Charles A. Janeway Jr. (5 februari 1943 – 12 april 2003) was een Amerikaans immunoloog die een verschuiving teweegbracht in het denken over het aangeboren immuunsysteem. Hij was hoogleraar aan Yale University School of Medicine en lid van de National Academy of Sciences.
In een tijd waarin de immunologie sterk gericht was op de verworven afweer – met name T- en B-cellen – benadrukte Janeway dat het juist de aangeboren afweer is die een directe rol speelt in het initiëren van immuunresponsen. Hij stelde dat het immuunsysteem is geëvolueerd om geconserveerde kenmerken van ziekteverwekkers te herkennen. Zijn theorie leidde tot de ontdekking van patroonherkenningsreceptoren (PRR's), een centraal gegeven in de hedendaagse immunologie.
Leven en carrière Janeway werd geboren in Boston in een familie van medische wetenschappers. Hij studeerde aan Harvard College en behaalde zijn medische graad aan Harvard Medical School in 1969. Zijn wetenschappelijke vorming werd onder meer sterk beïnvloed door zijn mentoren John Humphrey, met wie hij in Engeland werkte. Na onderzoeksperiodes bij de National Institutes of Health en de Universiteit van Uppsala, werd hij in 1977 aangesteld in Yale, waar hij een groot deel van zijn carrière zou blijven.
Naast zijn werk als onderzoeker stond Janeway bekend als een bevlogen docent. Hij ontwikkelde het invloedrijke leerboek Immunobiology: The Immune System in Health and Disease, later hernoemd als Janeway's Immunobiology, dat wereldwijd wordt gebruikt in het immunologieonderwijs. Samen met zijn partner en collega Kim Bottomly droeg hij naast de aangeboren afweermechanismen ook bij aan andere belangrijke concepten in het immunologisch vakgebied, waaronder de ontdekking van verschillende typen T-helpercellen (Th1 en Th2). Hij won verschillende academische onderscheidingen.
Janeway stierf in 2003 aan de gevolgen van lymfeklierkanker.
Categorie:Amerikaans immunoloog