Grønningen fyr (Noors voor 'de vuurtoren van Grønningen') is een kustvuurtoren in de gemeente Kristiansand, provincie Agder, Noorwegen. Hij staat op Grønningen, een kaal rotseilandje in de Kristiansandsfjord, en markeert de oostzijde van de hoofdvaarroute naar de haven van Kristiansand. De vuurtoren werd in 1878 gebouwd, mede als reactie op de ramp van 1842 toen het Russische linieschip Ingermanland in aanvaring kwam met het eilandje. Hierbij kwamen bijna 400 bemanningsleden om het leven.
Samen met de vuurtoren van Oksøy en Odderøya vormt Grønningen een aaneengesloten keten van navigatiehulpmiddelen voor schepen die de fjord en de Vesterhaven willen binnenvaren. De westelijke toegang wordt gemarkeerd door de Oksøy-vuurtoren, zo’n 2,2 kilometer verderop.
De toren is 14 meter hoog, vierkant en van beton, wit geschilderd met een rood dak. Hij is verbonden met een anderhalve verdieping tellende woning voor de vuurtorenwachter. Het licht bevindt zich op een hoogte van 18,8 meter en geeft twee witte, rode of groene flitsen (afhankelijk van de richting) elke tien seconden, zichtbaar tot 11,7 zeemijl.
Het complex omvat naast de toren ook een machinekamer, bijgebouw, twee boothuizen en een kade met golfbreker. Het station was bemand tot 1980, waarna de vuurtoren werd geautomatiseerd. In 1994 werd het gehele complex beschermd als nationaal monument. Tegenwoordig wordt de vuurtoren beheerd door Bragdøya kystlag en is hij open voor het publiek. Tijdens de zomervakantie kunnen bezoekers en overnachten en de geschiedenis van deze vuurtoren ontdekken.
Categorie:Vuurtoren Categorie:Bouwwerk in Agder