Liliane De Pont (Gent, 8 maart 1922 – Carlsbourg, 16 oktober 2009), was een Belgisch bioloog. Ze was pionier van de bescherming van het natuurgebied Bourgoyen-Ossemeersen bij Gent.
Zij verkende eind de jaren 1960 het gebied als biologe. Zij werd op die manier geconfronteerd met de toenmalige bedreigingen van het domein: stortplaatsen, ophogingen, vervuiling en allerlei plannen die het gebied verder zouden aantasten. Zij mobiliseerde haar gezin om te ijveren voor de bescherming van het gebied.
"Die dag in de zomer van 1969 stapte mevrouw Liliane Reynaerts verontwaardigd weer binnen in haar woning (...). Ze had een wandeling gemaakt door het gebied Bourgoyen-Ossemeersen, (...) en ze had gezien dat men er begonnen was met het opspuiten van zand. (...) zou het enige ongerept stuk natuur in de directe schaduw van Gent nu ook ten prooi vallen aan beton? Nog diezelfde dag mobiliseerde mevrouw Reynaerts haar gezin en gaf ze de eerst bazuinstoot tot een actiegroep die ervoor zou zorgen dat Bourgoyen-Ossemeersen in de toekomst voor het grootste deel kan behouden blijven" (Ludo Hugaerts in een nummer van het Rijk der Vrouw uit 1978) Liliane De Pont studeerde biologie, samen met Jan Hublé, die later professor werd. Samen met hem was ze betrokken bij de oprichting van de Actiegroep Bourgoyen-Ossemeersen die ervoor zou zorgen dat de Bourgoyen-Ossemeersen niet langer werden bedreigd en zou uitgroeien tot een 230 hectare groot stedelijk natuurgebied.
Liliane was gehuwd met apotheker Maurice Reynaerts. Ze runde samen met haar man een apotheek aan de Gentse Rooigemlaan. Ze hadden twee dochters: Huguette en Carine Reynaerts, die uitermate actief waren bij Actiegroep Bourgoyen-Ossemeersen.
Ze bleef - mede door haar connectie met Jan Hublé - jarenlang betrokken bij alle acties rond de Bourgoyen-Ossemeersen, onder meer als gids in de Bourgoyen. Ze wordt ook vermeld als lid van 'de Raadplegingscommissie Leefmilieu'.
Categorie:Belgisch bioloog