De Heineken Zesdaagse 1988 was een reeks wedstrijden in het Nederlandse marathonschaatsen, gehouden van 12 tot en met 17 december 1988. De zes wedstrijden werden verreden op De Meent in Alkmaar, IJssportcentrum in Eindhoven, IJsselstadion in Deventer, Jaap Edenbaan in Amsterdam, IJsstadion Drenthe in Assen en Thialf in Heerenveen. Yep Kramer werd de winnaar bij de mannen. Het zilver werd gewonnen door Richard van Kempen en het brons door Herbert Dijkstra. Lilian van Tol werd de winnaar bij de vrouwen. Het zilver werd gewonnen door Tineke Hoogendijk-Vossebelt en het brons door Petra Moolhuizen.
Voorafgaand Er stond iedere dag een marathon op het programma. Van de zes wedstrijden telden de beste vijf resultaten mee voor het eindklassement. De KNSB koos voor deze opzet, omdat het niet voor iedere schaatser mogelijk zou zijn alle dagen deel te nemen. De finalewedstrijd was wel verplicht om in aanmerking te komen voor het algemeen klassement. Alle zes wedstrijden werden verreden over de traditionele marathonafstand van 42,195 kilometer (110 ronden).
Tijdens de wedstrijden werden twee tussensprints verreden om de spanning in de wedstrijd te vergroten. Hiervoor werden telkens drie ronden uitgetrokken. Per uitloopronde konden extra punten voor het algemeen klassement worden verdiend. De hoofdscheidsrechter, Rein Zwart, bepaalde het moment waarop deze klassementsprints in de wedstrijd werden aangegaan.
Daarnaast ontving een rijder die een ronde voorsprong op het peloton wist te behalen drie punten voor het algemeen klassement.
In deze editie reed de leider van het algemeen klassement in een speciaal ontworpen tricot, zodat deze goed zichtbaar was voor het publiek. De hoofdkleur van het tricot was geel, met een blauw borststuk en groen-wit geblokte armen en benen.
De internationale deelname werd deze editie uitgebreid met vijf rijders. De West-Duitser Helge Jasch, die ook in een eerdere editie had deelgenomen, nam opnieuw deel. Daarnaast verschenen de Sovjets Dmitri Botsjkarjov, Aleksandr Mozin en Konstantin Korotkov aan de start. Bij de vrouwen nam de Poolse Goska Tomporowska deel.
De drie Sovjet-rijders waren na tegenvallende resultaten in Calgary uit de kernploeg gezet en richtten zich vervolgens op het marathonschaatsen als nieuwe uitdaging. Zij namen op uitnodiging van het sportmarketingbureau Annex Uitgeverij Blauw Media deel aan de zesdaagse.
Van de uitgenodigde kernploegleden had alleen Petra Moolhuizen zich ingeschreven.
Kalender DatumIJsbaanWedstrijd12 december 1988De Meent (Alkmaar)Heineken Zesdaagse 113 december 1988IJssportcentrum (Eindhoven)Heineken Zesdaagse 214 december 1988IJsselstadion (Deventer)Heineken Zesdaagse 315 december 1988Jaap Edenbaan (Amsterdam)Heineken Zesdaagse 416 december 1988IJsstadion Drenthe (Assen)Heineken Zesdaagse 517 december 1988Thialf (Heerenveen)Heineken Zesdaagse 6
Daguitslagen
Dag 1 Er waren 2.000 toeschouwers aanwezig.
Al na negen ronden ontstond een kopgroep van zes rijders onder aanvoering van Jos Pronk. Deze groep kreeg gedurende de wedstrijd versterking en groeide uit tot een peloton van tweeëndertig rijders, met daarin alle favorieten, dat een ronde voorsprong nam. Slechts drie rijders wisten zich later nog bij deze groep aan te sluiten, waardoor een kopgroep van vijfendertig rijders ontstond.
Drie ronden voor de finish ging de Sovjet-rijder Konstantin Korotkov in de achtervolging op Gert Jakobs, die probeerde een vroegtijdige beslissing te forceren. Jakobs slaagde daar niet in, maar Korotkov zette zijn aanval voort en wist uit de greep van het jagende peloton te blijven. Yep Kramer reageerde te laat om Korotkov nog van de overwinning te houden.
Opmerkelijk genoeg nam Korotkov na zijn overwinning niet de leiding in het algemeen klassement over. Deze bleef in handen van Richard van Kempen, die als tweede eindigde maar bij de tussensprints tien klassementspunten wist te verzamelen door beide sprints te winnen.
Met zijn overwinning schreef Korotkov geschiedenis, aangezien niet eerder een KNSB-marathonwedstrijd door een niet-Nederlander was gewonnen.
+ Mannen Nr. Rijder Land Konstantin Korotkov Richard van Kempen Yep Kramer 4 Jan Eise Kromkamp 5 Herbert Dijkstra 6 Piet Kleine 7 Robert Vunderink 8 Piet de Boer 9 Frits Schalij 10 Jos Pronk 11 Yoeri Takken 12 Helge Jasch 13 Klaas Vriend 14 Piet Manden 15 Arend Veenhof 16 Andy van der Pauw 17 Hans Pieterse 18 Lex Cazemier 19 Edward Hagen 20 Gert Jakobs
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Boukje Keulen Tineke Hoogendijk-Vossebelt Goska Tomporowska 4 Lilian van Tol 5 Yvonne van der Ploeg 6 Petra Moolhuizen
Dag 2 Er waren 1.500 toeschouwers aanwezig.
Er ontstond een kopgroep van tien rijders, maar Lex Cazemier en Andy van der Pauw kwamen ten val, waardoor acht rijders overbleven. Deze groep wist met nog zestig ronden te rijden een ronde voorsprong op het peloton te nemen.
Nadat het peloton was gefinisht en Bart Veldkamp de sprint daarvan had gewonnen, goed voor de negende plaats, probeerde Jan Kooiman een beslissing te forceren. Hij kreeg echter niet meer dan twee meter voorsprong. Toen Frits Schalij in volle vaart naar Kooiman toe reed, dreigde hij de rest van de kopgroep mee te slepen en zag daarom van een aanval af. In plaats daarvan vertrouwde hij op zijn eindsprint. In de sprint wist Schalij de wedstrijd te winnen, waarmee hij zijn eerste marathonoverwinning behaalde. Piet de Boer eindigde als tweede en Andries Kasper als derde.
Yep Kramer nam de leiding in het algemeen klassement over. Hij behaalde tijdens de wedstrijd de maximale score van tien punten door beide tussensprints te winnen. De vorige klassementsleider Richard van Kempen kwam tijdens de wedstrijd ten val, waardoor het algemeen klassement flink werd opgeschud. Van Kempen zakte naar de vijfde plaats. Aan zijn val hield hij een open wond aan zijn knie en botte schaatsen over, waardoor hij niet meer kon versnellen en zich moest beperken tot volgen. + Mannen Nr. Rijder Land Frits Schalij Piet de Boer Andries Kasper 4 Henri Ruitenberg 5 Jan Kooiman 6 Jos Pronk 7 Frans Boon 8 Sjaak Bakker 9 Bart Veldkamp 10 Yep Kramer 11 Jan Eise Kromkamp 12 Piet Kleine 13 Gert Jakobs 14 Konstantin Korotkov 15 Bert Verduin 16 Arend Veenhof 17 Hans Pieterse 18 Herbert Dijkstra 19 Yoeri Takken 20 Evert van Benthem
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Tineke Hoogendijk-Vossebelt Petra Moolhuizen Lilian van Tol 4 Boukje Keulen 5 Goska Tomporowska 6 Swaentsje de Boer
Dag 3 Er waren 2.700 toeschouwers aanwezig.
In de beginfase van de wedstrijd reed een kopgroep van negen rijders weg zonder dat het peloton reageerde. In deze kopgroep zaten onder anderen Dries van Wijhe, Bart Veldkamp, Henri Ruitenberg, Evert van Benthem, Hans Pieterse, Andy van der Pauw, Dirk Maarssen, Frans Biemond en Jan Oliemans. Deze groep bleef de rest van de wedstrijd bijeen.
Met nog drie ronden te gaan nam Veldkamp het initiatief en sloeg een gat van circa veertig meter, dat hij niet meer uit handen gaf.
Henri Ruitenberg werd vierde in de wedstrijd en verdiende daarmee twintig punten voor het algemeen klassement. De leider in het algemeen klassement, Yep Kramer, werd tiende en dat leverde hem elf punten op. Met de twee gewonnen tussensprints kwam hij uit op een totaal van 21 punten, waarmee hij zelfs een punt uitliep op Ruitenberg. Na afloop uitte Ruitenberg kritiek op het gehanteerde puntensysteem.
Bij de vrouwen won Lilian van Tol de wedstrijd door de sprint van het peloton te winnen.
+ Mannen Nr. Rijder Land Bart Veldkamp Hans Pieterse Andy van der Pauw 4 Henri Ruitenberg 5 Evert van Benthem 6 Dries van Wijhe 7 Dirk Maarssen 8 Jan Oliemans 9 Frans Biemond 10 Yep Kramer 11 Richard van Kempen 12 Helge Jasch 13 Emiel Hopman 14 Frits Schalij 15 Robert Vunderink 16 Jos Pronk 17 Piet de Boer 18 Herbert Dijkstra 19 Erik van den Boogert 20 Andries Kasper
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Lilian van Tol Tineke Hoogendijk-Vossebelt Petra Moolhuizen 4 Goska Tomporowska 5 Janneke Kriger-Dickhout 6 Elske van der Meer
Dag 4 Er waren 2.400 toeschouwers aanwezig.
Na vijfendertig ronden ontstond er een kopgroep van twaalf rijders, nadat Erik van den Boogert demareerde. Het tempo in de kopgroep was hoog, waardoor verdere ontsnappingen ongmogelijk waren. De koplopers hadden zich tien ronden voor het einde gegeven aan een kat-en-muis-spel. Andy van der Pauw, Yoeri Takken en Hans Pieterse probeerde te demareren, maar ze werden steeds terug gehaald door Konstantin Korotkov die het neutraliseerde. Deze kracht inspanning brak Korotkov in de eindsprint op. In de laatse ronde was Andries Kasper de sterkste en de slimste, waardoor hij de wedstrijd won. Nadat Konstanin Korotkov en Herbert Dijkstra een ronde voor de eindstreep wilde ontsnappen sloot Kasper zich daarbij aan.
Doordat Richard van Kempen zestiende werd en Yep Kramer dertiende, vergrootte Kramer zijn voorsprong in het algemeen klassement van zeventien punten naar tweeentwintig punten.
De wedstrijd bij de vrouwen werd gewonnen door Petra Moolhuizen, die tot dit weekeinde met een gekneuzde middenvoetsbeentje liep. Door de overwinning van Moolhuizen kwam zij met nog twee andere rijders: Tineke Hoogendijk-Vossebelt en Lilian van Tol in aanmerking voor het algemeen klassement. + Mannen Nr. Rijder Land Andries Kasper Herbert Dijkstra Andy van der Pauw 4 Erik van den Boogert 5 Emiel Hopman 6 Hans Pieterse 7 Konstantin Korotkov 8 Lex Cazemier 9 Marcel Kooy 10 Yoeri Takken 11 Jos Pronk 12 Bert Verduin 13 Yep Kramer 14 Bart Veldkamp 15 Geert Kuiper 16 Richard van Kempen 17 Frits Schalij 18 Robert Vunderink 19 Henk van Benthem 20 Aad Grimbergen
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Petra Moolhuizen Lilian van Tol Tineke Hoogendijk-Vossebelt 4 Jellie Mulder 5 Tilly Alderts 6 Goska Tomporowska 7 Elske van der Meer
Dag 5 Na de tweede tussensprint, met nog vijfendertig ronden te gaan, ontstond er een kopgroep bestaande uit Yep Kramer, Richard van Kempen en Herbert Dijkstra. Een demarragepoging van Frits Schalij mislukte. In de eindsprint was Kramer de snelste.
De wedstrijd bij de vrouwen werd gewonnen door Petra Moolhuizen. Met deze overwinning liep zij in op het algemeen klassement. De strijd om de leiding ging tussen Lilian van Tol met 43,1 punt, Moolhuizen met 42,2 punt en Tineke Hoogendijk-Vossebelt, die met 42,1 punt op slechts een tiende punt achterstand van Moolhuizen stond.
+ Mannen Nr. Rijder Land Yep Kramer Richard van Kempen Bart Veldkamp 4 Herbert Dijkstra 5 Frits Schalij 6 Henri Ruitenberg 7 Robert Vunderink 8 Andries Kasper 9 Andy van der Pauw 10 Jan Wedman 11 Aad Grimbergen 12 Jan Eise Kromkamp 13 Geert Kuiper 14 Piet de Boer 15 Jan Oliemans 16 Hans Pieterse 17 Albert Bakker 18 Helge Jasch 19 Rob Compas 20 Rein Jonker
+ Vrouwen Nr. Rijdster Land Petra Moolhuizen Lilian van Tol Boukje Keulen 4 Goska Tomporowska 5 Tineke Hoogendijk-Vossebelt 6 Swaentsje de Boer
Dag 6 Er waren 13.000 toeschouwers aanwezig.
Robert Vunderink lanceerde samen met Jan Wedman de definitieve ontsnapping. Wedman kon het hoge tempo van Vunderink echter niet volhouden en viel terug in het peloton. Yep Kramer werd in de sprint van de achtervolgende groep tweede en wist daarmee het algemeen klassement veilig te stellen. Achteraf bezien stond de eindzege voor Kramer al na de vierde dag vrijwel vast.
Bij de vrouwen kende de strijd om het algemeen klassement een dramatisch verloop. Twee ronden voor het einde ontsnapte Petra Moolhuizen. Zij leek op weg naar zowel de dagzege als de eindoverwinning, maar kwam in de voorlaatste bocht ten val, waardoor beide overwinningen uit zicht verdwenen. Hierdoor ging de dagzege naar Boukje Keulen. Lilian van Tol kwam vervolgens in de eindsprint enkele centimeters eerder over de streep dan Tineke Hoogendijk-Vossebelt en wist daarmee het algemeen klassement te winnen.
Na afloop was er veel kritiek op het puntensysteem, waarbij de tussensprints relatief veel punten opleverden voor het algemeen klassement. Het nemen van een ronde voorsprong werd daardoor minder lonend, omdat dit minder punten opleverde.