Het voormalige gemeentehuis van Vries, tegenwoordig bekend als Suudbrink, is een provinciaal monument aan het Raadhuisplein 1 in het Drentse dorp Vries. Het gebouw werd in 1966 geopend als raadhuis en is ontworpen door de Tilburgse architect Jos. Bedaux. Na het verlies van de bestuurlijke functie in 2004 heeft het pand diverse maatschappelijke en commerciële functies gekend, voordat het werd verbouwd tot wooncomplex. Geschiedenis Voorgeschiedenis (1811–1901)

Sinds de oprichting van de gemeente in 1811 vergaderde het gemeentebestuur decennialang in wisselende kamers van lokale herbergen. Pas in 1838 werd aan de oude rijksweg een sober, eigen onderkomen gebouwd dat tevens diende als veldwachterswoning en arrestantenverblijf. In 1901 werd dit gebouw afgebroken om plaats te maken voor een nieuw raadhuis naar ontwerp van H. Hajema. Ondanks uitbreidingen in de jaren dertig kampte men na de Tweede Wereldoorlog met een chronisch ruimtegebrek, waardoor huwelijken soms in een sportkantine en raadsvergaderingen in een bejaardentehuis moesten plaatsvinden. Ontwerp en bouw (1952–1966)

De voorbereiding voor het monumentale pand aan het Raadhuisplein begon in 1952 met een ontwerpwedstrijd, gewonnen door Jos. Bedaux. Door de naoorlogse 'bestedingsbeperking' en financieringsperikelen duurde het echter tot 1964 voordat de bouw startte. Het werk werd gegund aan aannemersbedrijf J. Koning uit Mussel. Op 12 september 1966 werd het gebouw officieel geopend door de Commissaris der Koningin, mr. H.K. Gaarlandt.

In 1981 onderging het gebouw een aanzienlijke uitbreiding aan de zuidzijde door het bureau Bedaux en Geelen (onder leiding van Peer Bedaux, de zoon van de oorspronkelijke architect). Hierbij werd een T-vormig deel toegevoegd, waardoor de tuin veranderde in een nagenoeg omsloten binnentuin. Herbestemming

Met de ingebruikname van het nieuwe gemeentehuis van Tynaarlo in 2004 verloor het gebouw definitief zijn functie als raadhuis. Na een grondige opknapbeurt werd het pand in september 2006 officieel heropend onder de naam Suudbrink. In deze periode bood het onderdak aan een breed scala aan instellingen en bedrijven, waaronder de bibliotheek, de wereldwinkel, een kinderdagverblijf, diverse kantoren en een makelaar/verzekeraar.

In 2019 verkocht de verzekeraar het pand, wat leidde tot het vertrek van de overige gebruikers. Sindsdien is het gebouw herontwikkeld en is het momenteel in gebruik als appartementencomplex. Architectuur en stijl

Het gebouw wordt beschouwd als een belangrijk voorbeeld van de Bossche School in Noord-Nederland. Deze traditionalistische stijl kenmerkt zich door een gesloten, kloosterachtige sfeer en een strakke maatvoering. Kenmerken

Structuur: Het gebouw is nagenoeg vierkant en opgebouwd rondom een binnenhof (oorspronkelijk de hal- en expositieruimte).

Materialen: De gevels zijn opgetrokken in een robuuste, geelachtige baksteen. Voor de vloeren in het interieur is donkere natuursteen gebruikt.

Details: Opvallende elementen zijn de vierkante archieftoren met een zinken torentje en een pinakel, en de koperkleurige klok met opengewerkte wijzerplaat.

Symboliek: In de oostgevel bevindt zich een plaquette met het wapen van de voormalige gemeente Vries.

Monumentale waarde

Het gebouw is door de provincie Drenthe aangewezen als provinciaal monument. De waardering rust op de cultuurhistorische waarde als representant van de lokale overheidsgeschiedenis en de architectuurhistorische waarde als essentieel onderdeel van het oeuvre van architect Jos. Bedaux. Daarnaast wordt de stedenbouwkundige positie in het hart van de dorpskern van Vries als zeer waardevol beschouwd. Zie ook Lijst van provinciale monumenten in Drenthe

Categorie:Bouwwerk in Tynaarlo Categorie:Provinciaal monument in Drenthe Categorie:Voormalig gemeentehuis in Nederland