Batterij Nassau is een ruïne van een vestingwerk (batterij) op Sint Eustatius. Het is een officieel erkend monument binnen Caribisch Nederland (monumentnummer F14).Openbaar Lichaam Sint Eustatius, Afkondigingsblad van Sint Eustatius - Besluit van de eilandsraad van 21 september 2023 no.12 tot vaststelling van het Ruimtelijk Ontwikkelingsplan Sint Eustatius 2023, 18 juli 2024
Het staat op een klif aan de Kay Bay en heeft zicht op de zuidwestkust. Het werd in 1753 gebouwd in opdracht van commandeur Jan de Windt. De batterij speelde een grote rol in het tegengaan van kaapvaart en piraterij. In een logboek van het oorlogsschip Prinses Frederica Sophia Wilhelmina uit 1778 werden in vier en een halve maand tijd zestien gevallen beschreven, waarvan er veertien werden gestopt. Het aandeel van de batterij hierin bestond uit het geven van dekking aan het oorlogsschip en de beschieting van zeerovers.RJG Stelten, From Golden Rock to Historic Gem: a historical archaeological analysis of the maritime cultural landscape of St. Eustatius, Dutch Caribbean, Universiteit Leiden, 21 maart 2019, pag. 134, 138
De batterij had een opening aan de voorzijde van ongeveer dertien meter breed. Ondanks de beperkte grootte, was het uitzonderlijk zwaar bewapend. Op de batterij werden aanvankelijk drie kanonnen bediend. Vijf jaar later werd dit aantal uitgebreid naar vijf. Er waren toen drie 18-ponders en twee 12-ponders aanwezig. In 1789 waren er vijf 18-ponders, wat ernaar verwijst dat de batterij belangrijk werd gevonden. In 1801 had de batterij nog drie kanonnen.
Begin 21e eeuw is de batterij overwoekerd met onkruid. Daarnaast is door erosie een deel in de zee gevallen.Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, Batterij Nassau, 1995Landschap en Erfgoed van Sint Eustatius, The Historical Gem, 2026, pag. 27
Categorie:Vestingwerk in Sint Eustatius