Pim Zwier (Groningen, 1970) is een Nederlandse mediakunstenaar. Voor zijn fotografie, documentairefilms en video-installaties neemt hij vaak archiefmateriaal als uitgangspunt.
Opleiding Zwier volgde de lerarenopleiding voor tekenen en handvaardigheid aan de Noordelijke Hogeschool in Leeuwarden. Tijdens zijn vervolgopleiding aan het Piet Zwart Instituut stuitte hij bij toeval op een 16mm-filmmontagetafel; via de Filmwerkplaats in Rotterdam begon hij vervolgens met film te werken. Zwier studeerde af in 2003 met een Master of Fine Arts.
Werk Zwier positioneert zijn werk op het snijvlak van documentaire, mediakunst en experimentele film en maakt daarbij veelvuldig gebruik van archiefmateriaal en persoonlijke historische bronnen, waaronder correspondenties en dagboeken. Rusland vormt een terugkerende geografische en thematische context in zijn werk, mede door langdurige verblijven en meerdere artist-in-residencies.
In Bouwen te midden van eenzaamheid (2017) reconstrueert Zwier het verhaal van architect Han van Loghem en diens vrouw Berthe Neumeijer, die in de jaren twintig naar Siberië vertrokken. De documentaire maakt gebruik van persoonlijke correspondentie en archiefmateriaal uit Nederlandse en Russische collecties en laat zien hoe hun motieven en ervaringen uiteenliepen tijdens hun verblijf bij de Autonome Industriële Kolonie in Kemerovo.
Hij maakte drie experimentele korte films Three Dimensions of Time, Sea Factory en 3rd Builders' Street waarin hij met behulp van kleurenseparatiefotografie en gelaagde beelden tijd visualiseert als parallelle processen. Alle drie de films werden in Rusland gerealiseerd en zijn geïnspireerd door het werk van Sergey Prokudin-Gorsky. De bijbehorende fotoserie was te zien in de Hermitage Amsterdam in januari 2020.
In O, verzamelen van eieren in weerwil van de tijd (2021) combineert Zwier in de documentaire de correspondentie en verzamelpraktijk van de Duitse eierkundige Max Schönwetter met archiefbeelden van de Tweede Wereldoorlog; foto’s uit het project werden tentoongesteld in Contour Gallery in Rotterdam. Voor deze film ontving Zwier de prijs voor Beste Regie in de Envision-competitie op IDFA.
In zijn film Metamorphosis uit 2023 staat het werk van de 17e-eeuwse kunstenares en entomologe Maria Sibylla Merian centraal. Zij was de eerste die de volledige metamorfose van rups tot vlinder documenteerde en de insecten in hun natuurlijke omgeving afbeeldde. De film combineert elementen van natuurfilm, kostuumdrama en kunstproject en werd genomineerd voor de Best Dutch Film Award op IDFA. Voor deze film heeft Zwier in zijn atelier zelf rupsen gekweekt. De foto's van deze rupsen zijn aansluitend geëxposeerd in onder andere Enschede en Bellingwolde.
Mondri(a)an, en route to New York (2025) is een documentaire waarin Zwier aan de hand van archiefbeelden het verblijf van Piet Mondriaan in Parijs, Londen en New York tussen 1937 en 1940 volgt en de invloed van de oorlog op het dagelijks leven in deze steden toont, waarbij Mondriaans schilderijen als visueel kader dienen. De film ging in 2024 in première op het Nederlands Film Festival en werd daar geselecteerd voor Beste Nederlandse Documentaire.
Onderscheidingen In 2022 werd hem tijdens IDFA het Documentaire Stipendium van het Prins Bernhard Cultuurfonds toegekend.
Filmografie
Korte films
Roosje's Athleet 35133 (2005) Bidcatcher (2007) Sarah Ann (2008) Jolanda 23 (2008) Sutrapeze (2010) Oerdak (2010) Atemlos (2012) Alles Was Irgendwie Nützt (2013) They Call Us the Enemy (2015) Three Dimensions of Time (2016) Sea Factory (2017) 3rd Builders' Street (2018)
Middellange films
Bouwen te midden van eenzaamheid (2017)
Lange films
Never a Dull Moment (2014) De Getekende Hahn (2018) O, verzamelen van eieren in weerwil van de tijd (2021) Metamorphosis (2023) Mondri(a)an, en route to New York (2025)
Externe links Officiële website
Referenties
Categorie:Nederlands videokunstenaar Categorie:Nederlands fotograaf Categorie:Nederlands documentairemaker