miniatuur|Frisdrankruimte van het warenhuis Herzfeld (vóór 1914) Kaufhaus Herzfeld (ook bekend als Warenhaus Herzfeld of Herzfeldsches Geschäftshaus) was een warenhuis van de koopman Hermann Herzfeld, gelegen aan de noordzijde van de Altmarkt (Oude Markt) aan de Schössergasse 2 in Dresden. Het werd oorspronkelijk in de 19e eeuw gevestigd in twee barokke gebouwen langs de Schössergasse. Het hoekgebouw aan de Schössergasse/Altmarkt werd in 1901 herbouwd in de Art Nouveau-stijl na de sloop van het barokke gebouw. Vóór de Eerste Wereldoorlog werd het warenhuis naar het oosten uitgebreid met een ander gebouw (het woon- en bedrijfsgebouw van F.C. Weymar, Altmarkt 4), maar het overleefde de hyperinflatie niet en sloot in 1923. Tijdens opvolgende verbouwingen verdween de Art Nouveau-architectuur en het gebouw werd in 1945 verwoest.

Geschiedenis Na 1850 verrezen er aan de Altmarkt (Oude Markt) van Dresden diverse warenhuizen, waaronder dat van Hermann Herzfeld, gelegen aan de noordzijde op de hoek van de Altmarkt en de Schössergasse. Hij liet het bestaande barokke gebouw slopen en in 1901 vervangen door een nieuw gebouw in de toen modieuze Art Nouveau-stijl, ontworpen door de Dresdense architecten William Lossow en Hermann Viehweger .

Het was een hoekgebouw van vier verdiepingen met een uitgebouwd mansardedak. De structuur van het gebouw bestond uit een gewapend betonnen frame. In overeenstemming met het brede structurele raster en de smalle kolommen, bevatte de gevel grote ramen, waartussen rijke sculpturale Art Nouveau-ornamenten (vazen, obelisken, bustes, bloemenkransen, enz.) te zien waren die tot aan de puntgevel van het mansardedak reikten. De sculpturen werden uitgevoerd door de broers Anton en Adolf Schwarz.

Herzfeld breidde zijn bedrijfspand uit door de aangrenzende huizen erbij te betrekken, zoals het huis Altmarkt 4 (F.C. Weymar). In 1912 nam hij als aanbouw de huizen Galeriestraße 3 tot en met 5 over.

In 1923 moest het warenhuis vanwege de inflatie sluiten en werd het pand overgenomen door de Deutsche Bank. De architect J. Arthur Bohlig verwijderde alle sporen van de Art Nouveau, en de gevel werd ontworpen in een meer modernistische stijl, die met name door Cornelius Gurlitt werd verwelkomd.

Literatuur Volker Helas: Architektur in Dresden 1800–1900. Verlag der Kunst Dresden GmbH, Dresden 1991, . Volker Helas, Gudrun Peltz: Jugendstilarchitektur in Dresden. KNOP Verlag, Dresden 1999, , S. 64, 199

Categorie:Duits warenhuis