[ { "type": "FeatureCollection", "features": [ { "type": "Feature", "properties": { "title": "", "description": "", "marker-size": "small" }, "geometry": {"type": "Point", "coordinates": [-26.53335571,-59.014264] } } ] } ] thumb|Satellietfoto van het eiland thumb|Liggingskaart van het eiland Bristol Island is een onbewoond eiland in het zuiden van de Atlantische Oceaan in de Zuidelijke Sandwicheilanden en is onderdeel van het Britse overzeese gebiedsdeel Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden.
Geografie Het eiland heeft een doorsnede van ongeveer 10,5 bij 11 kilometer en het hoogste punt ligt op 1100 meter. Het eiland is bijna volledig omgeven door ijskliffen en is grotendeels bedekt met ijs. Op sommige plaatsen bestaat de kust uit zand- of rotsstranden, maar het grootste deel van Bristol Island is omgeven door ijskliffen die hoogtes bereiken van 70 tot 100 meter en komen voort uit een binnenland met verschillende bergkammen en pieken. Bristol Island heeft drie bergen in het binnenland: de westelijke Mount Sourabaya, dicht bij het centrum van het eiland, de zuidelijke Mount Darnley en de oostelijke Havfruen Peak, die samen een hoefijzer vormen. Van deze drie is Mount Darnley het hoogste punt van Bristol Island, met een hoogte van 1100 meter boven zeeniveau. Mount Sourabaya bereikt een hoogte van 915 meter; Havfruen Peak is 365 meter of 490 meter hoog en kan een lavakoepel of een parasitaire opening zijn. Pyroclastische kegels en drie overlappende openingen vormen Mount Sourabaya, het actieve centrum van Bristol Island.
De wateren rond het eiland liggen in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.
Vulkanisme Ten oosten van de Zuidelijke Sandwicheilanden schuift de Zuid-Amerikaanse Plaat met een snelheid van 70 millimeter per jaar onder de Scotiaplaat. Deze subductie is verantwoordelijk voor het bestaan van de Zuid-Sandwicheilandenboog, onderdeel van de Scotiarug. Deze vulkanische boog bestaat uit ongeveer elf eilanden, waarvan Bristol Island er een van is. Het eiland herbergt zowel de oudste gesteenten van deze archipel als een actieve vulkaan die voor het laatst in 2016 is uitgebarsten.
Het belangrijkste vulkanische gesteente van Bristol Island is basalt. Freezland Rock bestaat uit andesiet, wat – in tegenstelling tot de kaliumarme tholeïeten van het hoofdeiland – een kalk-alkalische suite definieert. Fenocrysten in beide series omvatten augiet, hyperstheen, olivijn en plagioklaas. Tyrrel vermoedde dat schisten die in een ijsberg waren ingesloten, afkomstig zouden kunnen zijn van Bristol Island. Isotopenverhoudingen van hafnium impliceren dat het magma is gevormd met betrokkenheid van gesubduceerde pelagische sedimenten.
Eruptiegeschiedenis De oudste rots in de Zuidelijke Sandwicheilanden wordt gevonden op Bristol Island: een monster van Freezland Rock heeft een ouderdom van 3,1 ± 0,1 miljoen jaar opgeleverd door middel van kalium-argondatering. Deze rots, de rotsen bij Turmoil Point en die ertussen maken mogelijk deel uit van een oudere, inmiddels geërodeerde vulkaan die is opgebouwd uit afwisselende dikes, lavastromen en tufsteen. Het grootste deel van Bristol Island is waarschijnlijk gevormd door emissies van de centra Sourabaya, Darnley en Havfruen en omvat lavastromen die een deel van de kapen vormen, hoewel bathymetrische gegevens suggereren dat het grotendeels ouder is dan de vulkaan van Freezland Rock.
Geregistreerde activiteit op Bristol gaat 150 jaar terug. Uitbarstingen zijn waargenomen in 1823, 1935-1936, 1950 en 1956, en sporen van zeer recente uitbarstingen in 1964. In 1962 werd een stoomkrater gemeld die momenteel bedekt is met sneeuw en ijs. De uitbarstingen produceerden slakkenkegels en bereikten vulkanische-explosiviteitsindexen van 2-3. Historische uitbarstingen waren gecentreerd rond Mount Sourabaya en een krater op de westelijke flank. De activiteit op Bristol Island leidde ertoe dat de Argentijnen in 1956 de schuilhut die ze op het zuidelijker gelegen Thule Island hadden gebouwd, verlieten, waardoor ze hun plan om daar een permanente basis te vestigen lieten varen. Een sulfaatanomalie in de EPICA-ijskern uit Koningin Maudland op Antarctica, is toegeschreven aan de uitbarsting van 1956. Tefralagen in de Oost-Antarctische ijskap – zoals in een ijskern van Siple Dome – kunnen afkomstig zijn van de uitbarsting van 1935, hoewel een oorsprong bij Cerro Azul in Chili ook mogelijk is.
In 2005 kwamen drie overlappende kraters uit het ijs van Mount Sourabaya tevoorschijn, met nog een krater een kilometer verder naar het oosten. Tijdens april-juli 2016 bracht een uitbarsting van Mount Sourabaya twee lavastromen voort en produceerde asuitstoot die zichtbaar was vanuit satellieten en leidde tot het uitvaardigen van waarschuwingen door de Volcanic Ash Advisory Center voor vulkanische as. Temperatuuranomalieën die wijzen op fumarolen zijn zichtbaar vanuit satellieten en zijn gecentreerd rond de krater van Mount Sourabaya. Bij beklimmingen van de top van Mount Sourabaya met behulp van een helikopter is hete grond aangetroffen. In de nabijheid van actieve kraters smelt het ijs, maar verder zijn de vulkanische effecten op de ijsbedekking minimaal.
Flora en fauna Algen en korstmossen groeien waar er blootliggend gesteente is, maar in tegenstelling tot veel andere eilanden uit de eilandengroep is er geen vegetatie geassocieerd met vulkanisch verhitte grond. Bryofyten, waaronder mossen, zijn gevonden op Freezland Rock. Pinguïns vormen kolonies op Bristol Island, waaronder een met duizenden individuen op Freezland Rock, en zeevogels zoals grijze stormvogels en keizeraalscholvers broeden ook op Bristol Island, hoewel hun populaties hier kleiner zijn dan op de andere Zuidelijke Sandwicheilanden en ze mogelijk worden beïnvloed door vulkanische activiteit. Pinguïnkolonies zijn geconcentreerd op landtongen waar het eiland niet met ijs bedekt is. Pissebedden komen voor in supralittorale poelen. Mosdiertjes zijn gevonden in ondiep water rond Bristol Island.
Geschiedenis De drie rotsen ten westen van het eiland, Grindle Rock, Wilson Rock en Freezland Rock, werden alle drie voor het eerst ontdekt door de expeditie van de Britse kapitein James Cook in 1775. Grindle Rock werd in 1930 opnieuw in kaart gebracht door personeel van Discovery Investigations aan boord van de Discovery II en door hen vernoemd naar Sir Gilbert E.A. Grindle, Permanent Ondersecretaris van Staat voor de Britse Koloniën. Wilson Rock werd later nauwkeuriger in kaart gebracht door admiraal Fabian Gottlieb von Bellingshausen in 1819-1820 en opnieuw in kaart gebracht in 1930 door personeel van Discovery Investigations aan boord van de Discovery II, die het vernoemden naar Sir Samuel H. Wilson, Permanent Ondersecretaris van Staat voor de Britse Koloniën. Freezland Rock werd oorspronkelijk "Freezland Peak" genoemd door kapitein Cook tijdens zijn expeditie in 1775 naar Samuel Freezland, de zeeman die het als eerste zag en zo de Zuidelijke Sandwicheilanden ontdekte. De kaart van Cook, waarop het kenmerk als een geïsoleerde rots werd weergegeven, werd in 1930 geverifieerd door personeel van Discovery Investigations aan boord van de Discovery II en de terminologie werd dienovereenkomstig aangepast van "piek" naar "rots".
Van de punten van het eiland werd Turmoil Point door het United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) vernoemd naar de hevige luchtstromen die vaak werden aangetroffen tijdens vliegoperaties van HMS Seas. Trulla Bluff werd aanvankelijk "Glacier Bluff" genoemd tijdens het onderzoek van het eiland door een Royal Research Ship om dubbeling te voorkomen. De nieuwe naam verwijst naar het Noorse walvisvaartschip Trulla, dat de eilanden in 1911 bezocht. Fryer Point werd in 1930 in kaart gebracht door personeel van Discovery Investigations aan boord van de Discovery II en vernoemd naar luitenant-commandant D.H. Fryer, Royal Navy, kapitein van het onderzoeksschip H.M. Surveying Ship Fitzroy. Hoewel het eiland in 1775 werd ontdekt door een Britse expeditie onder leiding van James Cook, kreeg Harker Point pas een naam toen het in 1930 werd opgemeten door een team van de Discovery Committee.
Categorie:Onbewoond eiland van Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden