Heresingel 6 is een naoorlogs gebouw in de stad Groningen, bestaande uit een tandartspraktijk met drie bovenliggende appartementen. Het is een gemeentelijk monument. Het pand werd gebouwd tussen 1952 en 1953 naar een ontwerp van architect Piet de Vrieze. Het gebouw is een zeldzaam voorbeeld van vroeg-modernistische architectuur binnen de Groningse wederopbouwperiode. Geschiedenis
Het gebouw staat aan de noordelijke gevelwand van de Heresingel, nabij het Hereplein. Tijdens de bevrijding van Groningen op 15 april 1945 werd de noordoostelijke wand van het Hereplein en een aangrenzend herenhuis door oorlogshandelingen verwoest.
In opdracht van tandarts F. Vogelzang ontwierp Piet de Vrieze, destijds werkzaam bij architectenbureau Nijhuis & Reker, de huidige bebouwing ter vervanging van de verwoeste panden. De eerste steen werd gelegd op 6 september 1952 door Thea de Boer. Hoewel de betonconstructie en raampartijen aan de voorzijde in 1999 zijn gerenoveerd en geschilderd, is het pand grotendeels in originele staat behouden. Architectuur Modernistisch ontwerp
Het gebouw onderscheidt zich door een uitgesproken modernistische vormgeving, geïnspireerd door de ideeën van Le Corbusier. De meest opvallende eigenschap is de drie verdiepingen hoge loggia aan de voorgevel. Deze constructie bestaat uit een betonnen raamwerk dat 1,50 meter uit het gevelvlak steekt en rust op H-vormige betonnen kolommen.
De bovenzijde van deze loggia wordt afgesloten door een glazen afdekking en betonnen dwarsbalken, waardoor een pergola-achtig effect ontstaat. Achter dit raamwerk bevindt zich de eigenlijke gevel, die volledig bestaat uit houten glaspuien met een kenmerkende roedeverdeling. Maatvoering en indeling
In het ontwerp is consequent gebruikgemaakt van een 1:3-module voor de maatverhoudingen. Dit komt onder meer terug in:
De roedeverdeling van de glaspuien.
De plaatsing en vensters van het trappenhuis.
Het trappenhuis is excentrisch geplaatst en heeft een transparant karakter door grote glaspuien aan de voorzijde. De begane grond is bekleed met rode baksteen en heeft een symmetrische indeling met een centraal ingangsportiek. Interieur
De oorspronkelijke indeling van het gebouw is grotendeels bewaard gebleven:
Begane grond: Ingericht als praktijkruimte met een centrale hal en gang.
Verdiepingen: De eerste en derde verdieping waren altijd woonruimte, terwijl de tweede verdieping oorspronkelijk als kantoor diende.
Voorzieningen: De appartementen hebben keukens aan de zijgevel en slaapkamers aan de achterzijde die grenzen aan balkons.
Waardering
Het pand is aangewezen als gemeentelijk monument vanwege verschillende waarden:
Cultuurhistorisch: Het vormt een moderne invulling die harmonieert met de 19e-eeuwse singelbebouwing, terwijl het tegelijkertijd een contrast vormt.
Architectuurhistorisch: Het is een belangrijk vroeg werk in het oeuvre van de Vrieze, die later vooral bekend werd als restauratiespecialist van kerken zoals de Martinikerk. Het gebouw toont een progressieve kant van zijn werk die veel minder traditioneel is dan zijn overige ontwerpen uit die periode.
Stedenbouwkundig: De schaal en maatvoering zijn zorgvuldig aangepast aan de omliggende historische herenhuizen. Zie ook Lijst van gemeentelijke monumenten in Groningen
Categorie:Bouwwerk in Groningen (stad) Categorie:Gemeentelijk monument in Groningen (stad) Categorie:Modernistisch bouwwerk