Shaul ben Isaac ha-Levi (Hebreeuws: שאול הלוי מהאג; Dobromyl 1711 – 5 mei 1785, Den Haag) was een Asjkenazisch rabbijn en halachisch geleerde. Hij diende als Av Beth Din (voorzitter van het rabbinale gerechtshof) van de Joodse gemeenschap van Den Haag.
Leven Shaul ha-Levi werd geboren in 1711 in Dobromyl in het Pools-Litouwse Gemenebest (tegenwoordig in Oekraïne). Zijn vader, rabbijn Isaac ha-Levi, was rabbijn van de plaatselijke gemeenschap.
In zijn jeugd kreeg hij een traditionele talmoedische opleiding. Later vestigde hij zich in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, waar hij deel ging uitmaken van de kring van rabbijnen die actief waren in de Asjkenazische Joodse gemeenschappen van het land.
In 1748 werd hij benoemd tot rabbijn en Av Beth Din van de Joodse gemeenschap Adat Jesjoeroen van Den Haag. In deze functie hield hij zich bezig met halachische rechtspraak, religieus onderwijs en het toezicht op de naleving van religieuze voorschriften binnen de gemeenschap.
Werk Zijn bekendste werk is Binyan Shaul (בנין שאול), een verzameling van halachische beschouwingen en Torah-commentaren. Het werk werd in moderne tijd gepubliceerd op basis van manuscripten (Jeruzalem, 2005).
Een belangrijke contemporaine bron over zijn reputatie is de rouwrede Giv‘ath Shaul (Amsterdam, 1786), geschreven door Isaac Trakheim. In deze tekst wordt hij aangeduid als Av Beth Din van Den Haag.
Familie Zijn echtgenote was Dinah, een dochter van opperrabbijn Aryeh Leib ben Saul Lowenstam van Amsterdam. Zij stond bekend om haar geleerdheid en schreef Hebreeuwse poëzie.
Overlijden Shaul ha-Levi overleed op 5 mei 1785 in Den Haag.
Referenties
Literatuur Isaac Trakheim, Giv‘ath Shaul (Amsterdam, 1786). National Library of Israel – catalogusrecord van Binyan Shaul. Kestenbaum & Company, Fine Judaica: Books and Manuscripts, Auction 38. Zie ook Opperrabbijnen en hachamim van Nederland
Categorie:Rabbijn Categorie:Nederlands rabbijn Categorie:Nederlands opperrabbijn