Anne-Marie (Mieke) Folgering (Nijmegen, 12 september 1932 – Amsterdam, 6 november 2025) was een Nederlandse beeldend kunstenaar die zich specialiseerde in glaskunst, met name in de fusingtechniek en Glas-appliqué. Daarnaast was ze ook kunstschilder met werk geïnspireerd op H.N. Werkman. Zij realiseerde vooral monumentale opdrachten, grafmonumenten en abstracte objecten waarin transparantie en vergankelijkheid een centrale rol spelen.
Biografie Folgering studeerde van 1974-75 beeldhouwen en nam van 1975-79 deel aan de werkgroep glas onder leiding van Sybren Valkema aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam. Ze liep in 1979 een stage bij prof. Harrie op de Laak aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Tijdens haar studie experimenteerde zij met glasblazen, maar zij koos uiteindelijk voor glasfusing vanwege de praktische en expressieve mogelijkheden van deze techniek.\
Folgering woonde en werkte in Amsterdam. Zij werkte als zelfstandig kunstenaar en voerde opdrachten uit voor overheden, bedrijven en particulieren, daarnaast was zij actief als docent glaskunst.
Werk en technieken Folgering vervaardigde, veelal met behulp van de verlorenwasmethode, (monumentale) kunstobjecten. Hoewel zij hiervoor van verschillende materialen gebruikmaakte, speelt glas een belangrijke rol in haar werk. Waarbij ze voornamelijk met fusing werkte, waarbij glas in mallen tot circa 800 graden Celcius wordt verhit en gecombineerd met materialen zoals kopergaas om structuren en texturen te creëren. Zo heeft zij vanaf de jaren 1990 een aantal geheel in glas uitgevoerde grafmonumenten ontworpen
Daarnaast paste zij glasappliqué toe in ramen en monumentale wanden en maakte zij intuïtieve schilderijen met papier en rollers, waarin de invloed van H.N. Werkman zichtbaar is. Haar werk sluit aan bij hedendaagse toegepaste kunst en monumentale glaskunst, met abstracte vormen, symbolische transparantie en een thematiek van vergankelijkheid.
Stromingen en context Folgerings glaskunst wordt geplaatst binnen de internationale Studioglaskunstbeweging, waarin kiln‑formed technieken en individuele expressie centraal staan. In Nederland sluit haar werk aan bij de traditie van geïntegreerde kunst in architectuur en de toegepaste kunsten, onder meer door ramen voor publieke gebouwen en begraafplaatsen. Haar kleurgebruik en abstracte composities vertonen verwantschap met contemporaine monumentale glaskunst en, via Werkmans invloed, met expressionistische druktechnieken.
Monumentale opdrachten en publieke werken Folgering realiseerde sinds de jaren tachtig een reeks monumentale projecten, vaak in opdracht van overheden, instellingen en particulieren. Een selectie van haar uitgevoerde monumentale werk omvat:
1983 – Wandreliëf (1 × 3 m) bij drukkerij Broese en Peereboom, Breda. 1984 – Tien ramen (300 × 90 cm, gefused glasappliqué) voor de moskee in Ridderkerk, in opdracht van de Rijksgebouwendienst. 1985 – Ramen voor het trappenhuis van Vondelstede, Amsterdam (geabstraheerde landschappen, glasappliqué, 300 × 90 cm), in opdracht van de gemeente Amsterdam. 1987 – Glaswand (240 × 315 cm) voor het St. Lucasziekenhuis, Amsterdam, in opdracht van de gemeente Amsterdam. 1991 – Grafmonument op begraafplaats Zorgvlied, Amsterdam (180 × 75 cm), in opdracht van het Instituut voor Onderzoek Markt- en Bedrijfsadviezen. 1992 – Deur van het stiltecentrum (glasappliqué), Westfries Gasthuis „St. Jan” te Hoorn. 1993 – Grafmonument Zorgvlied, Amsterdam (100 × 75 cm). 1995 – Grafmonument Zorgvlied, Amsterdam (75 × 40 × 60 cm). 1996 – Grafmonument op begraafplaats De Karssenhof, Ouderkerk aan de Amstel (diameter 65 × 20 cm). 1997 – Grafmonument op de militaire begraafplaats Baak bij Zutphen (hoogte 80 cm). 1998 – Grafmonument Zorgvlied, Amsterdam (hoogte 120 cm) en een objectopdracht voor de Nederlandse Vereniging „Kwaliteit en Zorg”, Amsterdam. 1999 – Perspectiefraam (1 × 1 m), Amsterdam. 2000 – Grafmonument op de begraafplaats in Maarssen. 2001, 2003, 2004 – Grafmonumenten Zorgvlied, Amsterdam. 2005 – Grafmonument Den en Bos, Bilthoven. 2006 – Grafmonument Nieuwe Oosterbegraafplaats, Amsterdam. 2012 – Grafmonument Westgaarde, Amsterdam. 2013 – Grafmonument Vredenhof, Amsterdam.
Exposities Folgering exposeerde in binnen- en buitenland, zowel in musea en galeries als in kunstbeurzen en kunstenaarsinitiatieven. Een selectie van haar tentoonstellingen luidt:
1979 – Stedelijk Museum Amsterdam, Nieuwe vleugel (groep). 1982 – Galerie Luzern, Luzern (Zwitserland) (groep). 1983 – Kunstenaarscentrum Bergen (groep) en Glashaus München, München (solo). 1985 – Streekmuseum Tiel (groep). 1986 – Gemeentemuseum „De Wieger”, Deurne (groep). 1987 – Amsterdams Beeldhouwerscollectief, Tuin Koelemeyer (Z.O. Beemster), Arboretum Rotterdam en Maison Descartes, Amsterdam (groepen). 1990 – Artotheek Osdorp, Amsterdam (solo). 1991 – Verenigde Spaarbank, Amsterdam, georganiseerd door „Vrienden van Modern Glas”. 1992 – Galerie Rob van den Doel, Den Haag (solo). 1995 – Artglasscentre Schalkwijk, Haarlem (groep). 2002 – Museum Nagele, Nagele (groep). 2004 – Kunstbeurs Eindhoven (groep). jaarlijks – Arti et Amicitiae, Amsterdam (Salon, groep). 2008 – Wester-Amstel, Amstelveen (met o.a. Loes Verbrugge). 2012 – SOOP, Amsterdam, tentoonstelling met glasfusing en schilderijen. 2019 – Gooise Academie, tentoonstelling van werk op papier en glas; Glaswerkplaats Amsterdam, expositie bij Zaansgroen.
Docentschap en glaswerkplaats Vanaf het midden van de jaren negentig was Folgering actief als docent glasfusion. Zij initieerde de Glaswerkplaats op de Buurtwerkplaatsen in Amsterdam, waar zij cursussen en workshops glasfusing gaf. Met haar didactische praktijk beïnvloedde zij vele cursisten en droeg zij bij aan de verspreiding van experimentele glasfusing-technieken.
Samenwerkingen en invloeden Folgering werkte veelal in opdracht van gemeenten, begraafplaatsen, bedrijven en particuliere opdrachtgevers. Zij exposeerde onder meer samen met kunstenaars als Loes Verbrugge en trad op in combinaties van glaskunst en poëzie, onder andere bij TOTHeater in Amsterdam. In haar schilderwerk is de invloed van H.N. Werkman zichtbaar in het gebruik van drukachtige structuren en ritmische kleurvlakken, die zij vertaalde naar glaspatronen. Thematisch keren transparantie, licht en vergankelijkheid terug in haar glasobjecten, grafmonumenten en wandwerken.
Receptie en plaats in de glaskunst Folgering wordt in lexica en kunstoverzichten vermeld als Nederlandse glaskunstenaar met een focus op fusing‑techniek en monumentale opdrachten. Haar werk wordt in verband gebracht met hedendaagse Nederlandse glaskunst, ambachtelijke innovatie en een nauwe verweving van kunst en architectuur.
Bibliografie Er zijn geen zelfstandige publicaties (boeken of artikelen) van Folgerings hand bekend; vermeldingen hebben vooral de vorm van tentoonstellingsaankondigingen, jaarverslagen en kunstlexica. Enkele geraadpleegde bronnen zijn:
Artindex, Lexicon Nederlandse beeldende kunstenaars, kunstnijveraars en fotografen (online). F. Kuyvenhoven, Index Nederlandse beeldende kunstenaars, kunstnijveraars en fotografen (jaar en editie onbekend). Diverse tentoonstellingsflyers en publicaties van o.a. SOOP Amsterdam, Zaansgroen en Gooise Academie. Tent.cat. Luzem 1982; vouwblad De glasobjecten van Mieke Folgering. Amsterdam (Artoteek Osdorp) 1990.
Externe links – Officiële website. https://artolive.nl/kunst/2100291-mieke-folgering/ – Mieke Folgering op Artolive. https://artindex.nl/lexicon/default.asp?id=6&num=0357900087065090971211057001830920506081 – Mieke Folgering in Artindex Lexicon Online. https://zaansgroen.nl/mieke-folgering/ – Pagina over Mieke Folgering bij Zaansgroen. https://www.soop.amsterdam/soop/h/2778/0/14048/Exposities/Mieke-Folgering – Expositieoverzicht SOOP Amsterdam. https://research.rkd.nl/nl/detail/https%3A%2F%2Fdata.rkd.nl%2Fartists%2F28474 – RKDartists‑record (id 28474).
Categorie:Nederlands beeldend kunstenaar