Max Zorn is een Duits-Nederlands kunstenaar die met verpakkingsplakband op acrylglas werkt, waarbij de beelden zichtbaar worden door achterverlichting. In mediaberichten wordt hij omschreven als een tape-art- en streetartkunstenaar.
Hij werd begin jaren 2010 bekend met kleinschalige werken die hij ’s nachts aan straatlantaarns bevestigde en die door stadslicht van achteren werden verlicht. Zijn werk werd onder meer getoond in museale context en op internationale kunstbeurzen. Werk en techniek
miniatuur|rechts|Werkproces: gelaagd en gesneden verpakkingsplakband op acrylglas
Zorn werkt met transparant, bruin en gekleurd verpakkingsplakband dat hij in meerdere lagen op doorzichtige acrylglasplaten aanbrengt en vervolgens met een scalpel bewerkt. Door het over elkaar aanbrengen ontstaan verschillende dichtheden en daarmee helderheidsgradaties; uitgesneden delen laten licht door. Door achterverlichting, in zijn vroege werken via straatlantaarns en later via met leds verlichte frames, worden de motieven zichtbaar. Omdat de tape in lagen op de plaat wordt aangebracht en het werk daarna wordt omgedraaid, werkt hij daarbij spiegelverkeerd. Volgens CBS Sunday Morning gebruikt Zorn, afhankelijk van het motief, tot 15 à 17 lagen tape. De Süddeutsche Zeitung vergeleek de sfeer van het werk met de beeldtaal van de film noir en trok parallellen met het Amerikaans realisme wat betreft lichtvoering en ruimtelijke werking.
Loopbaan
Zorn trad begin jaren 2010 naar voren in de Amsterdamse streetartscene en bracht kleinschalige tape-artwerken ’s nachts aan op straatlantaarns. Video's van deze interventies droegen bij aan zijn bekendheid in de jaren 2010.
Vanaf het midden van de jaren 2010 werden zijn werken vaker getoond in tentoonstellingen en op kunstbeurzen. De Süddeutsche Zeitung berichtte in 2015 over presentaties op kunstbeurzen, onder meer in Hongkong en in Miami tijdens Art Basel Miami.De website Artsy publiceerde in 2015 een portret over Zorns werkwijze en motieven. In 2016 werden zijn werken getoond op de Moniker Art Fair in Londen; de Financial Times vermeldde hem in een recensie van de beurs.
In 2022/23 organiseerde het Museum of Urban and Contemporary Art (MUCA) in München een solotentoonstelling met als titel City Lights – Tape Art Max Zorn. Zorns werk was tevens onderdeel van gecureerde projecten van het Amsterdam Museum en het Verzetsmuseum Amsterdam; in 2024/25 toonde het Hill-Stead Museum (Verenigde Staten) werk van Zorn in de tentoonstelling The Arethusa Collection.
miniatuur|rechts|Live-werk tijdens SXSW, Austin, 2014
Tot zijn openbare presentaties behoorden onder meer een installatie in het kader van SXSW (Austin, 2014) en een deelname aan het Dubai Canvas Festival (Dubai, 2016).
Receptie
Verschillende media plaatsten Zorns werk in de context van verhalende scènes. De Süddeutsche Zeitung wees in 2015 op verwijzingen naar film noir en het Amerikaans realisme. De BBC citeerde in 2016 Zorns uitspraak dat hij elementen uit verschillende tijdperken combineert in zijn composities. CNN beschreef in 2015 het werken met verpakkingsplakband, scalpel en achterverlichting als een ongebruikelijke artistieke benadering. CBS Sunday Morning belichtte in 2017 het presenteren van werken aan straatlantaarns als een vorm van Streetart.
miniatuur|Werk van Max Zorn: "Americana" (2024)
In de populaire cultuur
In de misdaadroman Lost (2019) van James Patterson en James O. Born wordt in een in Amsterdam spelende scène een aan een straatlantaarn bevestigd tape-artwerk genoemd, waarbij Max Zorn als kunstenaar wordt vermeld.
Externe link
Officiële website
Categorie:Straatkunst Categorie:21e-eeuws kunstenaar