De strada statale 11 Padana Superiore (SS11), ook wel de strada provinciale 11 Padana Superiore (SP11) in de provincie Vercelli, is een Italiaanse strada statale en provinciale, die Turijn verbindt met Venetië. In de hele regio Veneto was de weg geclassificeerd als strada regionale 11 Padana Superiore (SR11) in Veneto met beheer van Veneto Strade; sinds 3 november 2025 is alleen in de gemeente Verona en in de gemeente Venetië beheerd door Veneto Strade met het wegnummer SR11, de rest is opnieuw beheerd door ANAS met het wegnummer SS11.
Geschiedenis De SS11 werd in 1928 aangelegd met de volgende route: "Turijn - Settimo - Brandizzo - Chivasso - Vercelli - Novara - Milaan - Treviglio - Rovato - Brescia - Verona - Vicenza - Padua - Mestre (Venetië)." en met de naam "Padana Superiore" L. 17 maggio 1928, n. 1094 - Istituzione dell'Azienda autonoma statale della strada - Wikisource
De weg doorkruist het noordelijke (bovenste) deel van de Povlakte (vandaar de naam) van west naar oost, doorkruist talrijke bijzonder productieve gebieden van het land, gaat langs enkele kilometers ten zuiden van de Alpen en loopt een paar kilometer langs het Gardameer voordat hij eindigt in Venetië, aan de Adriatische Zee.
De SS11 volgt de Via Gallica, een Romeinse weg die Gradum (Grado) verbond met Augusta Taurinorum (Turijn) en door Patavium (Padua), Vicetia (Vicenza), Verona (Verona), Brixia (Brescia), Bergomum (Bergamo) en Mediolanum (Milaan) ging.
Route thumb|left|De SS11 in Novara. De route begint in Turijn met kilometerpaal 0+000 op de Corso Vercelli en verlaat de stad via de Corso Giulio Cesare en Corso Romania. Vervolgens loopt de route door Settimo Torinese, Brandizzo, Chivasso (vanwaar de SS26 en de voormalige SS31bis naar Trino Vercellese en Casale Monferrato beginnen) en Rondissone, en door de provincie Vercelli, waar de route door de plaatsen Cigliano (waar de voormalige SS593 aftakt), Tronzano Vercellese en San Germano Vercellese (waar de voormalige SS143 naar Santhià en Biella aansluit) loopt, waar rijstvelden met hun karakteristieke panorama de boventoon voeren.
Vanaf hier, geflankeerd in het noorden van Naviglio di Ivrea, bereikt men Vercelli (waar de voormalige SS31 voor Casale Monferrato en Alessandria, de voormalige SS230 voor Biella en de voormalige SS455 samenkomen); voorbij de hoofdstad liggen de brug over de Sesia (waarna de voormalige SS596 voor Mortara en Pavia aftakt), de stad Borgo Vercelli en de aansluiting naar de A26 (tolstation "Vercelli est"); vervolgens komt de SS11 de provincie Novara binnen, waarbij men langs Casalino (Orfengo en Cameriano) gaat en ten slotte de langs Novara gaat (km 99), waar de SS32, de voormalige SS211, de voormalige SS299 en de voormalige SS341 samenkomen.
Eenmaal voorbij de hoofdstad wordt het verkeer drukker en dat blijft zo tot Milaan. Om de Lombardische hoofdstad te bereiken, kom je door de plaatsen Trecate, steek je de Ticino over en rijd je Lombardije binnen. Vervolgens kom je in Magenta (waar de SS526 naar Abbiategrasso en Pavia en de SS336dir naar de luchthaven Malpensa samenkomen), Corbetta, Vittuone, Sedriano, Bareggio, Cornaredo en Settimo Milanese, om uiteindelijk Milaan binnen te rijden via de Via Novara (de ingang van Milaan ligt op km 132).
Eenmaal voorbij Milaan (dat eindigt bij km 152) gaat de SS11 langs Vimodrone, Cernusco sul Naviglio, Cassina de Pecchi, Gorgonzola (bij Bellinzago Lombardo splitst de voormalige SS525 naar Bergamo zich af) en, na de Adda te zijn overgestoken nabij Cassano d'Adda, komt de weg in de provincie Bergamo, waar de weg langs Treviglio loopt, vanwaar de SS42 naar Bergamo en de voormalige SS472 naar Lodi zich afsplitsen.
thumb|left|afstandsbord van de SS11 (km 408) in Riviera del Brenta. De route begint in Treviglio en loopt via de plaatsen Caravaggio, Mozzanica (waar hij de SS591 kruist en vervolgens over een deel van de route de grens met de provincie Cremona vormt), Fara Olivana met Sola, Isso, Antegnate (hier kruist hij de voormalige SS498, die Cremona, Soncino, Romano di Lombardia, Seriate en Bergamo verbindt) en Calcio.
De weg komt dan de provincie Brescia binnen bij Urago d'Oglio, loopt door Chiari, Coccaglio (waar de voormalige SS573 voor Palazzolo sull'Oglio, Seriate en Bergamo samenkomt), Rovato en Ospitaletto. Tussen 1898 en 1915 was op deze sectie de spoorlijn Iseo-Rovato-Chiari te vinden.
Voordat men Brescia binnenrijdt, splitst de route zich: de recentere route, de Tangenziale Sud di Brescia, heeft aparte rijbanen met drie rijstroken in elke richting op de westelijke helft en twee rijstroken in elke richting op de oostelijke helft, terwijl de oorspronkelijke route de stad van west naar oost doorkruist (ingang via Milano, uitgang viale Venezia). In de plaats Mandolossa splitst de SPBS510 zich af naar het noorden, richting Val Camonica. Vanuit Brescia, van oost naar west, vertakken zich de SPBS235, de SS45bis richting Manerbio, Pontevico en Cremona, de voormalige SS237, de voormalige SS345 en de voormalige SS236 richting Mantua en Parma (via de voormalige SS343). In de buurt van Rezzato leidt een aansluiting naar de SS45bis in de richting van Salò - Riva del Garda - Trente. Ook hier was tussen 1887 en 1954 op een deel van de rijbaan, tussen Brescia en Virle Treponti, de spoorlijn Brescia-Salò-Gargnano gelegen.
Tussen de plaatsen Ciliverghe en Ponte San Marco sluit de zuidelijke ringweg van Brescia weer aan op zijn oorspronkelijke route, die door Lonato (waar hij aansluit op de voormalige SS668) en Desenzano del Garda loopt (waar hij de voormalige SS567 naar Salò en de voormalige SS572 naar Castiglione delle Stiviere kruist). Vanaf hier loopt de weg langs de zuidelijke oever van het Gardameer, langs Sirmione, voordat hij de regio Veneto binnenkomt en Peschiera del Garda als eerste gemeente bereikt, waar hij de Mincio oversteekt en de voormalige SS249 en de SR450 (in Castelnuovo del Garda) kruist. Een reeks varianten met de kenmerken van secundaire buitenstedelijke wegen verbindt de zuidelijke ringweg van Brescia met de aansluiting van de SR450 in Castelnuovo del Garda, zonder dat men door de plaatsen Ponte San Marco, Lonato, Desenzano en Peschiera hoeft te rijden.
De weg vervolgt zijn weg langs de oorspronkelijke route richting Verona, waarbij hij de SS12 en de SS62 kruist (het centrum van Verona kan worden vermeden via de zuidelijke ringweg, waarvan de SS434 aftakt). Vervolgens steekt hij de Adige over en loopt door overwegend kleine en middelgrote plaatsen, waaronder San Martino Buon Albergo, Vago di Lavagno, Strà, waar de SP10 begint, en San Bonifacio. Bij Montecchio Maggiore kruist hij de SR246, de voormalige SS246 en de voormalige SS500.
Tussen 1881 en 1958 bevond zich op het traject tussen Verona en San Bonifacio de spoorlijn Verona-Caldiero-San Bonifacio, die een aftakking had naar Tregnago in Strà.
Een ander tracé dat de weg beïnvloedde, was dat van de tramlijn Vicenza-Recoaro Terme/Chiampo, in het gedeelte tussen Altavilla Vicentina en Vicenza. De weg loopt dus door de stad Vicenza, waar hij de voormalige SS46, de SS53, de voormalige SS247 en de voormalige SS248 kruist. De stad Vicenza kan worden vermeden via de zuidelijke ringweg van Vicenza, een belangrijke buitenstedelijke weg met snelwegkenmerken die parallel loopt aan de A4. Bij Torri di Quartesolo sluit de zuidelijke ringweg van Vicenza weer aan op de oorspronkelijke route van de SS11, die vervolgens door de plaatsen Grisignano di Zocco, Mestrino en Rubano loopt, tot aan Padua. Eenmaal in Padua aangekomen, sluit de weg aan op de SS16, de SP47, de SR47, de voormalige SS250, de SR307 en de SR308 richting Castelfranco Veneto en de SS516. De stad Padua kan worden omzeild via de ringweg, de zogenaamde Grande Raccordo Anulare di Padova.
Bij het verlaten van Padua, in de omgeving van Ponte di Brenta, sluit de SS515 aan op de Via Miranese, de verkeersader die Padua verbindt met Treviso (via Noale) en, dankzij de aansluiting met de SP32 (Via Miranese) in de omgeving van Santa Maria di Sala, ook met Mestre (via Mirano).
Enkele kilometers na Ponte di Brenta, vanuit het dorp Stra, vervolgt de SS11 zijn weg langs de Naviglio del Brenta, vlak langs vele van de beroemdste villa's van Riviera del Brenta, met name Villa Pisani. Na een suggestieve maar nogal bochtige route langs de plaatsen Fiesso d'Artico, Dolo, Mira en Oriago, kruist de weg nabij Marghera de SS309. Vervolgens gaat de weg langs het petrochemische complex en komt Marghera weer binnen. Na Mestre te hebben omzeild (waar de SS13, de SS14, de SR245 en de SP32 elkaar kruisen), komt de weg uit op de Ponte della Libertà en eindigt bij de ingang van Venetië, op km 428,832.
Superstrada Torino-Chivasso
De Superstrada Torino-Chivasso is een snelle variant van de SS11, die bij Abbadia di Stura aftakt van de oorspronkelijke route en er tussen Brandizzo en Chivasso weer op aansluit. Aan beide uiteinden zijn er aansluitingen op de A4 (tolpoorten "Abbadia di Stura" en "Chivasso ovest"), en de expresweg fungeert als een soort rondweg om de stad Settimo Torinese.
De weg stond sinds de opening in mei 1978 bekend om zijn hoge mate van gevaar, zozeer zelfs dat hij vanwege zijn beperkte breedte vaak de "ring des doods" (Italiaans: "anello della morte") werd genoemd. De situatie verbeterde toen de rijbanen in de eerste helft van de jaren 90 werden gescheiden door een betonnen middenberm en er zeer lage snelheidslimieten werden ingesteld. Bovendien is het verkeer op de weg sterk afgenomen sinds het parallelle gedeelte van de A4 in 1993 tolvrij werd.
De expresweg, die is geclassificeerd als een secundaire buitenstedelijke weg, heeft gescheiden rijbanen en twee rijstroken voor elke rijrichting, zonder vluchtstrook.
Tangenziale Sud di Brescia
De zuidelijke ringweg van Brescia (Italiaans: Tangenziale Sud di Brescia) (SPBS11) is de snelle variant van de voormalige SS11 ten zuiden van de Lombardische stad.
Aan de westkant sluit de ringweg aan op de SPBS510, terwijl hij in oostelijke richting ononderbroken doorloopt in de variant van de voormalige SS11 tussen Ponte San Marco en Peschiera del Garda.
De ringweg wordt tussen de aansltuiting met de SPBS510 en de SS45bis, echter beheerd door de provincie Brescia.
Beheer thumb|left|Wegwijzer van de SS11 in Turijn (nabij Corso Romania), met de oude naam en de oude beheerder ANAS erop vermeld.
Naar aanleiding van wetsbesluit nr. 112 van 1998, dat de gehele SS11 herclassificeerde als "Strade d'Interesse Regionale", ging het beheer van de weg in 2001 over van ANAS naar de regio's Piëmont, Lombardije en Veneto. Lombardije had de verantwoordelijkheden verder overgedragen aan de respectievelijke provincies, terwijl Piëmont en Veneto de weg als regionale weg hadden geclassificeerd; daarom werd de weg in de delen binnen de grenzen van deze regio's SR11 genoemd (in plaats van SS11). Lombardije had de weg daarentegen geclassificeerd als strada provinciale (SPexSS11), en daarom had elke afzonderlijke provincie die onder de voormalige SS11 viel, de classificatie en nummering aangepast aan de eigen bepalingen. In de provincie Brescia heette de weg bijvoorbeeld SPBS11. In Veneto werd het beheer toevertrouwd aan het bedrijf Veneto Strade.
In 2008, met de regionale wet van Piëmont van 6 augustus 2007 nr. 19 (BUR 9/8/2007 nr. 32) en de daaruit voortvloeiende opheffing van de ARES (Agenzia Regionale Strade) waarvan het gedeelte in Piëmont deel uitmaakte, werd het ook in Piëmont (op dezelfde manier als in Lombardije) geherclassificeerd als een provinciale weg met de naam strada provinciale 11 Padana Superiore (SP11 of SP11R).