Het Vredeskerkje in Bergen aan Zee is in 1918 gesticht door Marie Amalie Dorothea Völter. Zij leverde, samen met haar echtgenoot Jacob van Reenen, een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van het Noord-Hollandse Bergen en Bergen aan Zee als badplaats en verblijfplaats voor kunstenaars.
Het echtpaar Van Reenen vond dat Bergen aan Zee niet alleen een toeristenplaats moest zijn, maar alle voorzieningen voor wonen en leven moest hebben. Zo zorgden zij ook dat er een school gesticht werd. De kerk moest er voor iedereen zijn en werd daarom niet verbonden met een bepaalde geloofsrichting.
Ontwerp en bouw Het rietgedekte kerkje is ontworpen door de Bergense architecten P. Elders en Hendrik Louis baron Taets van Amerongen, de schoonzoon van het echtpaar.
De vensters zijn rondboogramen met roedeverdeling, waarvan er zes gebrandschilderd zijn: twee in elke zijgevel en twee aan weerszijden van de preekstoel. Ze zijn in art-decostijl ontworpen door G.F. la Croix en gerealiseerd door de Bergense glazenier Willem Bogtman. Op de drie zijden van de preekstoel, symbool van Völters vredeswens, bevinden zich reliëfs die naar ontwerp van Taets van Amerongen zijn gemaakt door Sydney Ward, Lotte Benter, Eduard Jacobs en Albert Termote.
Ingebruikname Het kerkje werd met honderd genodigden in gebruik genomen op zondag 28 juli 1918, precies vier jaar na het begin van de Eerste Wereldoorlog. De dienst werd geleid door de hervormde predikanten F.W.J. v.d. Kieboom uit Bergen en H.W. Croutzberg uit IJmuiden. Een krantenverslag suggereert dat de eerstgenoemde de aanduiding vredeskerkje geijkt heeft.
miniatuur|Portret van M.A.D. van Reenen - Völter, 1922|geen
Categorie:Kerkgebouw in Bergen (Noord-Holland) Categorie:Bergen aan Zee