De Nike-Apache, ook bekend als Argo B-13, was een Amerikaanse tweetraps sondeerraket. Het was 17 februari 1961 en 27 september 1978 de standaardraket voor sonderingen voor de Amerikaanse luchtmacht en NASA die meer dan 600 maal werd gelanceerd.
Ontwikkeling De TE-307-2 Apache-raketmotor werd ontwikkeld door Thiokol als een verbetering van de Cajun-rakettenserie. De Apache vertoonde uiterlijke overeenkomsten met de Cajun, maar beschikte over een verbeterde drijfgasformulering die betere prestaties mogelijk maakte. In combinatie met een M5 Nike-raketbooster als eerste trap, samengevoegd door Aerolab, later Atlantic Research, was de Nike-Apache-sondeerraket in staat een lading van 45 kg instrumenten tot een apogeum van 100 mijl (160 km) te brengen.
Gebruik De eerste lancering van een Nike-Apache werd uitgevoerd door de United States Air Force op 17 februari 1961. Vanwege de lage kosten (ongeveer 6.000 Amerikaanse dollar) en de mogelijkheid om de raket vanaf uiteenlopende locaties te lanceren, werd het systeem de standaard-sondeerraket. Tussen 1961 en 1978 vonden in totaal 636 lanceringen plaats; de laatste Nike-Apache werd gelanceerd op 27 september 1978.
De Nike Apache werd gebruikt voor het vervoeren van uiteenlopende ladingen ten behoeve van onderzoek op gebieden als radioastronomie, meteorologie, aeronomie, atmosferische omstandigheden, plasmafysica en zonnefysica.
NASA voerde lanceringen uit vanuit Brazilië, Canada, India, Noorwegen, Pakistan, Spanje, Suriname en Zweden, evenals vanaf diverse locaties in de Verenigde Staten en vanaf het omgebouwde escortevliegdekschip USNS Croatan.
De Nike-Apache-configuratie werd ook toegepast bij een variant van de MQR-13 BMTS-doelraket van het Amerikaanse leger.
Categorie:Raket