Yarim Tepe (Perzisch: یاریمتپه) is een prehistorische nederzetting in de oostelijke Gorgan-vlakte, nabij Gonbad-e Qabus in de provincie Golestan, Iran. De site speelde een belangrijke rol bij het vaststellen van de chronologie van het neolithicum in Centraal-Azië.
Geschiedenis van het onderzoek Het werd voor het eerst onderzocht door Vaughn E. Crawford in 1963, toen er nog maar heel weinig bekend was over de nederzettingen uit het neolithicum in dit gebied. Er zijn veel culturele overeenkomsten tussen Yarim Tepe en de nabijgelegen vindplaats Tureng Tepe uit dezelfde periode.
Net als bij Tureng Tepe komen er in de vroegste horizon Jeýtun-achtige aardewerksoorten voor, die vooral in het gebied van het Kopet-Dag-gebergte werden gevonden, maar ook op verschillende andere gelijktijdige vindplaatsen in de Gorgan-vlakte, bijvoorbeeld in de Hotu-grot, en zelfs nog verder naar het westen in de buurt van Behshahr.
In periode I van Yarim Tepe werd het Jeýtun-aardewerk geïdentificeerd als "Yarim-neolithisch".
Chronologie De vroege fase van Yarim I wordt over het algemeen gedateerd op ca. 5200 v.Chr. In zuidelijk Turkmenistan staat deze periode ook bekend als de Pessejik-periode. In het noordoosten van Iran behoren, naast Yarim I, ook de Hotu-grot en Tureng IA tot deze periode. In het noord-centrale deel van Iran staat deze periode bekend als de overgangs-kopertijd en loopt parallel aan de Sialk II-laag.
Bij Yarim Tepe is er een leemte tussen de Jeýtun-aardewerklagen en de daarbovenliggende grijsaardewerklagen (Yarim II). Zie ook Prehistorie van Iran
Categorie:Prehistorie van Iran Categorie:Neolithische vindplaats in Zuidwest-Azië Categorie:Archeologische vindplaats in Iran Categorie:Nationale werken van Iran