De strada statale 131 Carlo Felice (SS131), voorheen de strada statale 131 Arborense (SS131), is een Italiaanse strada statale op het eiland Sardinië. Als onderdeel van het belangrijkste wegennet van het eiland vormt deze weg de belangrijkste verbindingsader en compenseert de facto het gebrek aan snelwegen in de regio. De weg is ook van aanzienlijk belang buiten het eiland, als onderdeel van de multimodale corridor Sardinië-continent, van de trans-Europese transportnetwerken en van de Europese route E25 (waarvan zij het laatste en meest zuidelijke deel vormt).
De weg loopt dwars over het eiland van zuid naar noord in het westelijke deel voor 231.559 km en verbindt Cagliari met Porto Torres via Oristano en Sassari. De weg kruist door de metropolitane stad Cagliari en de provincies Medio Campidano, Oristano, Nuoro en de metropolitane stad Sassari. De weg loopt in de Campidano di Cagliari, di Sanluri en di Oristano; in de Marghine, in de Meilogu en in de Sassarese.
De SS131 sluit aan op de SS131DCN, de SS729 en de SS291var en verbinden het met de overige grote steden op het eiland: respectievelijk Nuoro, Olbia en Alghero. Het wordt volledig beheerd door ANAS voor 137.000 km door het compartiment Cagliari en voor de resterende 89.059 km door het compartiment Sassari.
Kenmerken Classificatie In juni 2011 gaf ANAS groen licht voor de classificatie van de Carlo Felice als een expresweg in het gedeelte tussen Sanluri en Bauladu, wat vervolgens op 1 februari 2012 werd goedgekeurd. De route had moeten eindigen in Serrenti, maar werd daar pas op 21 juni 2017 verlengd; de werkzaamheden werden zeer laat opgeleverd vanwege problemen met de contracten, waardoor de bouwplaats om die reden de bijnaam "schandplek" (Italiaans: "della vergogna") kreeg. Op deze route is de maximumsnelheid gelijk aan 110 km/u.
Op het traject tussen Bonorva en Porto Torres gelden sinds 10 maart 2019 dezelfde verkeersbeperkingen: namelijk is het verkeer van voetgangers, door dieren getrokken voertuigen, fietsen en motorfietsen met een motorinhoud van minder dan 149 cc, voor motorfietszijspanwagens met een motorinhoud van minder dan 249 cc en landbouwmachines. Desondanks wordt het nog steeds beschouwd als een secundaire buitenstedelijke weg vanwege de aanwezigheid van directe toegangswegen en niet-conforme bochtstralen; de snelheidslimieten overschrijden namelijk niet 90 km/u.
Veiligheid thumb|left|Een Traffistar SR 520 vergelijkbaar met de geïnstalleerde Er is slechts één snelheidscamera, net voor de aansluiting bij Monastir in de richting van Cagliari, die wordt beheerd door het bevoegde lokale politie. Deze camera, die vóór de goedkeuring van Ministero delle infrastrutture e dei trasporti was geplaatst, bleek in het verleden niet goed te functioneren vanwege gebrekkig onderhoud, een probleem dat later door de gemeente Monastir werd opgelost. In 2017 stelde het wegbeheer voor om de camera te verwijderen, omdat deze na de aanleg van de middenberm weinig bijdroeg aan de verkeersveiligheid en gezien het lage aantal ongevallen in het gebied.
Op de route tussen Borore en Bonnanaro is het verplicht om van 1 december tot en met 15 maart van elk jaar winterbanden of sneeuwkettingen te hebben.
De weg is voorzien van enkele technologieën, zoals het drainageoppervlak (aangelegd voor meer dan 170 km) en de NDBA Jersey barrier in het gedeelte tussen Sestu en Monastir (voor 10 km lang).
Ondanks deze eigenaardigheden behoort de SS131 tot de wegen die de meeste verkeersongelukken op het eiland veroorzaken (op de tweede plaats na de SS125 Orientale Sarda) en in Italië (vijfde in een onderzoek uit 2019 na de SS1 Via Aurelia, de SS11 Padana Superiore, de SS18 Tirrena Inferiore en de SS114 Orientale Sicula).
Geschiedenis Karalibus Turrem Het verkeer op Sardinië in de Romeinse tijd werd gegarandeerd door vier keizerlijke wegen, waarvan de Karalibus Turrem er één was. Deze weg begon in Karalis, stak Othoca en Forum Traiani over, liep vervolgens door Campeda en Mularia en bereikte Sassari bij Scala di Giocca. Na deze plaats, kwam de weg aan in Ottava en eindigde uiteindelijk in Turris Libisonis na bijna 100 mijl route. Na de 5e eeuw raakte het in verval door gebrek aan onderhoud, en kon het daarom niet langer bereisd worden met voertuigen op wielen.
Pas in de 18e eeuw werd een poging ondernomen om een alternatieve route uit te stippelen die de Capo di sotto met de Capo di sopra zou verbinden, maar de schaarste aan economische middelen en de vele verliezen onder de arbeiders als gevolg van malaria leidden niet tot het gewenste resultaat: er werden slechts enkele korte stukken aangelegd, vaak zelfs los van elkaar.
Strada statale 131 1930-1940 Met de oprichting van de Azienda autonoma statale della strada in 1928 ontstond ook de SS131 (toen de Arborense), met de volgende route: "Cagliari - Monastir - Sanluri - Aansluiting op de SS126 tussen Oristano en Terralba". Het eerste gedeelte tot Monastir maakte ooit deel uit van de route van de N114.
In 1932 werd, om de verkeersdoorstroming te verbeteren, de route van de SS126 verlegd naar centraal Sardinië, waardoor Alghero niet langer vanuit het zuiden maar vanuit het oosten aankwam, via Macomer en Ittiri. Er ontstond dus een bruikbare route, vergelijkbaar met de huidige en volledig bestaande uit strade statali, maar tegelijkertijd versnipperd tussen verschillende strade statali. +De route tussen Cagliari en Porto Torres in 1932CaposaldoStrada stataleCagliari131 ArborenseMonastir131 ArborenseSanluri131 ArborenseOristano126 Occidentale SardaPaulilatino126 Occidentale SardaMacomer126 Occidentale SardaCantoniera Cabu Abbas126 Occidentale Sarda126 dir Sud Occidentale SardaTorralba126 dir Sud Occidentale SardaBivio Mores126 dir Sud Occidentale Sarda128 Centrale SardaSassari128 Centrale Sarda127 Settentrionale SardaPorto Torres127 Settentrionale Sarda De huidige route ontstond in 1935, toen de route van de SS131 definitief naar het noorden werd verlengd en de volgende naam kreeg: "Cagliari - Monastir - Sanluri - Oristano - Paulilatino - Macomer - Torralba - Bivio Mores - Sassari - Porto Torres", waarbij het gedeelte van de SS126 tussen de verzorgingsplaatsen "Cabu Abbas" en "Scalacavalli" werd geclassificeerd als SS131bis. De weg, die niet langer eindigde in de buurt van Mussolina di Sardegna (het huidige Arborea), werd hernoemd tot Carlo Felice ter ere van de koning van Sardinië.
Het eiland was voorzien van drie routes die het zuiden en het noorden met elkaar verbonden: de betreffende weg naar het westen, de SS128 in het binnenland en de SS125 naar het oosten.
1950-1990 thumb|De SS131 in Bolotana, een gedeelte dat dateert uit het midden van de jaren zeventig. Na de geboorte van ANAS in 1946, werd er begonnen aan de verbreding van de weg (toen met twee rijstroken, één in elke richting), waarbij een derde gemengde rijstrook werd aangelegd voor inhalen tot aan Monastir. Vanaf 1955 werd begonnen met de transformatie ervan tot een expresweg, totdat halverwege de jaren 70 het hele traject een tweebaansweg werd conform de eisen voor wegen van type III,Norme sulle caratteristiche geometriche delle strade extraurbane wat leidde tot de verlating en degradatie van delen van de historische route, die vandaag de dag nog steeds herkenbaar zijn dankzij de aanwezigheid van poortgebouwen langs de weg en rijen dennenbomen. In veel gevallen werd echter niet de aanleg van nieuwe, verspringende kruispunten aangelegd, waardoor linksaf slaan erg riskant werd. Na verloop van tijd leidde de intense verstedelijking, in combinatie met het ontbreken van een parallelweg, tot een vermenigvuldiging van reeds bestaande gelijkvloerse kruispunten. De toename van het zware vrachtverkeer (ongeveer 10% van het totaal) en het niet-punctuele onderhoud zorgden ervoor dat de behoefte aan hogere rijsnelheden steeds groter werd, ook gezien het feit dat 90 km/u slechts is toegestaan op iets meer dan 20% van de route. Door al deze factoren was de veiligheid van de weg behoorlijk in het gedrang gekomen, die pas begin jaren 90 enigszins verbeterde met de installatie van de verkeersscheiding, die het aantal ongelukken verminderde, maar die ook de verkeersdoorstroming verslechterde door de breedte van de rijbanen te verkleinen. Het was in deze periode dat in Sardara, op 9 juni 1991, de "comitato per la sicurezza della Carlo Felice" werd opgericht: bestaande uit 140 lokale, regionale en parlementaire bestuurders, organiseerde het een menselijke keten van 20.000 mensen over de gehele lengte van de weg, als teken van protest tegen de precaire toestand van de SS131.
Op het traject van Sassari naar Cagliari werd van 1948 tot 1983 de wielerwedstrijd Sassari-Cagliari gehouden. In 1999 werd het onderdeel van de E25, na de verlenging ervan naar Palermo.
Sinds 2000 thumb|left|De werkzaamheden voor de aansluiting Bonorva Na de goedkeuring van de nieuwe verkeerswet in 1992 begon de aanpassing van de SS131 aan de eisen die voor type B-wegen waren vastgesteld met de verbreding van de rijstroken, de verwijdering van kruispunten, de vervanging van de vangrails van de middenberm door de Jersey barrier en enkele wijzigingen aan de route, opgenomen in een resolutie van Comitato interministeriale per la programmazione economica e lo sviluppo sostenibile, dat begin jaren 2000 de vaststelling van een raamovereenkomst tussen de regionale en nationale overheden goedkeurde.
De tijdschema's voor de toewijzing en uitvoering van de werken waren en zijn nog steeds niet uniform: het gedeelte tot Oristano was, zij het met enige onderbreking, het eerste dat door Anas werd overgenomen, samen met de gedeelten van Sassari naar Porto Torres en van Codrongianos naar Florinas; van Oristano naar Florinas is er echter vrijwel geen spoor van nieuwe ingrepen te bekennen, behalve de aansluiting met de recent aangelegde SS729.
Om gelijkvloerse kruispunten te elimineren, wordt gewerkt aan een variant die het kruispunt Villagreca vermijdt, dat frequent en gevaarlijk remmen veroorzaakt bij bestuurders die het kruispunt oversteken. Om die reden is in de loop der tijd het idee ontstaan dat er een vaste snelheidscamera staat, een voorstel van de gemeente Nuraminis dat later door de prefectuur Cagliari werd afgewezen.
Tussen 2023 en 2024 werden in Bonorva twee nieuwe kruispunten geopend: de aanleg van het zuidelijke kruispunt leidde tot de herbestemming van de bestaande viaduct tot een wildpassage, terwijl het noordelijke kruispunt de vorige kruising vervangt. Het kruispunt, dat meer dan 20 miljoen euro kostte, werd aangelegd in een hydrogeologisch risicogebied dat onderhevig is aan frequente aardverschuivingen, de weg kruist namelijk de loop van een bestaande beek: om de rijstroken te verdubbelen was het namelijk nodig om verschillende keermuren op te richten, terwijl voor de aanleg van de nieuwe kruising juist een tunnel moest worden aangelegd om nieuwe rotondes te verbinden.
Ook in Paulilatino worden bouwplaatsen geactiveerd: Er is ook een petitie verzameld om te vragen dat het kruispunt wordt verwijderd, gezien het hoge aantal ongelukken dat daar heeft plaatsgevonden.
Op 8 augustus 2025 werd de nieuwe aansluiting Paulilatino ingehuldigd, ter vervanging van de gelijkvloerse kruising bij kilometer 120. De werkzaamheden om de gelijkvloerse kruising bij Macomer nord op kilometer 148 te verwijderen zijn sinds 22 oktober aan de gang en zullen naar verwachting in de zomer van 2026 worden afgerond.
Route Metropolitane stad Cagliari thumb|left|Het begin van de SS131 bij Cagliari De SS131 begint in het stedelijk gebied van de Sardijnse hoofdstad als een voortzetting van Viale Monastir, in de wijk Sant'Avendrace-Santa Gilla. De route begint bij de aansluiting met de SS554.
Na ongeveer een kilometer sluit de weg aan op de SS131dir, vlakbij Sestu, waar hij het industrieterrein vermijdt door naar het westen af te buigen. Via deze weg kan het verkeer ook Elmas en Assemini bereiken.