miniatuur|Culturele gebieden van Oasis-Amerika, circa 1350 Oasis-Amerika was een culturele regio van indiaanse volkeren in Noord-Amerika. Hun culturen van vóór het contact met Europeanen waren overwegend agrarisch, in tegenstelling tot de naburige stammen in Arido-Amerika in het zuiden. De regio omvatte delen van Noordwest-Mexico en Zuidwest-Amerika en kan ook het grootste deel van Arizona en New Mexico, zuidelijke delen van Utah en Colorado, en noordelijke delen van Sonora en Chihuahua omvatten. In sommige perioden besloeg het mogelijk ook delen van Californië en Texas.
De term werd voor het eerst voorgesteld door de Duits-Mexicaanse antropoloog Paul Kirchhoff, die ook de termen Meso-Amerika en Arido-Amerika bedacht, en wordt door sommige wetenschappers, voornamelijk Mexicaanse antropologen, gebruikt voor het brede culturele gebied dat het pre-Columbiaanse zuidwesten van Noord-Amerika definieert. Het strekt zich uit van het huidige Utah tot in het zuiden van Chihuahua, en van de kust aan de Golf van Californië oostwaarts tot de Río Bravo-rivierdelta. De naam is afgeleid van de positie ten opzichte van de vergelijkbare regio's Meso-Amerika en het grotendeels nomadische Arido-Amerika.
Geografie De term Oasis-Amerika is een combinatie van "oase" en "Amerika". Het verwijst naar het land dat gedomineerd wordt door de Rocky Mountains en de Westelijke Sierra Madre. Ten oosten en westen van deze bergketens strekken zich de droge vlakten van de Sonora-, Chihuahua- en Arizona-woestijn uit. Op zijn hoogtepunt besloeg Oasis-Amerika een deel van de huidige Mexicaanse staten Chihuahua, Sonora en Baja California, evenals de Amerikaanse staten Arizona, Utah, New Mexico, Colorado, Nevada en Californië.
Ondanks dat Oasis-Amerika een droog gebied besloeg, bevatte het verschillende waterlichamen zoals de rivieren Yaqui, Rio Grande, Colorado, Conchos en Gila. De aanwezigheid van deze rivieren, en enkele meren die inmiddels door de woestijn zijn opgeslokt, in combinatie met een klimaat dat veel milder was dan in Oost-Arido-Amerika, maakte de ontwikkeling mogelijk van landbouwtechnieken die uit Meso-Amerika werden geïmporteerd.
Kenmerken van de Oase-Amerikaanse culturen
Culturele ontwikkeling Het verhaal over de oorsprong van het culturele supergebied Meso-Amerika speelt zich zo'n 2000 jaar na de culturele scheiding van Meso-Amerika en Arido-Amerika af. Sommige Arido-Amerikaanse gemeenschappen bedreven landbouw als aanvulling op hun jager-verzamelaarsbestaan. Deze gemeenschappen, waaronder leden van de woestijntraditie, zouden later meer een echte landbouwcultuur ontwikkelen en Oasis-Amerika vormen.
Maïs werd in deze regio al sinds 3500 v.Chr. verbouwd en mogelijk zelfs al sinds 4000 v.Chr., gebaseerd op maïsresten (naast pompoenen) die gevonden zijn in Bat Cave in New Mexico. Het oudste bewijs van maïslandbouw in Meso-Amerika dateert van vóór deze tijd, wat suggereert dat de maïslandbouw vanuit het zuiden in Oasis-Amerika is geïntroduceerd. Het is waarschijnlijk dat alle landbouwgewassen van vóór het contact met Europeanen, met uitzondering van de teparyboon (Phaseolus acutifolius), uit Meso-Amerika zijn geïmporteerd.
Er zijn veel aanwijzingen voor een nauwe relatie tussen de twee grote culturele regio's van Noord-Amerika. Zo kwam de turkoois die door de Meso-Amerikanen werd gebruikt bijna uitsluitend uit het zuiden van New Mexico en Arizona. De vraag naar dit mineraal heeft mogelijk een grote rol gespeeld bij het tot stand komen van handelsrelaties tussen de twee culturele gebieden. Tegelijkertijd zijn er in Paquimé, een vindplaats die verbonden is met de Mogolloncultuur, ceremoniële bouwwerken die verband houden met de Meso-Amerikaanse religie en een aanzienlijk aantal skeletten van ara's die zorgvuldig vanuit de bossen van Zuidoost-Mexico zijn vervoerd.
Culturele gebieden Het gebied dat Oasis-Amerika omvatte, bevorderde de groei van verschillende belangrijke culturele groepen: de Pueblocultuur, Hohokamcultuur, Mogolloncultuur, Patayancultuur en Fremontcultuur. Kleinere culturen binnen deze regio waren onder andere de Sinaguacultuur.
Pueblocultuur
De Pueblocultuur bloeide in het gebied dat tegenwoordig bekend staat als de Four Corners. Het gebied was bedekt met jeneverbesbossen die de oude volkeren leerden te exploiteren voor hun eigen behoeften, aangezien foerageren tussen de andere vegetatie slechts de helft van het jaar voldoende was, en van november tot april helemaal niet meer. De Pueblo-samenleving was een van de meest complexe die in Oasis-Amerika te vinden was, en men neemt aan dat zij de voorouders waren van de moderne Pueblo-volkeren, waaronder de Zuñi en Hopi.
Hohokamcultuur
De Hohokam bewoonden de woestijnachtige gebieden van Arizona en Sonora. Het Hohokam-territorium werd begrensd door twee grote rivieren, de Salt River en de Gila, die het hart van de Sonorawoestijn vormden. Het omringende ecosysteem vormde een grote uitdaging voor de landbouw en het menselijk leven vanwege de hoge temperaturen en de geringe regenval. Door deze factoren waren de Hohokam gedwongen irrigatiesystemen aan te leggen met uitgebreide netwerken van reservoirs en kanalen voor de Salt en Gila, die meters diep en 10 kilometers lang konden zijn. Dankzij deze kanalen konden de Hohokam jaarlijks wel twee maïsoogsten binnenhalen.
Mogolloncultuur
Het Mogollon-gebied was een cultureel gebied in Meso-Amerika dat zich uitstrekte van de uitlopers van de Sierra Madre Occidental in het noorden tot Arizona en New Mexico in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Sommige wetenschappers maken liever onderscheid tussen twee brede culturele tradities in dit gebied: de Mogolloncultuur zelf en de daaruit voortgekomen Paquimécultuur. De volkeren die het gebied bewoonden, pasten zich goed aan een landschap aan dat gekenmerkt werd door dennenbossen, steile bergen en ravijnen.
Fremontcultuur
Het Fremont-gebied besloeg een groot deel van het huidige Utah. Het lag ten noorden van het culturele gebied van de Ancestral Pueblo. De culturele ontwikkeling ervan, als onderdeel van Oasis-Amerika, vond plaats tussen de 5e en 14e eeuw. Geleerden beweren dat de Fremontcultuur was afgeleid van de Pueblocultuur. Theoretisch gezien zouden de Fremont-gemeenschappen naar het noorden zijn geëmigreerd en daarbij de gebruiken, sociale organisatiestructuren en technologie van de Ancestral Pueblo hebben meegenomen. Deze hypothese verklaart op overtuigende wijze de aanwezigheid van keramiek in Utah dat sterk lijkt op het keramiek dat in Mesa Verde is gevonden.
Patayancultuur Het Patayan-gebied besloeg het westelijke deel van Oasis-Amerika. Het omvatte de huidige staten Californië en Arizona in de Verenigde Staten, en Baja California en Sonora in Mexico. De Patayanen waren een perifere cultuur waarvan de culturele ontwikkeling waarschijnlijk werd beïnvloed door hun Hohokam-buren in het oosten. Van hen zouden ze het Meso-Amerikaanse balspel, crematietechnieken en technieken voor de productie van aardewerk hebben geleerd.
Zie ook Arido-Amerika Meso-Amerika
Categorie:Formatieve periode (Noord-Amerika)