Astounding sounds, amazing music is het zesde studioalbum van Hawkwind.
Achtergrond Hawkwind had met Warrior on the edge of time voldaan aan zijn verplichtingen aan United Artists, dat daarna nog het verzamelalbum Roadhawks op de markt bracht, dat nog redelijk scoorde in de Britse albumlijst (vier weken notering; piek op 34). Hawkwind stapte over van management en platenlabel; er volgden een aantal albums via Charisma Records. Op die scheidslijn was ook bassist maar oorspronkelijk gitarist Lemmy Kilmister vervangen door de meer tot bassist opgeleide Paul Rudolph. Het leidde tot betere samenhang in de muziek. De belangrijkste wijziging moet nog genoemd worden. Los bandlid Robert Calvert kwam (voor een aantal albums) de gelederen versterken. Hij bracht niet alleen betere teksten, maar trad op als echte frontman tijdens de concerten. Dat bracht een verschuiving in de teksten met zich mee; er werd niet alleen meer gedacht aan de muziek, maar ook de daaropvolgende visuele podiumpresentatie, waarbij hij Brock, Turner en hijzelf meer als acteurs optraden. Opnamen vonden in februari en maart 1976 plaats in Roundhouse te Londen. Terwijl er aan de uitgifte van het album werd gewerkt, trad Hawkwind op 24 juli 1976 op in Cardiff Castle; ze speelde in een setting met Status Quo, Strawbs, Curved Air en Budgie; een vroege Master of Ceremonies (MC) was discjockey John Peel.
De titel van het album is een verwijzing naar de sciencefictionbladen Astounding stories of superscience en Amazing Stories. De titels van de nummers zouden daarbij dienstdoen als korte verhalen en ook de platenhoes verwijst naar SF-bladen, maar dan meer als parodie. Die hoes was een gezamenlijk werk van Tony Hyde (jeugdvriend van Calvert) en Barney Bubbles, die de eerdere albums (en optredens) van de band illustreerde. Hij kwam met een illustratie van een steppenwolf uitkijkend over de stad; het idee werd echter niet overgenomen.
Musici Rovert Calvert - zang Dave Brock – elektrische gitaar, synthesizers, achtergrondzang Nik Turner – saxofoon, dwarsfluit, zang (track Kadu flyer) Paul Rudolph – basgitaar, elektrische gitaar Simon House – mellotron, toetsinstrumenten, viool, sitar (Kadu flyer) Simon King, Alan Powell - drumstel, percussie
Muziek
Reefer madness is een verwijzing naar de film Reefer Madness, een marihuanafilm uit 1936. Het nummer zou tijdens de bijbehorende toer gespeeld worden vastgelegd via Atomhenge 76, maar kwam eigenlijk pas weer in 1990/1991 naar voren en op het album California brainstorm. De tekst voor Steppenwolf werden origineel geschreven voor het album Distances between Us van Adrian Wagner. Ten tijde daarvan las Calvert De steppewolf van Hermann Hesse. Ook dit nummer werd eerst frequent gespeeld, maar zou daarna naar de achtergrond verdwijnen om zo af en toe weer op te duiken. City of lagoons werd eerst onterecht toegeschreven aan House, maar was van Powell. The aubergine is instrumentaal en verwijst naar de single (en albumtitel) The eggplant that ate Chicago van Dr. West's Medicine Show and Junk Band (Eggplant is een synoniem voor Aubergine). Kerb crawler werd de single; er kwamen twee versies waarvan de definitieve gemixed is door Pink Floyd gitarist David Gilmour. Kadu flyer heeft als co-auteur Turner, die ten tijde van de opnamen nog onder contract stond bij United Artist en het oude management, vandaar dat de eerste albumversies het toeschreven aan manager Jamie Mandelkau; Kadu staat voor Kathmandu. Chronoglide skyway werd toegeschreven aan Powell, maar later gecorrigeerd naar House.
Nasleep De band promootte het album tijdens een zeventiendaagse tournee door het Verenigd Koninkrijk. In de Britse pers werd het redelijk ontvangen, maar in terugblik verdween het enthousiasme. Het album haalde vijf weken notering in de Britse albumlijst; het piekte op 33 (ter vergelijking Warrior stond acht weken genoteerd met een piek op 13).Official charts (geraadpleegd 11 maart 2026) De Nederlandse pers noemde het album terloops; alleen de uitgifte werd gemeld.
Categorie:Muziekalbum uit 1976 Categorie:Muziekalbum van Hawkwind