Harmen ter Borch (gedoopt te Zwolle, 11 november 1638 – aldaar, vóór september 1677) was een Noord-Nederlands schilder, tekenaar, miniatuurschilder en ambtenaar.
Harmen was een zoon van Gerard ter Borch (I) (ca. 1583–1662) en Wiesken Matthys (1607–1683). Op 13 februari 1664 trad hij te Zwolle in het huwelijk met Maria Croesen.
Hij ontving zijn opleiding van zijn vader en ontwikkelde zich tot schilder van portretten en genrevoorstellingen. Daarnaast was hij tekenaar en miniatuurschilder. Zijn zus Gesina ter Borch leerde van hem tekenen.
Tussen zijn achtste en veertiende jaar maakte hij talrijke schetsen van het dagelijkse leven in Zwolle, waarin hij vooral gewone stadsbewoners afbeeldde, zoals werkenden, moeders, boeren, koetsiers en spelende kinderen. De tekeningen bieden een levendig beeld van het Zwolse straatleven in het midden van de zeventiende eeuw.
Hij werkte doorgaans naar het leven met krijt, terwijl hij pen en inkt voornamelijk gebruikte wanneer hij uit zijn verbeelding tekende.
Zijn werk wordt doorgaans minder hoog aangeslagen dan dat van zijn broer Gerard ter Borch (II). Hoewel sommige van zijn tekeningen opvallend levendig zijn, vertonen zij geregeld minder overtuigende details die de zeggingskracht enigszins beperken.
In 1661 beëindigde hij zijn artistieke werkzaamheden om zijn vader op te volgen als licentiemeester bij de belastingen in Zwolle. Hij overleed op achtendertigjarige leeftijd.
Categorie:Nederlands tekenaar Categorie:Nederlands kunstschilder Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw