miniatuur|Een demonstratie in Perth (Australië) op 10 januari 2026 miniatuur|Een demonstratie in Washington op 11 januari 2026 De Iraanse diasporaprotesten zijn protesten buiten Iran tijdens de protesten in Iran in 2025-2026 en de daaropvolgende internetstoring en bloedbaden vanaf december 2025. In minstens 73 steden in 30 landen hebben mensen uit de wereldwijde Iraanse diaspora solidariteitsbetogingen gehouden tegen de Islamitische Republiek Iran.

Landen Op 20 januari was Duitsland het land met de meeste betogingen: 27 in de tien dagen tussen 11 januari en 20 januari. De VS en Australië hielden elk 23 betogingen in deze periode, Canada hield er 19, en het VK hield er 12. Hoewel het aantal demonstranten bij veel van de betogingen onduidelijk is, werd gemeld dat een betoging in Toronto 110.000 aanwezigen telde.

Protesten vonden onder andere plaats in de volgende landen:

Eisen van de demonstranten alt=Leeuw met zwaard en zon, symbool van het Perzische Rijk|miniatuur|Leeuw met zwaard en zon, symbool van het Perzische Rijk Demonstranten riepen de internationale gemeenschap op om "onmiddellijk actie te ondernemen" tegen de bloedige onderdrukking van protesten. Een deel van hen toonde steun voor Reza Pahlavi, de zoon van Shah Mohammad Reza Pahlavi. Pahlavi zelf toonde zijn steun voor de demonstranten en riep alle Iraniërs, inclusief veiligheidspersoneel en wetshandhavers, op zich bij de protesten aan te sluiten.

Tijdens de betogingen gebruikten sommige demonstranten vlaggen met het Leeuw en Zon-motief (), een klassiek symbool van het Perzische Rijk en een onderdeel van de Iraanse vlag tot aan de Iraanse Revolutie van 1979. Leuzen waren onder andere "Vrijheid voor politieke gevangenen", "Noch monarchie, noch leiderschap—vrijheid en gelijkheid", "Dood aan Khamenei" en "Dit is de laatste strijd—Pahlavi zal terugkeren". Demonstrantenborden veroordeelden de "Nieuwe Holocaust," een "genocide in de maak," en "terrorisme."

Iraanse Amerikanen riepen op tot de deportatie van de familieleden van hoge Iraanse functionarissen, waarvan sommige in de Verenigde Staten wonen. In Atlanta (Georgia), protesteerde een groep bij de werklocatie van Fatemeh Ardeshir-Larijani, de dochter van Ali Larijani. Ali Larijani is door voormalige Iraanse regeringsfunctionarissen beschreven als de drijvende kracht achter de bloedbaden.

Een andere van demonstranten is de internetstoring, die volgens hen door het regime wordt gebruikt om effectieve communicatie onmogelijk te maken en de dodelijke onderdrukking aan het oog te onttrekken.

Over de Iraanse diaspora heen groeiden de oproepen voor Amerikaanse militaire aanvallen op Iran. Reacties Bekende figuren binnen de Iraanse diaspora gaven hun reacties en meningen over de protesten in Iran.

Reza Pahlavi riep Iraniërs, inclusief veiligheidspersoneel en wetshandhavers, op om zich bij de protesten aan te sluiten en stelde dat Iraniërs in oorlog zijn met het islamitische regime. Maryam Rajavi, co-leider van de People's Mojahedin Organisatie van Iran (MEK), zei dat demonstranten "angst hebben gebracht in een verzwakte vijand" en waarschuwde veiligheidstroepen dat "de rechtbanken van een vrij Iran op (jullie) wachten" als ze de orders opvolgen om hard op te treden. Gissou Nia, een mensenrechtenadvocaat en Iran-expert, verklaarde dat de economische crisis weliswaar de katalysator was voor de protesten, maar dat de leuzen en het gedrag van de demonstranten een diepe onvrede met de Iraanse regering weerspiegelden. De Iraanse dissident en Nobel-laureaat Shirin Ebadi veroordeelde de Iraanse veiligheidsdiensten voor het direct beschieten van ongewapende demonstranten in Fasa, en noemde het een schending van de mensenrechten. In een bericht op Instagram benadrukte Ebadi dat het gebruik van dodelijke munitie tegen ongewapende burgers niet gerechtvaardigd kan worden. Ze drong er bij de autoriteiten op aan om onmiddellijk de geweldsaanvallen te stoppen, voor voldoende medische zorg voor de gewonden te zorgen en te onderzoeken wie het geweld in Fasa had goedgekeurd. Tijdens de internetstoring in Iran verklaarde ze dat de Iraanse regering mogelijk een bloedbad zal uitvoeren onder de dekking van een algehele communicatie-blackout, en moedigde ze westerse regeringen aan om onmiddellijk hun stem te laten horen.

Masih Alinejad, een Iraans-Amerikaanse journalist en mensenrechtenactiviste, verklaarde dat de boodschap van president Donald Trump aan Iran de mensen een "sterk bericht" van hoop gaf, en dat hij aan de goede kant van de geschiedenis staat.

Geweld tegen demonstranten in de diaspora Terwijl de Iraanse diaspora wereldwijd solidariteitsdemonstraties organiseerde, kwamen er berichten naar buiten over geweld en bedreigingen tegen hen. Deutsche Welle meldde dat Iraanse ballingen internationaal het doelwit waren van de Iraanse geheime diensten.

Tijdens een solidariteitsdemonstratie op 11 januari 2026 in Los Angeles werd een U-Haul-vrachtwagen gebruikt om demonstranten te rammen, waarbij twee mensen gewond raakten. Veel Iraniërs op sociale media merkten op dat de boodschap aan de zijkant van de vrachtwagen vaak geassocieerd werd met supporters van de islamistisch-marxistische organisatie People's Mojahedin Organization of Iran (MEK). De autoriteiten verklaarden dat de 48-jarige chauffeur, Calor Madanescht, de vrachtwagen opzettelijk in het protestgebied reed, maar hij werd de volgende dag zonder borgtocht vrijgelaten.

Tijdens de protesten van 16 januari in Londen ontstonden er gewelddadige botsingen, waarbij verschillende demonstranten gewond raakten en in het ziekenhuis werden opgenomen, vier politieagenten van de Metropolitan Police in het ziekenhuis belandden, en veertien arrestaties werden verricht voor misdrijven waaronder gewelddadige wanorde, mishandeling van een hulpverlener, criminele schade en indringing op diplomatieke terreinen.

Na de protesten van 17 januari in Hamburg raakten bij een mesaanval twee demonstranten ernstig gewond, waarvan één kritiek; drie verdachten werden gearresteerd. De verdachten zouden Afghanen zijn, en de autoriteiten verklaarden dat de aanval was voorbereid.

Iraniërs in het buitenland werden ook het doelwit van online cyberbeveiligingsdreigingen en phishing-oplichting tijdens de binnenlandse internetblackout.

Op 21 januari werd gemeld dat Turkije, dat geen visa vereist voor Iraanse burgers, een overeenkomst had gesloten met de Islamitische Republiek om demonstranten en vluchtelingen te arresteren en mogelijk terug te sturen als zij de Iraanse regering uitdagen. In samenwerking met de regering van Erdoğan heeft de Islamitische Republiek in het verleden verschillende van zijn tegenstanders uit Turkije ontvoerd en later in Iran geëxecuteerd.

Voetnoten

Categorie:Betoging Categorie:Mensenrechten in Iran Categorie:Gebeurtenis in 2026