Yolande Uyttenhove ((25 juli 1925 – 2 februari 2000) was een Belgische componiste, pianiste en pedagoge.
Uyttenhove werd geboren in Leuze, studeerde aan het Koninklijk Conservatorium Brussel waar ze verscheidene eerste prijzen behaalde. Ook haalde ze een licentiaat aan de Royal Academy of Music in Londen. Zowel als pianist en als componist viel ze regelmatig in de prijzen.
In 1972 richtte ze de Muziekacademie van Eigenbrakel op, waar ze tot 1990 directrice was. Vandaag de dag draagt deze academie haar naam. Tussen 1990 en 2000 reisde ze rond in binnen- en buitenland om samen met haar man René De Macq concertlezingen te geven over vrouwelijke componisten door de eeuwen heen.
Op haar 24ste ontving ze een bronzen medaille van de Société Académique Arts-Sciences-Lettres in Frankrijk. Ook was ze lid van Sabam en werkte ze voor de Unie van Belgische Componisten. In 1978 ontving ze de Fugatrofee voor haar werk ter promotie van Belgische componisten.
In 1996 bracht ze het boek Marie-Antoinette: Reine et Musicienne uit.
Composities Yolande Uyttenhove componeerde meer dan 200 werken. In 1969 werd ze laureaat in de Viotti International Music Competition in Vercelli met haar Triptyque pour flûte solo en in 1980 behaalde ze een gouden medaille op de Concours International de Composition Lutèce (Parijs) met haar Sonate voor viool en piano Op. 95.
Een selectie uit haar werk:
Sonate voor fluit (1962) Trio, Op. 23 voor trompet, percussie en piano (1964) Stèle pour Aliénor d’Aquitaine voor gitaarkwartet (1975) Sonatina, Op. 78 voor trompet en piano (1977) Sonata, Op. 94 voor fluit en klavecimbel (1980) Sonate, Op. 95 voor viool (1980) Sonata, Op. 119 voor altsaxofoon en piano (1985) Berdikir, Op. 128 voor cello en piano (1987) Sonate, Op. 146 voor altviool (1989)
Onderscheidingen Officier in de Leopoldsorde
Referenties
Categorie:Belgisch componist