Bubbelarchitectuur is een stroming in de architectuur gekenmerkt door bolvormige gebouwen. Bolwoningen of bubbelhuizen zijn woningen in deze stijl, die vooral in de jaren '60 tot '80 van de twintigste eeuw werden gebouwd.
Geschiedenis Boegbeeld van de bubbelarchtectuur is Antti Lovag (1920-2014) De eerste bolwoningen werden in de jaren '60 gebouwd als verzet tegen de blokvormen van het modernisme. Spuitbeton -en andere nieuwe technieken- liet meer organische vormen toe.
Voorbeelden Le renouveau (1965) Beg-Meil, door Henri Mouette en Pierre Székely Le Balcon de Belledonne (1966) Sainte-Marie-du-Mont (Isère), door Pascal Häusermann en Claude Costy Motel L'eau vive (1968) Raon-l'Étape, door Pascal Häusermann en Claude Costy Atelier Palègre (1971) Ponsas, door Pascal Häusermann en Claude Costy Palais Bulles (1974) Théoule-sur-Mer Maison Bulle de Martinrou (1981) Fleurus, door Philippe Mousset en Bernard Tirtiaux Maison-sculpture (19??) Angleur, door Jacques Gillet Bolwoningen ('s-Hertogenbosch) (1984), door Dries Kreijkamp Bubble house (2006) Vidauban, door Jérôme Peyret De bedenkers van de boeken- en tekenfilmreeks Barbapapa (1974-2006) haalden uit deze stroming het idee voor de woning van de personages in hun verhalen.
Zie ook Blob-architectuur
Categorie:Architectuur Categorie:Structuralisme