Het diepe huis aan de Arnhemsebovenweg 257-259 is een gemeentelijk monument in Driebergen-Rijsenburg in de Nederlandse provincie Utrecht.
Het vrijstaande dubbel woonhuis dat tot stand kwam tussen 1880 en 1890, in opdracht van H. Bessching. Het gebouw werd oorspronkelijk als woonhuis gebruikt, maar in 1924 verbouwde H. Geijtenbeek het tot winkelruimte. Sinds 1957 heeft het opnieuw een woonfunctie. De gevels zijn opgetrokken in baksteen en worden geaccentueerd door gepleisterde hoekpenanten met reliëfblokken en een gepleisterde plint. In de voorgevel bevindt zich een glasdeur die niet tot het oorspronkelijke ontwerp behoort; links daarvan staat een venster. Zowel deur als venster zijn voorzien van glas‑in‑lood bovenlichten. Aan de rechterzijde sluit een serre uit de jaren 1920–1930 aan, herkenbaar aan drie grote voorramen met elk drie bovenlichten. Op de verdieping bevinden zich twee vensters met bovenlichten. De gevelopeningen in de voorgevel worden afgesloten door gemetselde bogen met sluitstenen, waarbij de boogtrommels zijn ingevuld met tegelwerk.
Het huis heeft een asymmetrische opzet en bestaat uit één bouwlaag onder een mansardedak, gedekt met gesmoorde kruispannen. Aan de linkerzijde bevindt zich een dakkapel met een plat dak en karakteristieke klauwstukken. Langs de langsdakvlakken loopt een eenvoudige bakgoot. Het pand wordt in de monumentenlijst aangeduid als een “diep huis”, een traditionele woningtypologie die in de late 19e eeuw veelvuldig in de regio werd toegepast. Het gebouw wordt gedateerd op circa 1880–1890 en wordt toegeschreven aan H.E. van Amerongen, een architect die in deze periode meerdere woonhuizen en dienstgebouwen in Driebergen realiseerde. Het gebouw is opgenomen in de gemeentelijke monumentenlijst en wordt beschermd vanwege zijn typologische waarde, de representativiteit van het laat‑19e‑eeuwse dorpsbeeld en de relatie met het werk van Van Amerongen.
Het monument bestaat uit een dubbel woonhuis met een langgerekte, diep uitgebouwde plattegrond. De architectuur sluit aan bij de sobere, functionele bouwstijl die kenmerkend was voor de streek in de late 19e eeuw. De gevels zijn traditioneel opgetrokken in baksteen en worden gekenmerkt door een eenvoudige gevelopbouw en symmetrische indeling. Het pand bezit stedenbouwkundige betekenis als een beeldbepalend element binnen het historische straatprofiel van de Arnhemsebovenweg. Deze weg wordt gekarakteriseerd door een reeks woningen uit de late 19e en vroege 20e eeuw, waarvan het dubbelhuis 257–259 een representatief en herkenbaar onderdeel vormt.
Zie ook Lijst van gemeentelijke monumenten in Driebergen-Rijsenburg
Categorie:Gemeentelijk monument in Driebergen-Rijsenburg