"Care of Cell 44" is een single van The Zombies, uitgebracht als de eerste single van hun album Odessey and Oracle in november 1967. Het nummer stond op de lijst "200 Best Songs of the 1960s" van Pitchfork en is gecoverd door hedendaagse artiesten zoals Elliott Smith en Of Montreal.
"Care of Cell 44" is geschreven in maat in de toonsoort G majeur, hoewel kunstjournalist Matt Kivel talloze modulaties tussen toonsoorten in het nummer identificeert. Na een korte klavecimbel-intro begint het eerste couplet met alleen klavecimbel, leadzang en drums, waarna geleidelijk de basgitaar en Mellotron worden geïntroduceerd, die een strijkersgeluid nabootst. Commentatoren hebben de tegenmelodische-baslijn van Chris White benadrukt, waarbij biograaf Claes Johansen deze vergelijkt met het basgitaarspel van Paul McCartney. De achtergrondzang, die in het tweede couplet invalt, zingt a cappella tijdens de herhaalde pauze in een stijl die doet denken aan The Beach Boys. Kivel omschrijft de muziek als een "vrolijk pianodeuntje".
De tekst van het nummer is geschreven in de vorm van een brief van een geliefde aan zijn of haar gevangen partner, waarin hij of zij uitkijkt naar de hereniging. Songwriter Rod Argent zei: "Het sprak me gewoon aan. Die draai aan een alledaags scenario, ik kan gewoon niet wachten tot je weer thuiskomt." John Motley heeft het nummer omschreven als "het zonnigste nummer ooit geschreven over de aanstaande vrijlating van een gevangene".
Categorie:Single uit 1967