De wedstrijd voor mannen tijdens de Nederlandse kampioenschappen marathonschaatsen op kunstijs 1990 werd op 13 januari 1990 verreden in Thialf in Heerenveen, Friesland. Piet Kleine werd kampioen. Het zilver werd gewonnen door Lex Cazemier en het brons door Jos Pronk.
Verloop De wedstrijd ging over 150 ronden (60 kilometer) en werd afgelegd in een tijd van 1 uur en 30 minuten. Er stonden 74 rijders aan de start.
De kwaliteit van het ijs was matig en erg stroef. Een van de bochten was zo slecht dat deze voor de start met pionnen werd afgezet.
Na veertig ronden ontstond op initiatief van Bert Verduin een ontsnapping. Het vijftal Jos Pronk, Erik van den Boogert, Herbert Dijkstra, Lex Cazemier en Edward Hagen wist een ronde voorsprong te nemen. Verduin betaalde voor zijn inspanning en moest uit de kopgroep lossen.
Piet Kleine zag de ontsnapping ontstaan en overbrugde een achterstand van 150 meter. Daarbij reed hij Henri Ruitenberg, Arend Veenhof en Henk Holland voorbij. Kleine sloot vervolgens weer aan bij het peloton, waar hij kon herstellen. De drie rijders die hij had ingehaald deden er vervolgens twintig ronden over om alsnog een ronde voorsprong te nemen. Uiteindelijk ontstond een groep van 21 rijders met een ronde voorsprong. De negen rijders die eerder al een ronde voorsprong hadden genomen, wisten daar later nog een ronde aan toe te voegen.
Twaalf ronden voor het einde probeerde Pronk opnieuw een ronde voorsprong te nemen. Zijn aanval kwam door het afstoppingswerk van Kleine niet verder dan vijftig meter. Het peloton bevond zich op dat moment nog op het ijs en sprintte om de achtste plaats. Andy van der Pauw won deze sprint.
Met nog tien ronden te gaan demarreerde Pronk uit de kopgroep van zeven rijders. Hij sloeg een gat van ruim vijftig meter en wist vijf ronden lang een voorsprong van dertig tot veertig meter vast te houden. Hagen en Veenhof kregen moeite om het tempo te volgen, terwijl Dijkstra moest afhaken. Vier ronden voor het einde plaatste Kleine een demarrage waarop Pronk niet kon reageren. Kleine reed met lange slagen naar de overwinning. Pronk verloor vervolgens de sprint om de tweede plaats van Cazemier. Voor Cazemier was het zijn derde zilveren medaille in vier jaar tijd.
Pronk omschreef zijn bronzen medaille na afloop als een gevoel van "van de hel naar de hemel". In tegenstelling tot het jaar daarvoor kon hij nu wel van zijn prestatie genieten. Na de finish stak hij beide armen in de lucht. Het kampioenschap van 1989 had het begin gevormd van de voor Pronk moeilijke periode. Na die wedstrijd werd een te hoge concentratie efedrine in zijn bloed vastgesteld. Hij werd geschorst, maar vier maanden later vrijgesproken, waarna hij zijn bronzen medaille terugkreeg.
Met zijn overwinning werd Kleine de eerste schaatser die na een nationale titel in het langebaanschaatsen ook de Nederlandse titel in het marathonschaatsen wist te veroveren. Anderhalve maand eerder had Kleine zijn eerste overwinning op kunstijs behaald, na vijf jaar actief te zijn geweest in het marathonschaatsen.
Uitslag PlaatsNaamPiet KleineLex CazemierJos Pronk4Erik van den Boogert5Arend Veenhof6Herbert Dijkstra7Edward Hagen8Andy van der Pauw9Piet de Boer10Evert van Benthem11Jan Kooiman12Albert Bakker13Piet Manden14Geert Kuiper15Bert Verduin16Andries Kasper17Jan Wedman18Lammert Huitema19Emiel Hopman20Frans Boon
Categorie:Nederlandse kampioenschappen marathonschaatsen op kunstijs 1990 1990