Atria was een Franse muziekgroep binnen de progressieve rock. Ze bestond tussen circa 1992 en 1996.
De band werd “ontdekt” door Musea Records, dat in die jaren de Franse progressieve rock in beeld probeerde brengen middels veel heruitgaven. Musea kondigde echter bij het debuut van Atria aan als “een nieuwe Franse ontdekking”. Het waren de moeilijke tijden van deze niche, oude bands hadden moeite zich aan te passen aan de kortere nummers zonder lange soli, nieuwe bands kwamen en verdwenen. Een aantal wist zich te handhaven met de introductie van de neoprog, dat echter in Frankrijk geen voet aan de grond kreeg. Atria paste wel binnen dat genre maar wist niet te overleven.
De band bestond uit: Jean Michel Paci – zang Martial Urbanc - toetsinstrumenten zoals Prophet VS, Yamaha DX7, Roland JX-8P, W30 sampler en JP6 en Korg Poly-800 David Juvan - basgitaar Gerard Larue, Vincent Detoffoli – gitaren Stéphane Pacini – drumstel
Discografie Boulevard of broken dreams Het debuut Boulevard of broken dreams uit 1992 was in de maanden augustus en september van dat jaar opgenomen in een studio in Clouange. De musici uit Atria bleven vrij onbekend, maar dat gold niet voor de geluidstechnicus en mixer Jean-Pascal Boffo, die bekend werd als gitarist. De band werd destijds vergeleken met Pendragon, Clepsydra en uit de oude garde Eloy. De album dat hier en daar progressieve uitschieters had, had te lijden onder een slechte productie. Ook viel de Franse uitspraak van de Engelse teksten negatief uit.Progarchives over Boulevard (geraadpleegd 30 december 2025)
Hide Hide was het tweede album dat het binnen de niche iets beter deed. Het werd opgenomen in januari en februari 1996 te Metz. Larue werd niet meer vermeld. Progarchives zag een aantal verbeteringen, waarbij men hoopte op een derde album, dat er echter nooit zou komen; de band verdween met stille trom.Progarchives over Hide (geraadpleegd 30 december 2025)
Categorie:Franse rockband Categorie:Progressieve-rockband