Louise Ero-Chambon (Sanilhac, 11 februari 1891 - Ravensbrück, 1 januari 1945) was een Frans-Nederlandse verzetsstrijdster tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Levensloop Louise Ursula Chambon werd geboren op 11 februari 1891 in Sanilhac. Ze was afkomstig uit een rijke boerenfamilie en groeide op in het Franse departement Ardèche. Chambon verhuisde naar Parijs en werkte daar bij Galeries Lafayette. In Parijs ontmoette ze de Nederlandse Hendrik Ero met wie ze in 1913 trouwde. Vanwege de oorlogsdreiging verliet het echtpaar kort na hun huwelijk het land en vertrokken naar Engeland. In 1919 verhuisden ze naar Zaandam en werden ze eigenaars van De Waakzaamheid. Het café-restaurant-hotel in Koog aan de Zaan was voorheen van Ero's broer die in 1918 was overleden aan de Spaanse griep. Het echtpaar kreeg drie kinderen en had tot aan de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog een onbezorgd bestaan.

Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Nederland sloten Chambon en haar echtgenoot zich aan bij het verzet. Ze verstopten wapens, afkomstig van de Artillerie-Inrichtingen Delft en Hembrug, onder de vloer van de kolfbaan in De Waakzaamheid. Daarnaast vingen zij Engelandvaarders, piloten en onderduikers op. Ze verspreidde het verzetsblad Vrij Nederland, sloten zich aan bij de Stijkelgroep en vergaarden inlichtingen.

Op 9 mei 1941 werd Chambon opgepakt door de Sicherheitsdienst; haar echtgenote was twee weken daarvoor al gearresteerd. Ze werd overgebracht naar het Oranjehotel waar ze tot en met 26 maart 1942 zat opgesloten. Tijdens haar gevangenschap maakte ze een merklap met daarop de namen van medegevangenen.

Chambon werd net als haar echtgenoot aanvankelijk ook ter dood veroordeeld, maar dit werd omgezet in vijf jaar tuchthuis. Op 25 maart 1942 werd ze op transport gesteld naar Berlin-Moabit en vandaar via Lübeck en Cottbus naar Ravensbrück, waar zij aan uitputting en difterie overleed.

Eerbetonen

Chambon wordt genoemd op de Erelijst van Gevallenen 1940-1945 en op het Stijkelmonument in Den Haag. Voor haar verzetswerk kreeg ze postuum het Verzetsherdenkingskruis (VHK). Haar levensverhaal werd door Lida Sanders opgetekend in het boek Louise, vrouw in verzet (2017).

Categorie:Nederlands verzetsstrijder omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog Categorie:Kampgevangene in Ravensbrück