Zuideinde 51 is een provinciaal monument in de Drentse stad Meppel. Het pand werd in 1894 gebouwd in de stijl van de neorenaissance en heeft gedurende zijn bestaan diverse maatschappelijke en educatieve functies vervuld. Oorspronkelijk opgericht als verenigingsgebouw voor de lokale arbeidersklasse, stond het gebouw later bekend als de Rijkslandbouwwinterschool. In 2025 is het pand getransformeerd tot een appartementencomplex. Geschiedenis 'Ons Huis' (1894–1904)

Het gebouw werd gesticht als 'Ons Huis', het verenigingsgebouw van de werkliedenvereniging ‘Werken en Leven’. Het ontwerp was van de hand van de Meppeler architect Pieter Janzen en werd gefinancierd door de Amsterdamse filantroop Peter Wilhelm Janssen. De officiële opening vond plaats op 29 januari 1895.

Vanwege de groei van de vereniging werd op 1 april 1897 een uitbreiding aanbesteed voor een extra vergaderlokaal met bovenverdieping en kleedkamers. Dit ontwerp werd wederom verzorgd door Pieter Janzen, waardoor het huidige zuidelijke deel van het pand ontstond. In 1904 kwam er een einde aan de exploitatie door de vereniging wegens financiële tekorten. Latere functies (1904–2025)

Na een korte periode als koffiehuis Het Wapen van Meppel (1904-1908), kocht de gemeente Meppel het pand aan. In 1909 werd de Rijkslandbouwwinterschool in het gebouw gevestigd. Tot 2025 behield het pand een onderwijsfunctie, waarna het is omgebouwd tot een appartementencomplex. Architectuur en exterieur

Het hoofdvolume aan het Zuideinde bevindt zich in de rooilijn en bestaat uit twee delen uit verschillende periodes. Het noordelijke deel is het oorspronkelijke gebouw uit 1894; het zuidelijke deel uit 1897 is in een vergelijkbare, maar versoberde stijl uitgevoerd.

De gevel van het noordelijke deel wordt gekenmerkt door een trapgevel met natuurstenen dekplaten, speklagen en een sluitsteen in de vorm van een mannenhoofd. In het boogveld boven het dubbele venster is het jaartal '1894' aangebracht. Het zuidelijke deel heeft een symmetrische gevelindeling met een risaliserend middendeel waarin zich een inpandige entree bevindt onder een rondboog. Aan de straatzijde bevindt zich een smalle tuin met een origineel smeedijzeren hekwerk. Monumentale waardering

Het pand is van algemeen provinciaal belang op grond van de volgende criteria uit de monumentenomschrijving:

Cultuurhistorische waarde: Vanwege de opeenvolgende regionale functies. Als verenigingsgebouw van de werkliedenvereniging vormt het een gebouwde uitdrukking van de sociaal-economische ontwikkelingen aan het einde van de negentiende eeuw; als schoolgebouw vormt het een uitdrukking van regionale onderwijsvoorzieningen uit omstreeks 1910 in Drenthe.

Architectuurhistorische waarde: Vanwege de waarde van het gebouw uit 1894 als bijzondere uitdrukking van een regionale onderwijsvoorziening in de stijl van de Neorenaissance in Drenthe; vanwege de esthetische kwaliteiten van het ontwerp en vanwege het kenmerkende materiaalgebruik en de opvallende en zorgvuldige detaillering in de stijl van de Neorenaissance.

Stedenbouwkundige / ensemblewaarde: Vanwege de beeldbepalende ligging als onderdeel van de bebouwing aan het Zuideinde en de ensemblewaarde met de naastgelegen monumentale villa op nummer 53.

Gaafheid: Vanwege de redelijke mate van gaafheid van het gebouw en het hekwerk in relatie tot de stedenbouwkundige structuur van de omgeving.

Zeldzaamheid: Vanwege de redelijke mate van zeldzaamheid van het object in de provincie Drenthe in relatie tot de genoemde kenmerken. Zie ook Lijst van provinciale monumenten in Drenthe

Categorie:Bouwwerk in Meppel Categorie:Provinciaal monument in Drenthe