rechts|miniatuur|Dolmen Lo Morrel dos Fados (Pépieux, Aude) miniatuur|Menhir van Mollet, gevonden in Pla de les Pruneres (4,9 meter hoog) De Vérazacultuur was een archeologische cultuur van de kopertijd die zich uitstrekte over de noordhelft van Catalonië en de zuidelijke Franse departementen Aude en Pyrénées-Orientales, in een periode tussen 3500 en 2000 v.Chr.
Woningen De nederzettingen lagen meestal in de vlakte, zonder verdedigingswerken (Camp del Rector, La Prunera). De hutten waren in de lucht gebouwd, doordat er paalgaten werden gebruikt om de constructie te ondersteunen; andere hutten hadden daarentegen een stenen fundering (Ca n'Isach, El Coll), en weer andere waren gedeeltelijk in de grond uitgegraven (Can Vinyals).
Artefacten De kleding was al ver ontwikkeld, zoals blijkt uit de vondst van een spintol die gebruikt werd voor het maken van textiel op de vindplaats Bòbila Madurell (Sant Quirze del Vallès, provincie Barcelona). Metaalbewerking werd aangetoond, en er zijn enkele kralen van goud en koper bekend.
Begrafenissen
De Veraza-mensen waren verantwoordelijk voor de oprichting van veel van de megalithische monumenten in de regio waar zij gevestigd waren, zoals de dolmen Lo Morrel dos Fados, Pépieux (Aude).
Andere begrafenistypen uit de Vérazacultuur waren grotten (Cova del Frare, Cau de la Guineu), kunstmatige grotten met megalithische ingang bekend als paradolmens (Rec de la Quarentena, Costa de Can Martorell), collectieve grafputten en hypogea.
Er werden menhirs opgericht zoals die van Mollet, Sitja del Llop of Ca l'Estrada.
Genetisch profiel De individuen die begraven liggen in paradolmens van het La Clape-massief bij Narbonne (Grotte du Rouquet en Grotte des Tortues), gedateerd in het laatste derde deel van het 4e millennium v.Chr. (Véraza-periode), werden genetisch getest: alle mannen hadden Y-chromosoom-haplogroep I-M438, waarbij vier mannen werden toegewezen aan de subclade I2a1b1b1 en de andere aan I2a1a2. De autosomale componenten waren 3/4 vroege Europese landbouwer en 1/4 westelijke jager-verzamelaar. In het meest zuidelijke geografische verspreidingsgebied van de Vérazacultuur werden 13 individuen gevonden in de paradolmen Cova de la Guineu (Font-rubí, Barcelona). De Y-DNA-resultaten van de individuen met voldoende genetische dekking waren: 2 x I, 1 x I2, 1 x I2a2a, 2 x G2a (G2a2a1a3 en G2a2b2b1a1). De overblijfselen van drie individuen begraven in de dolmen des Fades (of Morrel dos Fados) werden getest, en het Y-DNA van het mannelijke individu werd toegewezen aan de subclade I2a1a1a1.
Categorie:Kopertijdcultuur in Europa Categorie:Prehistorie van Spanje Categorie:Franse prehistorie