thumb|Antieke tombes worden omgeven door recentere bebouwing. thumb|Een vroeg-19e-eeuwse afbeelding. thumb|Graf van de koninklijke rentmeester. De necropolis van Silwan is het overblijfsel van een in de rots uitgehouwen begraafplaats in Jeruzalem, waarvan wordt aangenomen dat deze werd gebruikt door hoogstgeplaatste functionarissen. De graven werden uitgehouwen tussen de 9e en 7e eeuw v.Chr. De begraafplaats ligt op de rotsachtige oostelijke helling van de Kidronvallei, tegenover het oudste deel van Jeruzalem.

Het bestaan van ondergrondse graven in het dorp Silwan was al sinds de 19e eeuw bekend. Charles Warren probeerde in 1876 een onderzoek naar de graven uit te voeren – een poging die volgens Warren werd gedwarsboomd door de vijandige aard van de dorpelingen.

Volgens archeoloog David Ussishkin zijn de graven al lang geleden leeggehaald en hun inhoud verwijderd. Ze zijn structureel verwoest door steengroeven en omgebouwd tot woningen. Monniken in de Byzantijnse periode gebruikten ze als woningen en kerken. In de moderne tijd bouwden Arabische dorpelingen er huizen overheen of maakten er waterreservoirs en rioolstortplaatsen van. Er werd pas in 1968 een grondig onderzoek uitgevoerd.

De necropolis van Silwan is een archeologische vindplaats van groot belang. In de 19e eeuw bevatte deze zo'n veertig in de rots uitgehouwen graven van opmerkelijke kwaliteit, waarvan de meeste eind jaren zestig nog bewaard waren gebleven. De inscripties die op drie van de graven zijn gevonden, zijn in het Hebreeuws.

De architectuur van de graven en de manier van begraven verschillen van alle andere begraafplaatsen in Israël. Elementen zoals ingangen hoog boven de grond, puntgevels, rechte plafonds met een kroonlijst, trogvormige rustplaatsen met kussens, bovengrondse graven en inscripties die in de gevel zijn gegraveerd, komen alleen hier voor.

Als de oude Israëlitische koninkrijken de gewoonte van andere West-Semitische koninkrijken volgden, zouden de koningen zelf binnen de stadsmuren begraven zijn, onder het koninklijk paleis. De wetenschappelijke consensus is dat het koninklijk paleis op de tegenoverliggende heuvel in het westen stond.

Soorten graven In de necropolis van Silwan bevinden zich drie verschillende soorten graven, elk geconcentreerd in een specifiek gebied.

Zeven van de graven hebben puntgevels en zijn voorzien van bijzonder fraai steenhouwwerk. Ussishkin beschreef ze als een van de mooist uitgehouwen graven die bekend zijn in de omgeving van Jeruzalem, zelfs vergeleken met graven uit latere perioden. In tegenstelling tot de uitgebreide familiegraven uit latere perioden, zijn deze bedoeld voor enkelvoudige of dubbele begrafenissen, waarbij slechts een van de zeven ruimte biedt aan drie lichamen. Door latere vernietiging zijn de oorspronkelijke deuropeningen verdwenen.

Een tweede graftombetype, beschreven door Ussishkin, heeft vlakke plafonds en enkele kamers van goed bewerkte steen, zorgvuldig opgetrokken tot ruime vertrekken.

Er zijn graven die kenmerken combineren van de twee hierboven beschreven typen.

Het derde type bestaat uit slechts drie tomben, die zich nu in het noordelijke deel van de Israëlische nederzetting bevinden. Deze zijn uit de rotswand gehouwen om vrijstaande gebouwen boven de ondergrondse grafkamers te creëren. Op deze drie graven zijn Hebreeuwse inscripties bewaard gebleven; dit zijn de enige oude inscripties die in Silwan bewaard zijn gebleven.

Hieronder volgen de drie tomen:

Graf van de dochter van de farao De beroemdste van de oude in de rots uitgehouwen graven in Silwan is de fraai bewerkte tombe die bekendstaat als het Graf van de Dochter van de Farao. Het is het enige van de drie vrijstaande graven waarvan de bovengrondse kamer bewaard is gebleven, hoewel het piramidevormige dak ontbreekt, omdat het is uitgehouwen voor steen. Het plafond is een zadeldak.

Graf van de koninklijke rentmeester Latei van het graf van ...Yahu, die over het huis heerst. Een ander opmerkelijk graf, het graf van de koninklijke rentmeester, is nu opgenomen in een modern huis. Het werd ooit bepleisterd om als waterreservoir te dienen en in 1968 werd het gebruikt als opslagruimte. Het werd in 1874 ontdekt door Charles Simon Clermont-Ganneau.

De oude inscriptie luidt: Dit is het graf van [...]yahu die over het huis heerst. Hier is geen zilver of goud, maar (zijn beenderen) en de beenderen van zijn Amma. Vervloekt zij de man die dit opent. Het eerste deel van de Hebreeuwse naam is uitgewist, maar het verwijst naar een Joodse koninklijke rentmeester of kamerheer. Clermont-Ganneau verzond de grafinscriptie naar het British Museum, maar deze werd pas in de jaren vijftig ontcijferd door Nahman Avigad. Sommige geleerden geloven dat dit het graf is van de Bijbelse Shebna, de rentmeester en schatbewaarder van koning Hizkia (727-698 v.Chr.). Men denkt dat in die tijd dezelfde naam met of zonder de uitgang -yahu geschreven kon worden, waardoor Shebanyahu een variant van Shebna zou kunnen zijn. Volgens David Ussishkin bevatte het graf twee kamers: de buitenste kamer met een waarschijnlijk dubbele bank voor de bewoner en zijn vrouw, en een binnenste kamer met een enkele grafbank voor een familielid dat mogelijk wordt genoemd in het tweede inscriptiefragment. Het boek Jesaja (22:16) verwijt Shebna zijn overmoed: "Wat hebt u hier en wie hebt u hier, dat u hier een graf hebt uitgehouwen, zoals iemand die een graf in de hoogte uithakt en een woning voor zichzelf in de rots graveert?"

Graf van Z... Een andere voormalige tombe werd voor het eerst beschreven in 1968 door Ussishkin. Destijds bevond deze zich onder de binnenplaats van een modern huis dat dienstdeed als waterreservoir. Het heeft de fijnste en meest verfijnde steenbewerking in de necropolis van Silwan. De bovenste verdieping werd in de Romeinse/Byzantijnse periode vernietigd om als steengroeve te dienen. Slechts een klein deel van de inscriptie is bewaard gebleven en werd door Ussishkin vastgelegd. De eerste regel luidt [Dit is het] graf van Z.... De tweede regel luidt (degene) die (dit graf) opent.... De derde regel was onleesbaar.

Zie ook Joodse begraafplaats (Olijfberg)

Categorie:Geschiedenis van Jeruzalem Categorie:Archeologische vindplaats in Israël Israël