Snelheidscellen (Engels: Speed cells) zijn zenuwcellen waarvan de vuurfrequentie afhangt van de snelheid waarmee een dier zich door zijn omgeving beweegt. Samen met plaatscellen, gridcellen, grenscellen en hoofdrichtingscellen vormen ze een onderdeel van een grotere groep zenuwcellen die betrokken zijn bij de cognitieve kartering van de omgeving. Snelheidscellen bevinden zich in de entorinale schors.
Ontdekking en functie Met de ontdekking van gridcellen in 2005 door Edvard Moser en May-Britt Moser werd duidelijk dat gridcellen niet de enigen waren die de ruimtelijke locatie van een dier bepaalden. De gridcellen gebruikten informatie over richting en snelheid om de locatie te bepalen. De ontdekking van hoofdrichting door James B. Ranck, Jr. bracht de cellen aan het licht die verantwoordelijk zijn voor informatie over de richting van het hoofd of de koprichting van het dier. De Mosers zetten hun zoektocht naar de veronderstelde snelheidscellen voort en konden in 2015 de aanwezigheid van dergelijke cellen in de mediale entorhinale cortex aantonen.
De snelheidscellen vuren als reactie op variaties in de snelheid van het dier. Er werd ook vastgesteld dat de snelheidscellen, in tegenstelling tot plaatscellen, onafhankelijk zijn van visuele signalen. Duisternis had geen invloed op de vuurfrequentie van het dier. Een ander interessant kenmerk van de cellen is dat de vuurfrequentie beter correleert met de toekomstige snelheid van het dier, wat suggereert dat de snelheid van het dier van tevoren bekend is bij de snelheidscellen.
Categorie:Cel Categorie:Hersenen