De Parochiekerk van het Heilig Hart van Jezus (Spaans: Iglesia parroquial del Sagrado Corazón de Jesús) is een neoromaanse katholieke kerk in de Spaanse stad Melilla. De kerk bevindt zich in het modernistische uitbreidingsgebied, aan de Plaza de Menéndez Pelayo, en maakt deel uit van het historisch complex van Melilla, een Bien de Interés Cultural (cultureel erfgoed).

Geschiedenis De kerk werd gebouwd tussen 1900 en 1918 volgens het ontwerp van Fernando Guerrero Strachan en werd ingehuldigd op 19 mei 1918. Na een zware storm in 1927 werd het hersteld volgens een ontwerp van Enrique Nieto.

In 1988 stond de Heilig-Hartkerk letterlijk op instorten. Er waren zelfs geen klokken meer, en het geluid ervan werd nagebootst door luidsprekers en een geluidsinstallatie. Mohand Moh Mohatar, een zakenman uit Melilla, bood aan de kerk te restaureren, dankzij zijn hechte vriendschap met vicaris Santiago Martínez, de charismatische priester die de kerk leidde. Mohatar investeerde meer dan 11 miljoen peseta's (in 1989), die werden gebruikt voor het plaatsen van de klokken, het schilderen van de kerk, het renoveren van de elektriciteits- en geluidsinstallatie, en het repareren en lakken van altaren, tronen en meubilair. Het belangrijkste aspect, zoals vicaris Santiago Martínez benadrukte, was echter de bouw van het tabernakel links van het hoofdaltaar, dat voor pater Santiago de hoeksteen van de restauratie was en het middelpunt van de gerenoveerde kerk.

Na de renovatie werd de kerk op 2 april 1989 heropend.

Beschrijving Het is gebouwd van lokale steen en massieve baksteen voor de muren en gewelven.

De voorgevel heeft een halfronde boogvormige deuropening geflankeerd door Corinthische zuilen. Daarboven bevindt zich een raam met een roosvenster, geflankeerd door een smalle opening aan elke kant, die leidt naar een toren, die begint in een rand met een klokkentoren in een dubbele boog, de onderste een bifora-opening, met een zuil in het midden, die eindigt in een lichaam bestaande uit 4 zijden, elk met een fronton met een wijzerplaat met kleine vierkantjes en daarboven een zwarte piramidevormige torenspits.

De kerk heeft een basiliekachtige plattegrond, met drie beuken van elk 500 vierkante meter en een capaciteit van 2000 personen. Het middenschip is breder en hoger dan de zijbeuken, met een tongewelf met dwarsbogen en oculi. Dit schip leidt naar een halfronde apsis. De zuilen zijn van de Korinthische orde en de muren zijn behandeld om gehouwen steen te imiteren.

Afbeeldingen

Referenties

Categorie:Kerkgebouw in Melilla Categorie:Neoromaans kerkgebouw Categorie:Rooms-katholiek kerkgebouw in Spanje