Quintus Jan Telting (Willemstad (Curaçao), 13 juni 1931 – Amsterdam, 5 februari 2003) was een Surinaamse schilder.Quintus Jan Telting -
In 2020/2021 werd werk van Telting in het Stedelijk getoond in de tentoonstelling Surinaamse School.Surinaamse School - Schilderkunst van Paramaribo tot Amsterdam -
Biografie
Hij was een zoon van de schilder Govert Jan Telting (Paramaribo, 1905 – Paramaribo, 1988), van wie hij al op jonge leeftijd leerde schilderen.
Telting woonde tot zijn tiende op Curaçao. Door persoonlijke tegenslagen moest het gezin Telting in 1941 terugkeren naar Suriname. Op zestienjarige leeftijd verliet Telting Suriname als verstekeling. Hij zou pas twintig jaar later terugkeren in Suriname. Van 1947 tot 1956 werkte Telting op de grote vaart. Als een bemanningslid op Noorse koopvaardijschepen reisde hij de wereld rond. Toen hij in India een schip miste, reisde hij anderhalf jaar met een goochelaar door India.Quintus Jan Telting -
In 1956 ging Telting in Amsterdam muziek studeren. Hij schreef zich in bij het Muzieklyceum in Amsterdam, terwijl hij de kost verdiende als kunstmodel aan de Rijksacademie.
In 1959 vertrok Telting naar New York, waar hij in de jazzwereld aan de slag ging. In New York raakte hij bevriend met jazzmuzikanten, zoals Sonny Rollins, Sun Ra, Kenny Dorham en Art Blakey. Hij organiseerde opnamesessies en kwam in contact met zwarte activistische schrijvers zoals Amiri Baraka (voorheen bekend als Leroy Jones) en Sam Greenly.
Na jarenlang te hebben getekend, begon Telting in New York serieus met schilderen. Vanaf dat moment maakte hij in steeds hoger tempo schilderijen, waarin hij in een uitgesproken en kleurrijke stijl onder meer scènes uit het New Yorkse straatbeeld verbeeldde.
Zijn eerste schilderijen (olieverf op doek) toonden zijn grote bewondering voor Vincent van Gogh. Telting ontwikkelde een eigen schilderstijl die hem zijn hele leven zou kenmerken: een krachtige, levendige dynamiek die direct herkenbaar is in al zijn werk.
In 1970 vestigde Telting zich in Amsterdam. Hier raakte hij bevriend met andere Surinaamse kunstenaars, waaronder Erwin de Vries, Armand Baag en Frank Creton. Café Reynders aan het Leidseplein was één van hun vaste ontmoetingsplaatsen.
In de jaren '80 kregen zijn schilderijen een meer grafisch en abstract karakter.
Zie ook Lijst van Surinaamse kunstenaars
Categorie:Surinaams kunstschilder