Vesuhely Americaan (Curaçao, 1993) is een beeldend kunstenaar, performer en schrijver uit Curaçao.
Leven en werk Americaan werd zich ervan bewust dat zij zich kon uitdrukken door te schrijven toen ze op elfjarige leeftijd een wedstrijd korte verhalen schrijven won. Met veertien jaar schreef ze haar eerste toneelstuk. Hoewel ze besloot zich op de beeldende kunst te concentreren, heeft schrijven aan het begin van haar creatieve proces steeds een belangrijke plaats ingenomen.
Ze studeerde in 2018 af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en keerde daarna terug naar Curaçao. Van 2019 tot 2021 en opnieuw met ingang van 2026 is ze studentenbegeleider aan het Instituto Buena Bista (IBB). Vanuit het IBB nam ze deel aan projecten zoals All You Can Art in de Kunsthal Rotterdam. Ze is mede-oprichter van Carrying Narratives, een collectief van jonge schrijvers in Curaçao, en secretaris en lid van de redactie van de literaire gemeenschap Stichting Patruli. Sinds 2024 is zij adviseur van het Mondriaan Fonds.
Zoektocht naar identiteit Het werk van Americaan is vaak een commentaar op situaties die ze in haar leven tegenkomt. Het is een constante zoektocht naar identiteit, een noodzaak die opnieuw te ontdekken en zo een nieuwe identiteit te scheppen. De kern van haar research is de koloniale geschiedenis, een onderwerp dat ze steeds opnieuw tegenkomt als ze het concept van identiteit en gedrag als collectief probeert te begrijpen. Geïnspireerd door orale tradities en rituelen bouwt ze nieuwe narratieven die cultureel erfgoed herdefiniëren. Ze heelt generationele trauma’s door kunst.
In haar zoektocht merkte ze dat veel vrouwen om haar heen worstelden met vergelijkbare onzekerheden. Door gesprekken met vrouwen tussen de 18 en 35 jaar en door samenwerking met leden van de nationale softbalploeg ontwikkelde ze een artistieke benadering die een veilige ruimte bood waarin vrouwen konden reflecteren, zichzelf uitdrukken en vragen stellen over hun identiteit. Als resultaat van de uitwisseling ontwikkelde ze de korte film Manchá ku Goso (Gevlekt met plezier).
Exposities Americaan exposeerde in Nederland, Curaçao en Aruba. In 2020 was ze een van de deelnemers aan de tentoonstelling Actuele kunst in de oude bieb in Utrecht. Ze nam in 2023 deel aan Boys Won’t Be Boys Curaçao en trad als spoken wordartiest op bij de opening van de expositie Harmonies of Art in het Curaçaosch Museum.
Film en theater Manchá ku Goso werd vertoond in het Curaçaosch Museum en op filmfestivals zoals het Curaçao International Film Festival, Mostra Livre de Cinema (Brazilië) en het Playa Film Festival (Aruba).
In 2022 werkte Americaan als acteur mee aan de documentaire Ga terug en haal het van Clarice Gargard. In 2024 regisseerde ze de documentaire Herensia ta Awe van stichting NAAM en werkte als assistent-setdresser mee aan de film Invasie van Bobby Boermans. In 2025 regisseerde zij het theatersprookje Thorns, The Light Within 2025 voor de viering van het vijfjarig bestaan van de Kathedraal van doornen en nam met drie video’s en de film Manchá ku Goso deel aan de expositie Ressurgir georganiseerd door Arteria Gallery. Naar aanleiding van dit project ontving zij een ontwikkelvoucher van het Mondriaan Fonds. Met deze ondersteuning maakte zij een onderzoeks- en uitwisselingsreis naar Angola en presenteerde zij haar werk bij kunstacademie Instituto Politécnico de Arte "Complexo das Escolas de Arte" (CEART) in Luanda.
Categorie:Curaçaos beeldend kunstenaar Categorie:Curaçaos schrijver