John Blanchard was een Brits motorcoureur.
Blanchard werd vooral bekend door zijn samenwerking met Colin Seeley en de ontwikkeling van de Seeley-frames als testrijder. Die samenwerking bracht hem ook in contact met Helmut Fath die bezig was met de ontwikkeling van zijn 500cc-URS-racemotor, waarvoor Seeley een frame bouwde. Officieel mocht hij zich zelfs wereldkampioen noemen, omdat hij in één race in het URS-zijspan van Horst Owesle had gezeten. Carrière John Blanchard, die op 15-jarige leeftijd al een 50cc-Itom had gekocht, reed vooral nationale en internationale races in het Verenigd Koninkrijk. In 1964 werd hij in zijn eerste race op Brands Hatch vijfde. Aan races om het wereldkampioenschap wegrace nam hij zelden deel, mede omdat de AJS- en Matchless-motorblokken die Colin Seeley gebruikte daar al tamelijk kansloos waren (sterker nog: Associated Motor Cycles, de eigenaar van AJS en Matchless, was al failliet gegaan). Als het zo uitkwam dat een thuisrace ook WK-punten opleverde nam hij daaraan deel. Dat waren meestal races in de Isle of Man TT en de Ulster Grand Prix, die hij zelden oversloeg.
1964 Het eerste bekende wapenfeit van John Blanchard is zijn vierde plaats met een Aermacchi Ala d'Oro 250 in de 250cc-Lightweight Race van de Manx Grand Prix van 1964. De Manx Grand Prix wordt In het najaar verreden op de Snaefell Mountain Course op het eiland Man, hetzelfde circuit waar in het voorjaar ook de TT van Man wordt verreden. De MGP wordt beschouwd als de (amateur)-opstartrace voor de TT. 1965 In 1965 startte hij met een Aermacchi Ala d'Oro 350 in de 350cc-Junior TT, een startplaats die hij in het jaar ervoor verdiend had. Hij viel echter uit in die race. Hij bleef de Manx Grand Prix echter trouw en startte met een Greeves Silverstone in de 250cc-Lightweight Race, waarin hij slechts 24e werd. +Colin Seeley Colin Seeley was in 1960 met zijn vriend en werknemer Wally Rawlings gaan zijspanracen en had in die sport naam gemaakt. Hij had echter ook nog een motorzaak in Belvedere (Londen). Voor zijn eigen zijspancombinatie had hij al eigen frames gebouwd en toen Syd Mizen in 1966 met sponsoring van zijn zaak racete besloot Seeley een frame te maken voor diens Matchless G50. Later voegde zich Derek Minter bij zijn team, die voor zijn hulp bij de ontwikkeling van de frames geen salaris vroeg maar tevreden was met het prijzengeld. Minter was echter ook kritisch en halverwege het seizoen 1966 vertrok hij naar het Norton-team van Ray Petty. 1966 Halverwege het seizoen 1966 werd Blanchard als vervanger van Derek Minter betrokken bij het team van Seeley, waar Colin Seeley bezig was met de ontwikkeling van frames voor de AJS 7R en de Matchless G50. Die machines waren vrijwel identiek. AJS en Matchless werkten onder de vlag van Associated Motor Cycles en de Matchless was niet meer dan een AJS met een opgeboorde motor. Seeley bood de machines met zijn nieuwe frames aan als "Seeley-Matchless G50" en "Seeley-AJS 7R". Blanchard had een gelukje omdat de TT van Man vanwege een zeeliedenstaking niet in het voorjaar was verreden, maar pas op 2 september plaatsvond, twee weken na de Ulster Grand Prix. In de Senior TT eindigde Blanchard als vierde en als snelste Matchless-coureur. In de Junior TT werd hij zesde. 1967 In 1966 ging Associated Motor Cycles failliet. Seeley besloot alle restvoorraden van de AJS 7R, de Matchless G50 en de Norton Manx (ook eigendom van AMC) op te kopen. De Norton-voorraden verkocht hij door aan John Tickle. Seeley hoefde de merknamen nu ook niet meer te gebruiken, dus de 350cc-machine werd nu "Seeley 7R" en de 500cc-machine werd "Seeley G50". De machines werden nu ook als productieracer verkocht. Blanchard startte in het wereldkampioenschap in drie GP's, maar bleef puntloos. +Helmut Fath Ook Helmut Fath was een bekend zijspancoureur. Hij was in het seizoen 1960 al wereldkampioen geworden met een BMW, maar in hij had nu een geheel eigen viercilinderviertaktmotor met bovenliggende nokkenassen gebouwd, met als doel niet alleen opnieuw wereldkampioen in de zijspanklasse te worden, maar ook in de 500cc-klasse de MV Agusta 500cc-racers te verslaan. Die motor noemde hij "URS", naar zijn woonplaats URSenbach. URS Om zijn URS als soloracer in te kunnen zetten had Helmut Fath een frame nodig en daarvoor benaderde hij Colin Seeley, die zijn coureur John Blanchard inzette als testrijder. Blanchard reed de machine met succes in de Ulster Grand Prix, waar hij als vierde finishte, terwijl hij als laatste gestart was. Uiteindelijk ontstond er onenigheid tussen Blanchard en Seeley. Na een aantal valpartijen legde Blanchard de schuld bij de te laag gemonteerde uitlaten en bovendien vond hij de gemonteerde trommelrem in het voorwiel niet goed genoeg. Seeley liet door Lockheed een schijfrem monteren maar daardoor ontstond nog meer ruzie. Helmut Fath was van al deze drukte niet gediend en haalde zijn motorblok terug, waardoor er een einde kwam aan het Seeley-URS project. Daarmee was de solocarrière van de machine nog niet afgelopen, want in november 1967 maakten Blanchard en Fath bekend dat ze nog steeds raceplannen hadden en in 1968 zelfs met een 350cc-versie wilden verschijnen. De frames zouden dan door Blanchard zelf ontwikkeld en gebouwd worden, maar in februari 1968 werd er al getest met frames van Métisse. 1968 Zo reed John Blanchard in het seizoen 1968 met de Métisse-URS, maar in het WK was dat geen succes. Hij kon door een val in de trainingen niet deelnemen aan de GP van Duitsland en in de Ulster Grand Prix werd hij zevende. 1969 en 1970 In de seizoenen 1969 en -1970 reed Blanchard - zonder WK-succes - met een Chuck-Seeley G50. 1971 Helmut Fath had in de zijspanrace inderdaad succes gehad met zijn URS-zijspancombinatie. In het seizoen 1968 was hij wereldkampioen geworden en in het seizoen 1969 eindigde hij als tweede. Daarna had hij zijn URS-project verkocht aan Friedl Münch. Münch liet Fath nog zelf starten in de Duitse Grand Prix van 1970, maar daarna kreeg Horst Owesle de machine. Met bakkenist Julius Kremer eindigde Owesle als zevende in het wereldkampioenschap. In het seizoen 1971 stonden Owesle/Kremer op de derde plaats in de tussenstand, toen Kremer om onbekende redenen moest stoppen. John Blanchard werd bereid gevonden om in de GP van Tsjecho-Slowakije in te vallen. Met een onervaren bakkenist wist de combinatie Owesle/Blanchard de snelste ronde te realiseren en als tweede te eindigen. Zo kreeg ook John Blanchard voor het eerst in zijn carrière 12 punten op zijn conto. Hierna nam de meer ervaren bakkenist Peter Rutterford het over en de combinatie Owesle/Kremer/Blanchard/Rutterford werd wereldkampioen. Einde carrière Hierna beëindigde John Blanchard zijn carrière, maar hij bleef via vrienden als Chas Mortimer en Paul Smart contact houden met de motorsport en reed ook nog 500-mijlraces op Cadwell Park met een 250cc-Royal Enfield en een BSA Barracuda. In 1997 reed hij op 55-jarige leeftijd nog een training met een Yamaha TRX 850 op Cadwell Park. Tijdens klassieke demo-races reed hij met een Seeley 7R. Wereldkampioenschap wegrace resultaten Puntentelling 1950-1968 1e 2e 3e 4e 5e 6e Punten:864321Puntentelling 1969-1987 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e Punten:1512108654321 (Races in cursief geven de snelste ronde aan, punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) Jaar Klasse Team Motorfiets 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Ptn Pos Wereldkampioen 1965350 cc Privé Aermacchi Ala d'Oro 350 DUI- IOMDNF NED- DDR- TSL- ULS- FIN- NAT- JAP- 0 - Jim Redman, Honda RC 172/2RC 1721966Seeley Seeley-AJS 7R DUI- FRA- NED- DDR- TSL- FIN- ULS- IOM6e NAT- JAP- 1 25e Mike Hailwood, Honda RC 173 500 cc Seeley-Matchless G50 DUI- NED- BEL- DDR- TSL- FIN- ULSDNF IOM4e NAT- 3 12e Giacomo Agostini, MV Agusta 500 4C1967500 cc Seeley G50 DUIDNF IOM33e NED- BELDNF DDR- TSL- FIN-315e Giacomo Agostini, MV Agusta 500 3C Seeley-URS ULS4e NAT- CAN- 1968 Fath Métisse-URS DUIDNSKon niet starten na een val in de training SPA- IOM- NED- BEL- DDR- TSL- FIN- ULS7e NAT- 0 - Giacomo Agostini, MV Agusta 500 3C 1969Chuck-SeeleySeeley G50 SPA- DUI- FRA- IOM- NED- BEL- DDR- TSL- FIN- ULSDNF NAT- ADR- 0 - Giacomo Agostini, MV Agusta 500 3C 1970 DUIDNF FRA- ADR- IOM- NED- BEL- DDR- FIN- ULS- NAT- SPA- 0 - Giacomo Agostini, MV Agusta 500 3C 1971 Zijspan Münch Münch-URS OOS- DUI- IOM- NED- BEL-TSL2eAls vervanger van bakkenist Julius Kremer in het zijspan van Horst Owesle FIN- ULS- 69 (75)Waarvan 12 punten met John Blanchard 1e Horst Owesle, Julius Kremer, John Blanchard en Peter Rutterford, Münch-URS Isle of Man TT en Manx Grand Prix resultaten Jaar Klasse Team Motorfiets Plaats Winnaar 1964 MGP Lightweight RacePrivé Aermacchi Ala d'Oro 250 4e Gordon Keith, Greeves Silverstone1965 IOM Junior TT Aermacchi Ala d'Oro 350 DNF Jim Redman, Honda 2RC 172 MGP Lightweight Race Greeves Silverstone 24e Dennis Crane, Greeves Silverstone 1966 IOM Junior TTSeeley Seeley-AJS 7R 6e Giacomo Agostini, MV Agusta 350 3C IOM Senior TT Seeley-Matchless G50 4e Mike Hailwood, Honda RC 181 MGP Lightweight Race Privé Greeves Silverstone 22e Robert Farmer, Aermacchi Ala d'Oro 2501967 IOM Senior TT Seeley Seeley G50 33e Mike Hailwood, Honda RC 181 MGP Lightweight RacePrivé Greeves Silverstone DNF Brian Ball, BA Special (Ball Special)1968 IOM Production 500 TT Velocette Thruxton 4e Ray Knight, Triumph T100R MGP Lightweight Race Greeves Silverstone 32e Frank Whiteway, Crooks-Suzuki TR 250
Externe link John Blanchard op Youtube ca. 2010
Categorie:Brits motorcoureur