Lubbert van der Molen (Nuis, 5 september 1947) is een Nederlands voormalig marathonschaatser. Hij reed driemaal de Elfstedentocht uit.

Carriere Beginjaren Van der Molen, opgegroeid in de zuidwesthoek van de provincie Groningen, leerde in de jaren vijftig schaatsen op natuurijs. Kunstijsbanen bestonden toen nog niet in Nederland. Hij schaatste geregeld samen met zijn streekgenoot Anne Postmus en hij bleek over aanleg te beschikken.

Pas na zijn vijfentwintigste begon Van der Molen met het rijden van wedstrijden. Zijn eerste kennismaking met een marathon op natuurijs liep niet goed af. Bij een val tijdens de Veluwemeertocht in februari 1979 brak hij een sleutelbeen.Ode aan Lubbert. "De Telegraaf". Amsterdam, 15-02-1991, p. 21. Geraadpleegd op Delpher op 29-12-2025, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010646480:mpeg21:p021 Aan het einde van dat jaar dook zijn naam voor het eerst op in de voorste rijen van de uitslagen van schaatsmarathons. Hij combineerde het schaatsen altijd met zijn werk: melkrijder.

Alternatieve Elfstedentocht Van der Molen kwam het beste tot zijn recht op natuurijs. Hij eindigde op de derde plaats bij de natuurijsklassieker Oldambtrit op 16 januari 1982.Oldambtrit voor debutant (Van onze sportredacteur DICK HEUVELMAN). "Nieuwsblad van het Noorden". Groningen, 18-01-1982, p. 15. Geraadpleegd op Delpher op 30-12-2025, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011010313:mpeg21:p015 Door de zachte winters met weinig schaatsijs in Nederland in de jaren zeventig en begin jaren tachtig, weken de marathonschaatsers uit naar het buitenland. Na enkele marathons in Scandinavië, werd op 19 februari 1983 de eerste Alternatieve Elfstedentocht in de Verenigde Staten gehouden. Van der Molen stond aan de start op het bevroren meer van Memphremagog, op de grens met Canada. Hij debuteerde na 200 kilometer met de negende plaats, op ruim zes minuten van winnaar Jan Roelof Kruithof. Een jaar later was hij ook van de partij in het Canadese Ottawa waar hij als dertiende finishte. Zijn beste prestatie, de zesde plaats, behaalde hij bij de alternatieve Elfstedentocht op 7 maart 1987 in het Finse Kuopio.

Elfstedentocht Zijn schaatscarrière combineerde Van der Molen met zijn werk als melkrijder, een beroep met onregelmatige diensten. Dat maakte het trainen en deelnemen aan wedstrijden niet altijd makkelijk. Een van zijn beste prestaties behaalde Van der Molen in 1985 met de tweede plaats in de klassieker de Rottemerentocht, een marathonwedstrijd over 200 kilometer. In de finale werd hij nipt verslagen door Jos Niesten. Kort na deze wedstrijd werd, voor het eerst in tweeëntwintig jaar, weer een Elfstedentocht georganiseerd.

Van der Molen nam als wedstrijdrijder deel aan drie edities van de Elfstedentocht. De tocht van 1985 gold voor hem als de meest memorabele. Hij behoorde vooraf tot een van de favorieten voor de overwinning. Want hij maakte een goede indruk in de voorafgaande weken.Sterke indruk van der Molen. "Nieuwsblad van het Noorden". Groningen, 16-01-1985, p. 27. Geraadpleegd op Delpher op 29-12-2025, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011011225:mpeg21:p027 Tijdens deze editie verloor hij vlak voor Harlingen de aansluiting met de kopgroep. Hij finishte uiteindelijk als zestiende op de Bonkevaart.

Twee weken voor de volgende Elfstedentocht van 1986 behaalde Van der Molen de zesde plaats op het NK marathonschaatsen op natuurijs.Van der Molen weltevreden met zesde plaats. "Nieuwsblad van het Noorden". Groningen, 12-02-1986, p. 23. Geraadpleegd op Delpher op 29-12-2025, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011011556:mpeg21:p023 Tijdens de Grote tocht kreeg Van der Molen te maken met materiaalpech. Daardoor moest hij onderweg van schaatsen wisselen en verloor kostbare tijd. Hij eindigde deze editie als achtendertigste.

Van der Molen nam op bijna vijftigjarige leeftijd ook deel aan de Elfstedentocht van 1997. Aangezien meestrijden om de ereplaatsen niet meer haalbaar was, lag zijn focus op het uitrijden binnen de tijdslimiet. Hij stond vroeg in de startkooi om een goede startpositie te verkrijgen. Hij schaatste aanvankelijk mee in de kopgroep tot vlak voor Sloten. Door het hoge tempo moest hij deze groep toen laten gaan. Hij reed in de derde groep verder en kwam als 68e over de eindstreep. De Elfstedentocht van 1997 betekende voor hem de afsluiting van zijn loopbaan als marathonschaatser.

Veteranen Zes jaar eerder, in 1991, was Van der Molen op 43-jarige leeftijd overgestapt van de A-rijders naar de veteranen. Hij boekte daar al snel succes met de bronzen medaille op het NK kunstijs 1991. Doordat hij in november 1991 een blindedarmoperatie moest ondergaan, kon hij in dat seizoen niet in actie komen. Hij keerde terug op het ijs met de tweede plaats op het NK in januari 1993 bij de veteranen.Van der Molen als herboren. "Nieuwsblad van het Noorden". Groningen, 19-01-1993, p. 18. Geraadpleegd op Delpher op 29-12-2025, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011020162:mpeg21:p018 Daarna behaalde hij nog de bronzen medaille op het NK natuurijs 1993.

Resultaten marathonschaatsen Resultaten in voornaamste wedstrijden JaarNKkunstijsNKnatuurijsAlternatieveElfstedentochtElfstedentocht19829e198315e9e198413e19857e16e19866e39e1987opgave9e6e19889e1989199010e199768e

Resultaten in natuurijsklassiekers JaarDe 100 vanEernewoudeDriedaagsevan AnkeveenNoorderRondrittenOldambt-ritHollandsVenetiëtochtRottemeren-tocht198219854e19868e19879e8e199114e

Medaillespiegel KampioenschapNatuurijsklassiekers011

Categorie:Nederlands marathonschaatser