D.D. Trans, pseudoniem van Frank Tuytschaever (Tielt, 26 maart 1963), is een Belgische minimalistisch en conceptueel kunstenaar.
D.D.Trans transformeert met kleine veranderingen alledaagse objecten in kunstwerken. Werken van hem behoren tot de collectie van onder andere het Museum Voorlinden, het M HKA en de Collezione La Gaia in Busca. Hij woont en werkt in Kruiskerke.
Oeuvre en stijl De basis van de kunstwerken van D.D. Trans zijn alledaagse voorwerpen uit de onmiddellijk omgeving, een supermarkt of een doe-het-zelf-zaak. Het gaat om de meest diverse gebruiksvoorwerpen, zoals lucifers, ballons, borstels, vleeshaken, kapstokken, schuursponsjes, spuitbussen, een stoel, een deurbel of een fietsband. In tegenstelling tot readymades voert hij kleine wijzigingen uit aan deze voorwerpen, zoals toevoegingen, vervormingen, samenvoeging tot een collage of kleinschalige, driedimensionale combinaties. Door deze kleine transformaties krijgen banale voorwerpen de status van kunstwerk met een poëtische of humoristische inslag.
Het creatieproces ontstaat op een spontane en intuïtieve wijze, zonder de intentie om er een boodschap in te leggen. Op het eerste zicht lijken zijn werken lichtvoetig, humoristisch, vrolijk of nostalgisch, bij nadere beschouwing bevatten ze meestal ook een melancholische of donkere kant.
Door de beperkte omvang van zijn interventies blijven de objecten perfect herkenbaar, in wezen schept hij geen nieuw object, maar een andere manier om er naar te kijken. Dit zorgt voor een botsing tussen de evidente waarneming van het voorwerp zelf en de mutatie waarin D.D. Trans het presenteert. De werken van D.D. Trans sporen de toeschouwer aan om afstand te nemen van een achteloze en vastgeroeste perceptie van banale objecten uit de consumptiemaatschappij en zijn dus complexer dan op het eerste zicht blijkt.
Zijn minimalistische en conceptuele kunst wordt dikwijls geassocieerd met hedendaags surrealisme in de kunst en Marcel Broodthaers. D.D. Trans omschrijft zijn werk zelf als "minimalistisch en een moderne vorm van surrealisme met een vleugje popart, in de sfeer van René Magritte en de readymades van Marcel Broodthaers".
Voor zijn tentoonstellingen hecht D.D. Trans veel belang aan de harmonie tussen zijn kunstobjecten en de ruimte waarin ze geëxposeerd worden. De kunststukken moeten solitair volledig tot hun recht komen en tegelijk onderling een verband vormen. Uit praktische overwegingen ontwerpt hij kastjes waarmee hij zijn voorwerpen gemakkelijker kan exposeren. De installatie verzorgt hij zelf, waarbij hij steeds ruimte vrijhoudt voor spontane ingevingen.
Een andere branche waarop D.D. Trans zich in de tweede fase van zijn kunstenaarschap heeft op toegelegd zijn de luxueuzere maar betaalbare designwinkels. D.D. Trans gelooft niet in het onderscheid tussen kunst en design, maar ziet de designwereld als een alternatieve manier om zijn kunst te tonen en te verspreiden.
Biografie
Pseudoniem miniatuur|D.D. Trans: Pommes Frites Frank Tuytschaever is als kunstenaar een autodidact. Hij had reeds op jonge leeftijd interesse voor kunst, maar volgde sporthumaniora en geen kunstonderwijs. Vanaf zijn 15 jaar maakte hij beelden in keramiek. Op zijn 22ste schakelde hij over naar hedendaagse conceptuele kunst. In 1990 kwam hij voor het eerst met zijn werk naar buiten in een groepstentoonstelling samengesteld door Dirk Snauwaert in het Cultuurcentrum Gildhof in Tielt. Hier kwam hij in contact kwam met andere hedendaagse kunstenaars zoals Maarten Van Severen, Tom Barman en Walter Van Beirendonck.
Naar aanleiding van deze tentoonstelling koos Tuytschaever voor het pseudoniem D.D.Trans, geïnspireerd op de naam van een ondertussen verdwenen transportfirma DD Trans uit Zeebrugge, die hij tijdens zijn zoektocht naar een pseudoniem toevallig in een telefoongids aantrof. Hij koos deze naam als verwijzing naar transformatie, de basis van zijn kunst. In 2021 gaf hij in een interview in Het Nieuwsblad een nieuwe invulling aan zijn pseudoniem met "Dagelijkse Dingen Transformeren met minimale ingrepen”, een bondige samenvatting van zijn artistieke activiteiten. De naam leek hem destijds beter geschikt voor een internationale carrière, er is voor het overige geen verband tussen D.D. Trans en transport.
Eerste periode Zijn werk bleef niet onopgemerkt. In 1992 kon D.D. Trans tentoonstellen in de prestigieuze galerie van Richard Foncke in Gent, een galerie met internationale uitstraling gericht op hedendaagse kunst. Zijn werk kreeg echter negatieve kritiek van de toenmalige conservator en "kunstpaus" Jan Hoet, die zijn werk te veel vond aanleunen bij dat van René Heyvaert, een kunstenaar die D.D. Trans op dat moment niet kende. Dit oordeel was vernietigend voor zijn verdere opmars, hij verloor bovendien het vertrouwen van verzamelaars.
D.D. Trans bleef evenwel een vrij succesvol kunstenaar. Hij kon regelmatig deelnemen aan tentoonstellingen in België en het buitenland en werd opgenomen in het overzicht " Kunst in België 1945-2000". Hij werkte onder andere samen met de geluidskunstenaar Mo Becha, met wie hij exposities organiseerde. Ondanks voortdurend knokken bleef een echte doorbraak uit en was de verkoop beperkt. Hij botste op het gebrek aan belangstelling voor hedendaagse kunst in België met herhaalde tentoonstellingen binnen een beperkt circuit. Hij hield het voor gezien en stopte in 2005 volledig als kunstenaar en ging fulltime werken in de welzijnssector.
Tweede periode In 2014 hervatte Tuytschaever onder impuls van zijn kinderen opnieuw zijn activiteiten als kunstenaar in combinatie met een parttime job in de zorgsector waarin hij actief was. Hij werkte verder in zijn vroegere stijl, vroegere kunstwerken werden opnieuw opgenomen in zijn tentoonstellingen, soms met extra bewerkingen. Dank zij de sociale media vond D.D. Trans een beter bereik om zijn kunst uit te dragen. links|miniatuur|350x350px|Tentoonstelling D.D. Trans in het Hof van Cleve in 2021 (met chefkok Peter Goossens) Als voorbereiding op zijn comeback kwam Tuytschaever in het nieuws met een artistiek initiatief in zijn eigen huis, een ontwerp van de kunstenaar Stephane Beel. Ter gelegenheid van de 50e verjaardag van hem zelf en zijn echtgenote werd het huis omgevormd tot een gesamtkunstwerk door dertien kunstenaars waaronder Filip Dujardin, Willy De Sauter en Leo Copers en aangevuld met werken van René Heyvaert en zijn eigen werk, met Sam Steverlynck als curator.
D.D. Trans kon in 2015 in de galerie Traan in Antwerpen voor het eerst opnieuw solo exposeren, een galerie die zich op het kruispunt van kunst en ontwerp situeert. Verschillende tentoonstellingen in deze galerie en in andere locaties volgden. D.D. Trans ging zich toeleggen op de synergie van kunst en design. Hij kon onder andere exposeren bij Walter Van Beirendonck in Antwerpen, Frente Arte in Ronda en de designbeurs Salone del mobile in Milaan. In 2022 mocht hij in het driesterrenrestaurant Hof van Cleve van Peter Goossens in Kruishoutem gedurende gans het jaar zijn werken exposeren.
D.D. Trans groeide in deze tweede periode van zijn kunstenaarschap snel uit tot een van de belangrijkste Belgische kunstenaars, met tentoonstellingen in diverse vooraanstaande galerieën en tentoonstellingen in musea zoals het M HKA, het Museum Dhondt-Dhaenens, De Warande in Turnhout, het Design Museum Holon Israel, Abby in Kortrijk, het Museum Voorlinden en het Museum Jan Cunen in Oss. Hij was met zijn werk aanwezig op diverse kunstfestivals, zoals Watou, Ooidonk, Sint-Denijs-City en de Biënnale van de Schilderkunst. D.D. Trans sloot in 2021 een samenwerkingsovereenkomst met de Galerie Mulier Mulier uit Knokke, een galerie die gespecialiseerd is in hedendaagse kunst. Hij heeft daarnaast ook een samenwerkingsverband met de galerie Ramakers uit Den Haag. D.D. Trans wordt vermeld als een van de Belgische favorieten voor verzamelaars.
Artist in residence Eind 2015 nam D.D. Trans deel aan een artist in residence in Destelbergen, in het huis dat René Heyvaert ontwierp voor zijn broer. Hij deed dit samen met onder anderen Patrick Van Caeckenbergh en architect Jan De Vylder. In 2016 verbleef hij te Sint-Martens-Latem in de Villa Van Wassenhove, ontworpen door Juliaan Lampens.
In juli en augustus 2017 nam hij deel aan een artist in residence programma in de Mariakapel naast het Roger Raveelmuseum in Machelen-aan-de Leie.
Literatuur D.D. Trans: auteur Luk Lambrecht, 1993 D.D. Trans: infidels: auteur Sam Steverlynck, 2017 D.D. Trans passe-partout: auteur Frank Tuytschaever, 2024 D.D. Trans: Gezellejaar 1899-1999, auteur: Christine Vuegen, 1999
Musea en collecties (selectie)
Museum Voorlinden, Wassenaar M HKA Collezione La Gaia, Busca Collectie Galila's P.O.C. Brussel Collectie Merode Ronse
Tentoonstellingen (selectie)
Vaste galerieën
Galerie Richard Foncke, Gent: van 1992 tot 2002 Galerie Valerie Traan, Antwerpen: van 2015 tot 2022 Galerie Ramakers, Den Haag: sinds 2022 Mulier Mulier Gallery in Knokke en Brussel: sinds 2022
Tentoonstellingen
Categorie:Belgisch kunstenaar Categorie:Hedendaagse kunst Categorie:Minimal art