Sieuwert van der Meulen (Alkmaar, gedoopt 22 april 1679 – aldaar begraven 18 januari 1730) was een Noord-Nederlands tekenaar, schilder en prentkunstenaar, en is bekend om zijn prenten van maritieme onderwerpen en scheepsbouwprocessen.
Hij was een zoon van de glasschilders Claes Pietersz. van der Meulen (1642–1693) en Catharina Siewerts Oostfries (ca. 1636–1708). Op 27 april 1704 trad hij te Alkmaar in het huwelijk met Geertje Nierops (overleden 1743).
Van der Meulen trad in 1700 toe tot het Sint-Lucasgilde. Hij werkte aanvankelijk in Alkmaar (1700–1705), verbleef in 1706 kort in Haarlem, en vestigde zich nog datzelfde jaar opnieuw in Alkmaar, waar hij tot zijn overlijden werkzaam bleef.
Het opvallendste werk van Van der Meulen is een reeks van zestien etsen onder de titel Navigiorum Aedificatio. Deze serie toont uiteenlopende fasen van de scheepsbouw: constructie, tewaterlating, herstel en sloop. Ook maakte hij maritieme voorstellingen, bijvoorbeeld van de haringvisserij, de walvisvaart en schepen in zwaar weer. Daarnaast vervaardigde hij tekeningen van vogels. Hij signeerde zijn werk met het monogram SVM. Naast zijn artistieke werkzaamheden was hij van 1715 tot 1730 actief als stadsbode.
Categorie:17e-eeuws kunstenaar Categorie:17e-eeuws schilder