Robert Hopkins Hatton (Steubenville, 2 november 1826 – Henrico County, 31 mei 1862) was een Amerikaans politicus en militair. Na een politieke loopbaan in Tennessee en het Huis van Afgevaardigden nam hij bij het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog dienst in het Confederate States Army. Hij klom op tot de rang van brigadegeneraal maar sneuvelde bij Seven Pines voor de benoemingsprocedure was afgerond.
Vroege jaren Robert H. Hatton werd geboren op 2 november 1826 in Steubenville, OhioBiographical Directory of the United States Congress: Hatton, Robert Hopkins, (1826-1862)Tucker, Spencer C. American Civil War: The definitive encyclopedia and document collection. Santa Barbara, Ca.: ABC-CLIO, 2013. of volgens sommige bronnen in Youngstown.Drake, James Vaulx. Life of General Robert Hatton: Including His Most Important Public Speeches. Nashville, Tenn.: Marshall & Bruce, 1867.The Twentieth Century Biographical Dictionary of Notable Americans, edited by Rossiter Johnson and John Howard Brown. Boston, The Biographical Society, 1904.
Hij was de zoon van eerwaarde Robert Clopton Hatton, een Methodistische voorganger.Caldwell, Joshua William. [https://books.google.com/books? id=FGsmAQAAMAAJ&lpg=PA257& Sketches of the Bench and Bar of Tennessee], Knoxville, Tenn.: Ogden Brothers Printers, 1898, p. 257. In 1842 verhuisde gezin Hatton naar Tennessee.Bishop, Randy. Civil War Generals of Tennessee. Gretna, La., Pelican Publishing, 2013 Robert liep school aan de Cumberland University. Daarna studeerde hij rechten aan de Cumberland School of Law. Na een examen werd hij in 1850 toegelaten tot de balie en opende hij een advocatenkantoor in Lebanon, Tennessee. Naast zijn werk als advocaat engageerde hij zich ook in de politiek. Hij werd in 1855 verkozen in de Tennessee House of Representatives voor de Whig Party. Twee later later stelde hij zich verkiesbaar voor gouverneur, maar verloor deze race. In 1858 werd hij verkozen in het Huis van Afgevaardigden voor 5e congresdistrict van Tennessee. Tijdens zijn termijn was hij voorzitter van het comité voor de uitgaven bij de marine.
Amerikaanse Burgeroorlog Hatton was voorstander van de unie en initieel tegen secessie.Charles M. Cummings. Robert Hopkins Hatton: Reluctant Rebel, Tennessee Historical Quarterly, Vol. 23, No. 2 (June, 1964), pp. 169-181. Pas toen president Abraham Lincoln 75.000 vrijwilligers onder de wapens riep na de Aanval op Fort Sumter keerde Hatton de unie de rug toe. Hij rekruteerde een compagnie die hij de “the Lebanon Blues” noemde. Deze eenheid werd opgenomen in het 7th Tennessee Infantry Regiment. Hatton werd al snel verkozen tot kolonel van het nieuwe regiment. In juli 1861 werd het regiment naar westelijk Virginia gestuurd.
In 1862 werd zijn regiment teruggeroepen naar Richmond om de Noordelijke aanval op de hoofdstad te helpen afslaan. Hatton werd geprezen voor zijn moed en inzet en op 23 mei 1862 bevorderd tot brigadegeneraal in het Army of Northern Virginia.Eicher, John H., and David J. Eicher. Civil War High Commands. Stanford: Stanford University Press, 2001, p. 600. Acht dagen later sneuvelde Hatton tijdens de Slag bij Seven Pines toen hij geraakt werd door een kogel in het hoofd tijdens een aanval van zijn brigade. Door zijn vroegtijdig overlijden werd de procedure voor zijn benoeming tot brigadegeneraal niet meer afgerond.
Zijn lichaam werd overgebracht naar Tennessee. Maar omdat zijn thuisstad toen bezet werd door Noordelijke eenheden werd hij tijdelijk begraven in Knoxville, Tennessee. Op 23 maart 1866 werd zijn stoffelijk overschot bijgezet op het Cedar Grove Cemetery in Lebanon, Tennessee.
In 1912 werd een standbeeld van Hatton onthuld op het centrale plein in Lebanon. thumb|Het graf van Robert H. Hatton op het Cedar Grove Cemetery in Lebanon, Tennessee. thumb|detail van het grafmonument. Voorzijde…. thumb|…. en achterzijde
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog zonder officiële bevestiging (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten