De Ontdekkersbrug is een artistiek en bouwkundig kunstwerk in één.
Geschiedenis De tijdelijke brug en tijdelijk kunstwerk maken deel uit van het grootstedelijk project Oranje Loper binnen de gemeente Amsterdam. In navolging van project de Rode Loper tussen Station Amsterdam Centraal en Amsterdam-Zuid werd in 2020 begonnen met het project Oranje Loper tussen datzelfde spoorstation en Sloterplas. Daarvoor was geconstateerd dat straten en wegen aan vernieuwing en herinrichting toe waren en dat bruggen en kades hun beste tijd achter zich hadden gelaten. Het betekende dat over de gehele route straten werden opgebroken, bruggen vernieuwd als ook kabels en leidingen. De bruggen in de route moesten een speciale behandeling krijgen. De gemeente wilde het doorgaande voet- en fietsverkeer zo min mogelijk hinderen. Bij alle aan te passen bruggen werden daarom noodbruggen geplaatst die niet alleen het langzame verkeer konden dragen maar ook alle kabels en leidingen. Om die noodbruggen een aardig aanzien te geven werd aan kunstenaars gevraagd de balustrades van de bruggen op te fleuren.
Als centraal materiaal werd gekozen voor geperforeerde metaalplaten gekozen waarbinnen de kunstenaars hun eigen idee konden inpassen. De noodbruggen kunnen hergebruikt worden. Deze ontdekkingsbrug werd ontworpen voor de reparaties aan de Ritsaert ten Catebrug over de Bilderdijkgracht (brug 135), waaraan tussen 2024 en 2026 gewerkt werd door Dura Vermeer. Voor die plek werd kunstenares Jazmin Charalambous uitverkozen tot versiering van de balustrades van de noodbrug. Zij koos als thema en de ontdekkingsdrang van Nederland en Amsterdam in voorbije eeuwen. Als voorbeeld noemde ze bijvoorbeeld Abel Tasman, die toch vreemd zal hebben gekeken toen hij in (het latere) Tasmanië voet aan wal zette. Zij vertaalde dat naar het klein; ze vergeleek het met de expansiedrang van Amsterdam door de eeuwen heen. Eeuwenlang werd er ringgrachten gegraven om er later achter te komen dat de groeiende bevolking het nodig maakten diezelfde grachten over te stekken de velden in. Een aantal wegen in de Oranje Loper verwijst daar nog steeds naar, de Nieuwezijds Voorburgwal, Singel en Singelgracht waren ooit vestinggrachten om kwaadwillenden buiten de houden en de bevolking binnen. De Bilderdijkgracht is dat echter nooit geweest; ze is vooral belang voor de afwatering. Charalambous beeldde in de perforatie junglepatronen af. Hergebruik Dat de toegepaste noodbruggen ook hergebruikt konden worden bleek later. Het was lang niet zeker dat de brug 108 ook een noodbrug nodig had. De brug werd als een van de eerste bruggen aangepakt; ze was door zwaar verkeer waaronder trams versleten. Het midden van de brug werd vernieuwd (voetpaden en leidingen bleven). Toen het grote werk aan de verkeersroute begon, kwam men tot de ontdekking dat ook dat nieuwe deel niet bestand was tegen het verkeer en moest de brug alsnog in haar geheel afgebroken en opnieuw opgebouwd worden. Dat betekende dat een noodbrug Charalambous hergebruikt kon worden. Zij werd aan de noordkant van brug 108 gelegd. De brug moet het gehele jaar en wellicht ook het begin van 2027 dienstdoen.
Categorie:Beeld in Amsterdam-West Categorie:Brug in Amsterdam-West