Semijarka (Russisch: Семиярка, "Zeven Kloven", naar de plaatselijke nederzetting van dezelfde naam, sinds 2013 Kazachs: Жетіжар, Jetıjar) is de naam van een nederzetting uit de late bronstijd, gelegen op een heuvel boven de Irtysj nabij de stad Koertsjatov in het district Abaj in het noordoosten van Kazachstan. De overblijfselen van de nederzetting en de aardewerkvondsten met geometrische patronen dateren van rond 1600 v.Chr. Ze tonen overeenkomsten met de West-Siberische Tsjerkaskoelcultuur van het zuidelijke Trans-Oeralgebied (1600-1250 v.Chr.) en de Sargarycultuur (1500-1100 v.Chr.), een oostelijke aftakking van de Andronovocultuur in Oost-Kazachstan en langs de Tobol.
Semijarka werd rond het jaar 2000 voor het eerst onderzocht door Kazachse wetenschappers. In 2025 werden nieuwe opgravingsresultaten van een internationaal team gepubliceerd, waaruit bleek dat de nederzetting met een oppervlakte van ongeveer 140 hectare veel groter was dan oorspronkelijk werd gedacht. In het centrum van de nederzetting, die gepland in twee rijen met veel rechthoekige huizen was aangelegd, lag een grotere monumentale structuur met talrijke kamers. Volgens de onderzoekers was dit naar bronstijdmaatstaven een groot stedelijk centrum, wat veel aannames over vroege steppeculturen ter discussie stelt. Het toont aan dat nomadische gemeenschappen in staat waren permanente, georganiseerde nederzettingen te stichten en te onderhouden, compleet met een grootschalige metaalindustrie. Talrijke artefacten wijzen erop dat koper en tin, vermoedelijk afkomstig uit het Altajgebergte, op grote schaal werden verwerkt tot tinbrons, een zeldzame vaststelling voor de nomadische Zuid-Siberische steppeculturen. Dit kan echter worden verklaard door de mobiliteit van de nomaden, waardoor het mogelijk werd om grondstoffen te vervoeren vanuit de ertsrijke westelijke Altaj-regio, en bronzen producten over grotere afstanden te exporteren.
Categorie:Archeologische vindplaats in Kazachstan Categorie:Bronstijdvindplaats in Azië