Rolande Roberte Ginabat-Falcinelli (Parijs, 18 februari 1920 – Pau, 11 juni 2006) was een Franse organist, pianist, componist en muziekpedagoog.
Leven en werk Rolande Falcinelli werd in Parijs geboren. Ze is een achternicht van Marcel Falcinelli en een kleindochter van Louis Napoléon Falcinelli (beiden schilders).
In 1932 begon Falcinelli aan het Conservatoire national de Paris met studies in harmonieleer, contrapunt en compositie bij onder anderen Henri Büsser. Vanaf 1940 studeer zij piano bij Yves Nat. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en het vertrek van haar docenten kon ze haar pianostudie niet voortzetten. Daarom besloot ze orgel te gaan studeren, aanvankelijk bij Gaston Litaize en vanaf 1941 bij Marcel Dupré (orgel en improvisatie), bij wie ze reeds in 1942 afstudeerde met een Premier Prix. Datzelfde jaar won ze een 'Seconde Grand Prix de Rome' voor compositie.
In 1948 voerde Rolande Falcinelli in de Salle Pleyel in Parijs (uit het hoofd) de volledige orgelwerken (anno 1948) van Marcel Dupré uit. De muziek van Dupré stond gedurende haar hele loopbaan als uitvoerend musicus en docent centraal in haar belangstelling.
Van 1946 tot 1973 was ze organiste-titulair van de Sacré-Cœur in Montmartre. Daarmee was ze een van de eerste vrouwen die een dergelijke prestigieuze functie vervulde. Daarnaast doceerde zij van 1948 tot 1955 orgel aan het Conservatoire américain de Fontainebleau, dat geleid werd door Nadia Boulanger. In 1954 volgde ze haar vroegere docent Marcel Dupré op als hoofddocent aan het conservatorium in Parijs waar ze zelf gestudeerd had. Ze doceerde orgel en improvisatie. Tot haar vele leerlingen behoorden tal van vooraanstaande organisten, onder wie Sophie-Véronique Cauchefer-Choplin, Xavier Darasse, Naji Hakim, André Isoir, Philippe Lefebvre, Odile Pierre, Pierre Pincemaille en Louis Robilliard. Haar student Daniel Roth volgde haar in 1973 op als organist van de Sacré-Cœur.
Composities Rolande Falcinelli componeerde 74 opusnummers, waaronder talrijke stukken voor orgel, zoals Triptyque op. 11, Poèmes-Études op. 26, Prophétie op. 42, Esquisses symphoniques op. 45, Le Sermon sur la Montagne op. 46, Variations-Études sur une Berceuse op .48, Mathnavi op. 50 en Le Mystère de la Sainte-Messe op. 59 voor twee orgels.
Naast orgelcomposities schreef zij werken voor piano, klavecimbel, soloinstrumenten (cello, dwarsfluit), kamermuziek (altviool en piano, cello en piano, zang en piano, piano en orgel, orgel en één of twee altviolen, strijkkwartet), orkest (met orgel, piano of zang), koor en liederen.
Opvallend is haar keuze om elementen van Iraanse muziek te integreren in enkele van haar composities (Mathnavi op. 50 voor orgel, Perzische miniaturen op. 52 voor orgel, Azân op. 61 voor fluit en orgel), nadat ze hiermee in aanraking kwam via haar activiteiten binnen het Centre d'Études de Musique Orientale.
Overig Falcinelli is de auteur van Initiation à l'orgue (Parijs 1971), een lesmethode bedoeld als beknopte aanvulling op de orgelmethode van Marcel Dupré (Méthode d'orgue, Parijs, 1927).
Ze maakte vele opnamen, waaronder meerdere lp’s met composities van Marcel Dupré, opgenomen in het Auditorium Marcel Dupré in Meudon.
Privé Uit haar huwelijk met Felix Ludwig Otto, een producer bij de Norddeutscher Rundfunk in Hamburg, werd een dochter geboren, Sylviane (*1956), die musicoloog werd.
Externe links
Website over Rolande Falcinelli Rolande Falcinelli speelt de complete werken van Marcel Dupré, opname uit 1968. Rolande Falcinelli speelt eigen werk, opname uit 1984 Ga naar de werkenlijst Ga naar de discografie
Categorie:Frans organist Categorie:Frans componist Categorie:Frans pianist Categorie:Frans muziekpedagoog