De Agidelcultuur (Russisch: Агидельская культура) was een archeologische cultuur uit het late neolithicum en kopertijd in het zuidelijke deel van het Oeralgebied en het gebied tussen Wolga en Oeral, van het eind-5e tot 3e millennium v.Chr.
De cultuur is vernoemd naar de rivier Agidel (Belaja).
Geografie De bevolking van de Agidelcultuur was voornamelijk geconcentreerd in het gebied tussen de rivieren Ik en Djoma en de benedenloop van de Belaja in Basjkortostan. De meeste sites bevinden zich in de bossteppe en steppegebieden van Basjkortostan, langs de stroomgebieden van de Belaja, Djoma en Ik. Vroege sites zijn onder andere Moellino III, Davlekanovo III en Belskaja I; latere vindplaatsen zijn onder andere Moellino IV, Saoeza III en Goemerovo.
In het westen grensde het aan de Samaracultuur, in het zuidoosten aan de Soertandycultuur.
Materiële cultuur
De nederzettingen van de Agidelcultuur bevonden zich op hoge terrassen boven de uiterwaarden en hadden geen vestingwerken. De woningen waren rechthoekige, bovengrondse bouwwerken, waarschijnlijk gemaakt van boomstammen.
Het vroege aardewerk heeft een ronde bodem met een richel aan de rand (kraagvormig). Later aardewerk heeft rechte wanden met grote kamvormige versieringen. Vuurstenen werktuigen overheersen, waaronder geslepen bijlen en dissels, klingen en pijlpunten van het Soertandy-type, graanmaalstenen en vuurstenen sikkels.
Men hield zich bezig met jacht, visserij en veeteelt. Tot 35% van de gevonden botten was afkomstig van huisdieren, waaronder paarden, runderen en kleine herkauwers.
Zie ook Pribelskcultuur
Categorie:Neolithische cultuur in Rusland Categorie:Kamkeramiekcultuur