Mr. Johan Anthonie van Kinschot (Delft, 1708 – Brussel, 1766) was een Nederlands diplomaat en ambtenaar uit het geslacht Van Kinschot. Hij was een zoon van Gaspar van Kinschot, burgemeester van Delft, en Catharina Cornelia van Kinschot, en een broer van Gaspar Rudolph van Kinschot.
Van Kinschot werd in 1727 ingeschreven als student aan de Universiteit Leiden en promoveerde daar in 1729. In datzelfde jaar werd hij advocaat voor het Hof van Holland; in 1730 volgde een aanstelling bij de Admiraliteit op de Maze. Van 1733 tot 1740 was hij commies-generaal van de konvooien en licenten bij deze admiraliteit.
Daarna trad Van Kinschot in diplomatieke dienst van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Hij werd benoemd tot minister-resident te Brussel, waar hij gedurende het grootste deel van zijn carrière optrad als vertegenwoordiger van de Staten-Generaal. In deze functie behartigde hij de politieke en economische belangen van de Republiek aan het hof van de Oostenrijkse Nederlanden en onderhield hij relaties met lokale autoriteiten en buitenlandse gezanten.
Van Kinschot bleef tot op hoge leeftijd actief in Brussel en overleed daar in 1766. Conform zijn wens werd hij op 22 oktober van dat jaar bijgezet onder het grafmonument van zijn betovergrootvader Adriaan Pauw (1585–1653) in de Oude Kerk te Heemstede. thumb|ex libris van Johan Anthonie van Kinschot Johan Anthonie van Kinschot was, evenals zijn broer Gaspar Rudolph, een groot verzamelaar van boeken, manuscripten, prenten, portretten, schilderijen en tekeningen. Tot zijn bezit behoorden onder meer vier grote penschilderijen van Willem van de Velde met zeeslagen van beide Trompen, afkomstig uit de nalatenschap van Cornelis Tromp, een oom van zijn grootmoeder Sara Tromp. Hij bezat tevens werk van andere prominente kunstenaars, waaronder Rembrandt. Een deel van zijn collectie werd in 1767 geveild.
Categorie:Van Kinschot Categorie:Nederlands jurist Categorie:Nederlands diplomaat Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 18e eeuw