De Lantaarn van de doden van Sarlat (Lanterne des morts de Sarlat) is een bouwwerk in de Franse plaats Sarlat-la-Canéda, departement Dordogne.
De Lantaarn is rond 1170 gebouwd op de begraafplaats van de naastgelegen abdij. De functie van het bouwwerk is niet geheel duidelijk. Het zou een grafkapel kunnen zijn, gewijd aan Bernardus van Clairvaux, die de stad in 1147 zegende na een pestepidemie. De meest waarschijnlijke optie echter is dat de lamp bovenin de toren een symbolische functie had en de zielen van de overledenen begeleidde. In de toren bevindt zich dan ook een gebedsruimte voor de doden.
Toen in 1862 de toren tot monument moest worden verklaard, was de oorspronkelijke functie in de vergetelheid geraakt en werd opzettelijk een link gelegd met Bernardus van Clairvaux. Dit leverde de toren de bijnaam Sint-Berdardtoren op.
De in romaanse stijl gebouwde toren wordt afgedekt door een stenen kegel. Een deur met spitsboog geeft toegang tot de begane grond, waar zich een kapel met drie ramen en een gewelf bevindt. Dit gewelf wordt afgesloten door een sluitsteen met een beeltenis van het Lam Gods. In de kapel is een in steen uitgehouwen bank aanwezig.
Zie ook Dodenlantaarn
Categorie:Bouwwerk in Dordogne Categorie:Historisch monument in Nouvelle-Aquitaine Categorie:Sarlat-la-Canéda