Leo van de Ruit (Uithoorn, 1 maart 1947 - Alphen aan den Rijn, 19 april 2024) was een Nederlands sportjournalist.Bericht van overliden op NVGJ (geraadpleegd 23 maart 2026)
Biografie Van de Ruit kreeg bekendheid vanwege zijn werk voor De Nieuwe Limburger, De Telegraaf, maar meestentijds voor het Algemeen Nederlands Persbureau (ANP). Daar was hij in circa dertig jaar niet alleen journalist maar ook jarenlang sportredacteur. Van zijn hand kwamen artikelen over golf, roeien, (hij was tevens redacteur van Roeien en NLROEI), tennis, voetbal en wielrennen, toch zijn voornaamste liefde. De Nederlandse Sportpers (NSP; hij was er een tijd secretaris) en NLROEI meldde dat hij 22 keer verslag deed van de Wereldkampioenschappen roeien, 16 keer de Ronde van Frankrijk en 14 keer van Grandslamtoernooien binnen het tennis. In aanvulling daarop bezocht hij zes keer professioneel de Olympische Spelen. De Koninklijke Nederlandse Roeibond (KNRB) eerde hem in 2007 met de Dik Willebrand-persprijs.
Hij roerde zich ook op bestuurlijk vlak, zo was hij bestuurslid van De144 (genootschap van sporters, sportbestuurders en sportjournalisten), organiseerde van daaruit de golfwedstrijd Klaas Nuninga Open; hij was zelf begenadigd golfer.
Van de Ruit overleed op 77-jarige leeftijd in 2024 bij een val in huis, zijn echtgenote Yvonne (Y.Th.M.) Zwarthoed (1952-2012) was hem voorgegaan. Even later volgde de crematie.
Publicaties Enkele publicaties zijn: De pijn van water (roeien; Thomas Rap, 1997) Biografieën over roeier Jan Wienese, wielrenner Gerrie Knetemann ( met Frans van Schoonderwalt, golfer Tom van Teijlingen (met Ruud Onstein) Bunkerblues (2012) over vallen en opstaan van Nederlandse golfhelden Blik over roeister Karolien Florijn op weg naar de Olympische Zomerspelen 2024 (Edicola Sport, 2023) Scheurkalender 2023 (over golf)
Categorie:Nederlands sportjournalist