"Handbags and Gladrags" is een lied geschreven door Mike d'Abo, de toenmalige zanger van de Britse band Manfred Mann, in 1967.
D'Abo beschrijft het lied als een boodschap aan een tienermeisje dat op zoek is naar geluk via oppervlakkige zaken als mooie handtasjes. D'Abo wijst er op dat echt geluk daar niet gevonden zal worden.
Het nummer is voor het eerst uitgebracht door Chris Farlowe in 1967 en sindsdien vele malen gecoverd. De versies van Rod Stewart (1969) en Stereophonics (2001) zijn het bekendst. Het is ook gebruikt als themamuziek van de Britse versie van de comedyserie The Office.
Versie van Rod Stewart
In 1969 nam Rod Stewart zijn versie op voor het album An Old Raincoat Won't Ever Let You Down. Deze versie van het nummer werd gearrangeerd door Mike d'Abo, die ook piano speelde op de opname. Het nummer behaalde in eerste instantie geen commercieel succes maar toen het in 1972 opnieuw als single werd uitgebracht, bereikte het de 42e positie in de Billboard Hot 100.
In Europa was de single minder succesvol, al speelde Stewart het nummer regelmatig bij live-optredens. In 1995 werd het nummer eenmalig in de Nederlandse Top 100 Allertijden gekozen.
Versie van Stereophonics In 2001 bracht de Welshe rockband Stereophonics een versie van het nummer op single uit. De single werd toegevoegd op de heruitgave van het album Just Enough Education to Perform en op de kort erna uitgebrachte compilatie Decade in the Sun: Best of Stereophonics. Bij deze opname werd de band begeleid door Jools Hollands Rhythm and Blues Orchestra.
De cd-single van het nummer bevatte twee andere covers: The First Time Ever I Saw Your Face van Roberta Flack en How? van John Lennon.
De cover werd een van de meest succesvolle singles van de band: in Ierland bereikte het de derde plaats en in het Verenigd Koninkrijk werd het goud gecertificeerd. In Nederland werd de Top 40 niet gehaald en bleef het steken in de Tipparade en ook in Vlaanderen kwam het niet verder dan de Ultratip-lijst.
Overige opnames De single werd in november 1967 voor het eerst uitgebracht door de Britse zanger Chris Farlowe. Schrijver Mike d'Abo produceerde deze versie en het werd een bescheiden succes (#33) in de Britse hitlijst.
Het nummer is gebruikt als openingsmuziek in de Britse versie van de comedyserie The Office. Deze versie is gearangeerd door Big George en gezongen door Fin Muir, de voormalige zanger van Waysted.
Het nummer is door een groot scala aan artiesten opgenomen, waaronder ook in 1974 door D'Abo zelf, maar enkel de versies van Farlowe, Stewart en Stereophonics behaalden de hitlijsten. Jaar Artiest Type 1967 Chris Farlowe Single 1967 Double Feature Single 1968 Love Affair Album 1969 Kate Taylor Album & single 1969 The Rationals Album 1969 Rod Stewart Album 1971 Chase Album & single 1971 Gary Burton Album 1971 Jimmy Witherspoon Album 1973 Jon English Single 1974 Mike d'Abo Album 1975 Chris Farlowe Album (live-opname) 1977 Kirka Babitzin Album 1992 Mary Coughlan Album 1993 Rod Stewart Album (akoestische opname) 2001 Stereophonics Single 2002 Rod Stewart Album (live-opname) 2003 Manfred Mann Album 2004 Royal Philharmonisch Orkest Album 2005 Chris Farlowe Album (live-opname) 2005 Dark One Lite Album 2007 Engelbert Humperdinck Album 2007 Waysted Album 2007 Jonathan Sass Album 2008 Jackie Trent Album 2008 Ol' Cheeky Bastards Album 2008 Karl Jenkins Album Categorie:Nummer van Stereophonics Categorie:Nummer van Rod Stewart Categorie:Nummer van Manfred Mann Categorie:Single uit 2001 Categorie:Single uit 1972 Categorie:Single uit 1967