Het Duluth-model is een pseudowetenschappelijk protocol voor gecoördineerde interventie tegen huiselijk geweld. Hoewel het in veel Amerikaanse staten nog steeds de belangrijkste manier is om dergelijk geweld aan te pakken, beschouwen juridische, sociale en academische critici het model over het algemeen als pseudowetenschappelijk, minder effectief vergeleken met andere protocollen, of bevooroordeeld omdat het op onjuiste wijze geweld door vrouwen, geweld binnen relaties tussen personen van hetzelfde geslacht en wederzijds misbruik categorisch afwijst, en theoretisch onhoudbaar omdat het niet is ontwikkeld op basis van wetenschappelijk onderzoek. Academici hebben aangetoond dat het een extreem, negatief en gepolariseerd model is.
Kritiek De kritiek op het Duluth-model richt zich vooral op de seksistische aanname dat mannen daders zijn die geweld gebruiken omdat ze gesocialiseerd zijn in een patriarchale samenleving die mannelijk geweld goedkeurt, en dat vrouwen slachtoffers zijn die alleen geweld gebruiken uit zelfverdediging. Sommige critici stellen dat "programma's gebaseerd op het Duluth-model onderzoek kunnen negeren dat huiselijk geweld in verband brengt met middelenmisbruik en psychische problemen, zoals hechtingsstoornissen, die terug te voeren zijn op kindermisbruik of -verwaarlozing, of het ontbreken van een geschiedenis van adequate socialisatie en training."
Anderen bekritiseren het Duluth-model omdat het meer confronterend is dan therapeutisch, en het zich uitsluitend richt op het veranderen van de acties en houdingen van de dader in plaats van de onderliggende emotionele en psychologische problemen aan te pakken. Donald Dutton, een hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Brits-Columbia die onderzoek heeft gedaan naar gewelddadige persoonlijkheden, stelt: "Het Duluth-model is ontwikkeld door mensen die niets van therapie begrepen." Dutton merkt ook op dat "lesbisch geweld vaker voorkomt dan heteroseksueel geweld". Philip W. Cook merkt op dat in het geval van homoseksueel huiselijk geweld het patriarchaat afwezig is: er is geen mannelijke dominantie over vrouwen in relaties tussen personen van hetzelfde geslacht, en in feite wordt geweld van vrouw op vrouw meer dan twee keer zo vaak gemeld als geweld van man op man. Bovendien stellen sommige critici dat het model de realiteit negeert dat vrouwen ook daders van huiselijk geweld in heteroseksuele relaties kunnen zijn. Voorstanders stellen daarentegen dat het Duluth-model effectief is en optimaal gebruikmaakt van schaarse middelen.
Ellen Pence, medeoprichter van de DAIP, schrijft:
Referenties
Categorie:Geweld